John Paul II, Apostoliese vermanings
[NL - ES - FR - IT - PT]
POS-in Oseanië sinodale Apostolica Ecclesia bemoediging van Pous Johannes Paulus II sy heiligheid Bishop Priester en diaken die manne en vroue in die lewe en AL DIE LAY ingewy GETROU
OP Jesus Christus en die mense van OCEANIA: Stap Sy manier, vertel sy trou, wat Sy lewe
INLEIDING
1. Die Kerk in Oseanië Gee aan God die eer aan die begin van die derde millennium en verkondig haar hoop aan die wêreld. Haar Dankbaarheid aan God styg uit haar beskouing van die baie geskenke wat sy ontvang het, insluitend die Wealth mense en kulture en die wonders van die skepping. Maar bo alles is daar die groot gawe van geloof in Jesus Christus, "die eersgeborene van die hele skepping" (Kol 1:15). In die afgelope millennium die Kerk in Oseanië verwelkom en skatte hierdie gawe van die geloof en het jukke dit getrou nuwer generasies. Vir hierdie, die hele Kerk Gee eer aan die Allerheiligste Drie-eenheid.
Van die vroegste tye, is die mense van Oseanië beweeg deur die Goddelike teenwoordigheid in die rykdom van die natuur en kultuur. Maar dit was nie Tot buitelandse sendelinge het in die kratte met die helfte van die tweede millennium hierdie wat oorspronklike inwoners eerste keer gehoor van Jesus Christus, die Woord wat vlees geword het. Diegene wat uit Europa en ander dele van die wêreld brought` met hulle vir hulle geloof migreer. Vir almal, die Evangelie van Jesus Christus, ontvang in geloof en geleef het in die communio van die Kerk, brought` Diepste Vervulling van die verlange van die hart, bo enige menslike verwagting. Die Kerk in Oseanië is sterk in die hoop vir sy God se oneindige goedheid in Christus ervaar. Tot vandag toe, die skat van die Christelike geloof is onverminderde in sy Dynamise en die belofte, want die Gees van God is altyd nuwe en verrassende. Die Kerk in die wêreld deel die hoop van die mense van Oseanië in die toekoms dat nuwe en meer wonderlike geskenke van genade bring Selfs die lande van die Groot Oseaan.
2. 'n baie besondere moment waarop die Kerk in Oseanië kon praat van haar dankbaarheid en hoop was die Spesiale Vergadering van die Sinode van Biskoppe vir Oseanië, wat gehou is vanaf 22 November - 12 Desember 1998. In my Apostoliese Brief tertio Millennio Ek Adveniente moes ons voorgestel dat die nut van so 'n vergadering, as een in 'n reeks van kontinentale Assemblies Bedoel om voor te berei vir die Kerk vir die nuwe millennium. (1) Die Biskoppe van Oseanië is verbind deur Bishops van ander vastelande en hoofde van dicasteries van die Roomse Curia. Ander lede van die Kerk was onder die deelnemers, insluitende priesters lê mense en gewyde uit ander kerke en gemeenskappe Ecclesiae godsdienstige, asook Gewone afgevaardigdes. Die Vergadering, Minna en ons bespreek die huidige situasie van die kerk in Oseanië ten einde meer effektief te beplan vir die toekoms. Dit fokus ook onder die aandag van die universele Kerk op die hoop en uitdagings, geleenthede en die behoeftes, die lief en leed van die menslike tapisserie wat uit Oseanië.
Die vergadering in Rome van baie Bishops, versamel met en rondom die opvolger van Petrus, was 'n wonderlike geleentheid om die gawes van genade, wat so groot 'n oes opgelewer Onder die mense van Oseanië vier. Geloof in Jesus Christus is die fondament en die fokus van die deelnemers in besprekings en vir hulle gebed. Die Bishops en almal wat met hulle saam was was geanimeerde deur die een geloof in Christus. Alle geïnspireer en versterk deur die communio Ecclesiae wat hulle in saamgebind en is uitgespreek deur die dae van die sinode Vergadering in 'n mees kragtige en beweeg soos 'n ware eenheid in verskeidenheid.
HOOFSTUK I
Jesus Christus en die PeopleSoft OCEANIA
"As Jesus langs die see van Galiléa loop, sien Hy twee broers, Simon wat genoem word Petrus, en Andréas, sy broer, besig om 'n net in die see, want hulle was vissers en hy het vir hulle gesê," Volg my en ek sal maak. . julle vissers van mense "Onmiddellik het hulle op hul nette en het hom gevolg" (Mt 4: 18-20).
Die persoon van Jesus
Die Call
3. Tydens die sinode Vergadering, die universele Kerk gekom het om te sien meer duidelik hoe die Here Jesus stuit die baie volke Oceania in op hulle grond en op hul baie eilande. Want dit is die Here self wat lyk op die mense met 'n liefde wat hom voordoen as beide 'n uitdaging en 'n oproep. Soos Simon Petrus en sy broer Andrew, is hulle uitgenooi om al verlaat, om te draai na hom wat die Here van die lewe, en Hom volg. Hulle is te verlaat nie net sondige weë, maar ook steriele maniere van dink en 'n sekere vasteland van toneelspel, om die pad van 'n steeds dieper geloof te neem en volg die Here met steeds groter getrouheid.
Die Here het die Kerk in Oseanië na Hom geroep: soos altyd die oproep Betrokke uitgetrek stuur van 'n ratkas. Die doel van die feit dat met Jesus is om voort te gaan van Jesus, in sy krag en met sy genade. Christus is nou die roeping van die Kerk om te deel in sy missie met nuwe energie en kreatiwiteit. Die sinode het dit duidelik in die lewe van die Kerk in Oseanië.
Die Bishops verheug om te sien dat in Oseanië die Here Jesus Homself het 'n show getrou aan sy belofte: "Ek is met julle al die dae tot aan die einde van die wêreld" (Matt 28:20). Die versekering van sy teenwoordigheid Gee die krag en moed wat nodig is vir die dissipels om "vissers van mense." Tydens die Spesiale Vergadering, was die Here se teenwoordigheid ervaar in die gebed, in die deel van die hoop en bekommernisse van, en in die band van die communio Ecclesiae. Geloof in Jesus se teenwoordigheid onder sy volk in Oseanië sal altyd moontlik nuwe en wonderlike ontmoetings met hom, en hierdie nuwe ontmoetings sal verwag om die saad van nuwe missie te ontvang.
Wanneer ons met die Here wandel, laat ons met hom al ons laste, en die krag om dit te bereik conferta die missie Hy ons gee. Hy wat van ons neem aan ons gee; hy neem op Homself ons swakheid en gee ons sy krag. Dit is die groot geheim van die lewe van die dissipel en apostel. Dit is seker dat Christus werk met ons en in ons as ons "steek in dieper waters", soos nou moet ons. Wanneer tye moeilik en min belovend, die Here self dring ons "ons nette weer gegooi" (Luk 5: 1-11). (2) Ons moet nie gehoorsaam nie.
Aanbieding Jesus Christus
4. Die sentrale bron van kommer vir die sinode vergadering was om maniere van die aanbieding geskik is vir die mense van Oseanië vandag Jesus Christus as Here en Verlosser te vind. Maar wat is hierdie nuwe manier om Hom, dat so baie meer sal hom tegemoet en in Hom glo? Die ingrypings van die sinode Vaders Gereflekteerde die uitdagings en probleme, maar ook die hoop en moontlikhede te ontlok deur hierdie vraag.
In die loop van die geskiedenis, danksy buitengewone sendeling die Kerk se pastorale pogings, die mense van Oceania het Jesus Christus wat nie ophou om hulle na te roep tot geloof en nuwe lewe te gee ontmoet. In koloniale tye, die Katolieke geestelikes en godsdienstige instellings gou gevestig om die nuwe setlaars in Australië en Nieu-Seeland te help om te bewaar en te versterk vir hul geloof. Sendelinge brought` die Evangelie aan die oorspronklike inwoners van Oseanië, nooi hulle glo in Christus en vind vir hul ware tuiste in sy Kerk. Die mense het gereageer in groot getalle na die oproep, becames Christus se volgelinge en begin om te lewe volgens Sy Woord. Die sinode het geen twyfel dat die kerk, die gelowiges van communio, is nou 'n lewendige werklikheid Onder baie volke in Oseanië. Vandag Jesus weer draai sy liefdevolle aandag aan hulle opgerig om hulle roeping om 'n steeds dieper geloof en 'n steeds ryker lewe in hom. Dit is waarom, kon ek nie 'n lêer van die Bishops vra: Hoe kan die kerk 'n instrument van effektiewe van Jesus Christus wat nou wil die mense van Oseanië ontmoet in 'n nuwe maniere?
Jesus Christus is: Shepherd, selfs profeet en priester
5. In sy oneindige liefde vir die wêreld, het God sy enigste Seun van God-met-ons. Leegmaak Homself geword soos ons, Jesus is gebore uit die maagd Maria in eenvoud en armoede. As die een wat heeltemal leeg en arm aan die Kruis, Jesus is die geliefde Seun van God, die Verlosser van die wêreld in al sy leegheid en armoede. (3) Wanneer Christus het onder ons gewoon verkondig hy die goeie nuus dat God se Koninkryk gekom het, 'n koninkryk van vrede, geregtigheid en waarheid. Baie mense, veral uit die armes, die armes en die uitgeworpene, het hom gevolg, maar vir die grootste deel van die magtigste van die wêreld teen hom gedraai. Hulle veroordeel hom en vasgespyker hom na die Kruis. Dit skandelike dood, deur die Vader aanvaar as 'n offer van die liefde ter wille van die wêreld se het op pad na 'n heerlike opstanding deur die krag van die Vader se liefde. Jesus was dus gevestig as Koning van die heelal, profeet vir alle mense, en Hoëpriester van die ewige heiligdom. Hy is die profeet, Priester en Koning nie net vir hom nie, maar vir diegene wat al die volke van die aarde volg. Die Vader bied hom as die Weg, die Waarheid en die Lewe aan alle mans en vroue, aan alle families en gemeenskappe, aan alle nasies en al die geslagte.
As die Seun van Dawid, Jesus is nie net King, maar ook die Goeie Herder wat Sy stem hoor nie. Hy weet en is lief vir diegene wat hom volg. (4) Hy is die Opperherder van ons siele, en die pastoor van al die volke. Hy lei die Kerk deur die krag van die Heilige Gees wat ten volle in Hom woon en wie hy blaas in sy dissipels (vgl Fig 20:22). Die Gees lei deur 'n krag van die liefde, van diep binne, raak die harte en gedagtes van die volke van Oseanië en die instelling van hulle vry om die oorvloedige lewe waarvoor hulle geskape lewe.
As die Woord van God, Jesus is die universele profeet, die totale openbaring van God. (5) Hy is die Waarheid, nooi mense om te glo in Hom en deel van sy lewe. Sy Gees lei die doop op 'n daaglikse reis na nuwe dieptes van die waarheid wat. Beweeg deur die Heilige Gees, die sinode Vaders bespreek die kommer van baie wat voortspruit uit op hul pastorale ervaring en vir hul liefde vir God se mense. Nie alle antwoorde gevind kan word in die dae van die sinode, vir baie kwessies bel vir meer refleksie, ervaring en gebed. Maar ek, in hul soeke na verligting van die Bishops ten volle gedeel die skuldigbevinding en bely dat die waarheid van verlossing kan alleen gevind word in Jesus Christus en sy Gees wat voorsiening troos en leiding aan diegene wat na hom toe kom met probleme en vir hulle harde arbeid.
Die gekruisigde en opgestane Here is die Hoëpriester wat Homself bied aan die Vader as 'n ewige offer vir die lewe van die wêreld. Hy het sy lewe vir almal en gaan voort om sy volgelinge te vul met sy lewe, deur middel van die noordoostelike Veral Sacramento. In sy gebed, die gebede van al die gelowiges styg tot die Vader. Deur die Heilige Gees, aangeskakel hy hulle om 'n lewe van 'n intieme unie lewe met God en van meer vrygewige liefdadigheid aan die broer en susters, veral die armes en behoeftiges. Die sinode gesprekke beklemtoon dat, in die aanbieding van Jesus, moet die Kerk sy barmhartige liefde aan 'n wêreld in nood van genesing. Al die gedoop is geroep om God se mense Priestly in die beeld van Jesus, die Hoë Priester te wees; Priesterlike en as 'n volk, is hulle opdrag om uit te reik in genade aan almal, veral die swakste, die mees afgeleë, die verlore. Uit te reik en die aanbied van die lewe in die naam van Jesus, die Kerk in Oseanië vandag 'n sakrament van Goddelike geregtigheid en vrede. (6)
Die mense van Oseanië
Plek en tyd
6. Die Sinode het erkenning nie net om 'n unieke omgewing Spanning byna een derde van die aarde se oppervlak, maar ook om 'n groot aantal van inheemse mense, wie se vreugdevolle aanvaarding van die Evangelie van Jesus Christus is duidelik in vir hul entoesiastiese viering van die boodskap van verlossing. (7), het hierdie mense vorm 'n unieke deel van die mensdom in 'n unieke streek van die wêreld. Geografies, Oseanië bestaan van die vasteland van Australië, baie eilande, groot en klein, en van die uitgestrekte water. Die see en die land, die water en die aarde ontmoet in eindelose maniere, dikwels opvallend die menslike oog met groot prag en skoonheid. Hoewel Oseanië is geografies baie groot, is die bevolking oneweredig versprei relatief klein en, alhoewel dit bestaan uit 'n groot aantal van die inheemse en migrerende volke. Vir baie van hulle, die land is die belangrikste: die vrugbare grond of sy woestyne, die verskeidenheid van plante en diere, sy oorvloed of skaarsheid. Ander, al die lewe op die grond, is meer afhanklik van die riviere en die see. Die Water hulle toelaat om te reis van eiland na eiland, van die kus na die kus. Die groot verskeidenheid van tale - 700 in Papoea-Nieu-Guinee alleen - saam met die ooreenstemmende afstande en gebiede tussen die eilande te maak kommunikasie in die hele streek 'n besondere uitdaging. In baie dele van Oseanië, reis deur die see en in die lug is meer belangrik as die reis deur die land. Kommunikasie kan nog steeds stadig en soos in moeilike tye Vroeër, al deesdae in baie gebiede inligting is onmiddellik danksy nuwe elektroniese tegnologie oorgedra word. (8)
Die grootste land van Oceania in beide grootte en bevolking is Australië, Waar die Aboriginal mense geleef het vir duisende jare, beweeg oor groot dele van die land en die lewe in 'n diep harmonie met die natuur. Ontdek en gekoloniseer deur Europese mense wat dit die naam van die Suider-Land van die Heilige Gees (Terra Australis de spiritu Sancto), het Australië baie Western in sy kulturele patrone en sosiale struktuur Word. Diep betrokke in die wetenskaplike, tegnologiese, sosiale en ontwikkeling van die Westerse wêreld, Australië is nou 'n groot mate stedelike, moderne en gesekulariseerde nasie, waarin opeenvolgende immigrasie uit Europa en Asië het bygedra om dit 'n multikulturele samelewing te maak. Die Australiërs is dus "bring 'n oorspronklike mense, is die resultaat van die vergadering van die mense van 'n baie verskillende nasies, tale en beskawings." (9)
Die Christelike geloof is brought` deur immigrante wat uit Europa gekom het. Baie priesters en godsdienstige by hulle aangesluit, en vir hul toewyding en pastorale opvoedkundige werk het gehelp om die immigrante na die Christelike lewe in 'n vreemde nuwe land woon. Plaaslike Priesterlike Vocations en godsdienstige en baie het mense op hul eie onontbeerlik in Australië bydrae tot die groei van die kerk en die vervulling van haar missie. Onder hulle was 'n merkwaardige vrou godsdienstige Geseënd Maria MacKillop, wat gesterf het in 1909, en vir wie dit was my plesier om te salig verklaar in 1995. By geleentheid het ek onthou dat "deur te verklaar haar Geseënd 'die Kerk het gesê dat die heiligheid vereis deur die Die Evangelie is as die Australiese soos sy was Australiese ". (10) Die verhouding van die kerk tot die Aboriginal mense en Torres Strait eilanders die bly moeilik en belangrik vanweë die verlede en hede ongeregtighede en kulturele verskille. Behalwe hierdie uitdaging, die Kerk in Australië staar nou baie moderne "woestyne" (11) soortgelyk aan dié in ander Westerse lande.
Die oorspronklike inwoners van Nieu-Seeland, 'n eiland nasie, was die Maori mense wat ek noem vir hul land Aotearoa, "Land van die Groot Wit Wolk". Kolonisasie en later immigrasie het die nasie gevorm in 'n twee-kulturele gemeenskap, WAAR integrasie van Maori en Westerse kultuur Bly 'n dringende uitdaging. Buitelandse sendelinge eerste verkondig die Evangelie aan die Maori mense. Wanneer die Europese setlaars het dan in groter getalle, priesters en godsdienstige gekom so goed en gehelp om te handhaaf en te ontwikkel die Kerk. Moderne ontwikkelings Nieu-Seeland het 'n meer stedelike en gesekulariseerde samelewing in die Kerk gesigte uitdagings in Watter soortgelyk aan dié in Australië. Alhoewel daar onder die Katolieke mense 'n "Groter bewustheid van behoort aan die kerk," dit is ook waar dat in die algemeen "die sin van God en van sy liefdevolle voorsienigheid afgeneem". Sulke "n gesekulariseerde samelewing moet weer gekonfronteer word Die hele Evangelie van verlossing in Jesus Christus." (12)
Papoea-Nieu-Guinee is die grootste van die Melanesian nasies. Dit is 'n oorwegend Christelike samelewing met baie differensiasie van plaaslike tale en 'n groot rykdom van kulture. Soos ander Derek Melanesian eiland nasies dit politieke onafhanklikheid gekry het in 'n baie die afgelope tyd, en sy geskiedenis sedertdien is gevorm deur stryd vir stabiele demokrasie, sosiale geregtigheid en die integrale ontwikkeling van die Balanced en sy mense. HIERDIE stryd in Papoea-Nieu-Guinee en ander dele van Melanesië onlangs gekenmerk deur geweld en separatiste beweging, waarin mense en instansies grootliks gely. Kerkleiers en baie Christene het 'n groot deel van vrede en versoening te bring gedoen, en dit moet duidelik voort in 'n baie wisselvallige situasie wat nog steeds.
Die eiland nasies van Polynesia en Mikronesië is relatief klein, elk met sy eie inheemse taal en kultuur. Hulle ook in die gesig staar die worstel en uitdagings van 'n kontemporêre wêreld Watter oefen 'n sterk invloed op hul samelewing. Sonder verlies op hul identiteit of laat vaar op hul tradisionele waardes, hulle wil om te deel in die ontwikkeling uit meer direkte en komplekse interaksie met ander mense en kulture. Dit blyk 'n delikate balans in die Klein en Kwesbare hierdie samelewings, waarvan sommige in die gesig staar 'n baie onsekere toekoms, nie net as gevolg van grootskaalse emigrasie, maar ook van stygende seevlakke OMDAT veroorsaak deur aardverwarming. Vir hulle, klimaatsverandering is baie meer as 'n vraag van die ekonomie.
Missie en Kultuur
7. So vroeg as die sestiende eeu, as ons by die eerste buitelandse sendelinge Oseanië, eiland volke gehoor en aanvaar die Evangelie van Jesus Christus. Onder diegene wat die sendeling werk begin gedra was heiliges en martelaars; en dit is nie net die grootste heerlikheid van die verlede die Kerk in Oseanië, maar ook sy Sureste bron van hoop vir die toekoms. Uitstaande HIERDIE Onder die getuies van geloof is Saint Peter Chanel, gemartel in 1841 op die eiland Futuna Geseënd Diego Luis de San Vitores en geseënd Pedro Calungsod saam dood in 1672 in Guam, geseënd Giovanni Mazzuco gemartel in 1851 is Woodlark Island; En geseënd Peter verrot, dood op New Britain in 1945, aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Met baie ander helde van die Christelike geloof HIERDIE Bygedra, elkeen op sy eie unieke manier om die inplanting van die Kerk op die eilande van Oseanië. Mei vir hul geheue nooit vergeet word nie! Mag hulle nooit ophou om Intercel vir die geliefde mense vir wie hulle werp op hul bloed!
Wanneer die sendelinge eerste brought` die Evangelie aan Aboriginal of Maori mense, of na die eiland nasies, het hulle mense wat 'n ou en diepgaande Reeds sin van die heilige besit. Godsdienstige praktyke en rituele was baie deel van hul daaglikse lewens en alomteenwoordig vir hul kulture. Die sendelinge brought` die waarheid van die evangelie wat vreemd is aan niemand; maar by tye sommige Soughton te lê Watter elemente was kultureel uitheemse aan die mense. Daar is nou vir hulle 'n versigtige onderskeiding van wat is van die Evangelie en wat is nie, wat noodsaaklik is en wat minder te sien. So 'n taak, dit moet gesê, is moeiliker gemaak as gevolg van die proses van kolonisasie en modernisering, wat die lyn tussen die inheemse en ingevoerde vervaag.
Die tradisionele volke van Oseanië maak 'n mosaïek van baie verskillende kulture: Aboriginal, Melanesian, Polinesiese en Micronesian. Sedert die tyd van kolonisasie het die Westerse kultuur ook gevorm die streek. In onlangse jare Asiatiese kulture te het deel van die kulturele toneel, veral in Australië. Elke kultuurgroep, verskil in grootte en krag, het sy eie tradisies en sy eie ervaring van integrasie in 'n nuwe land. Hulle streng uit samelewings met 'n sterk tradisionele en gemeenskaplike eienskappe, tot dié wat hoofsaaklik Westerse en modern in stempel. In Nieu-Seeland, en in Australië Selfs meer, die koloniale en post-koloniale beleid van immigrasie het die inheemse mense in hul eie land op 'n minderheid, en in baie maniere, 'n onteinde kulturele groep.
Een van die mees noemenswaardige kenmerke van die mense van Oseanië is vir hul kragtige gevoel van die gemeenskap en solidariteit in die gesin en stam, dorp of omgewing. Dit beteken dat besluite deur konsensus wat ons bereik bereik deur 'n dikwels lang en ingewikkelde proses van dialoog. Geraak deur die genade van God, natuurlike gevoel van die gemeenskap die mense se het hulle ontvanklik vir die verborgenheid van Christus in communio aangebied word. Die Kerk in Oseanië demonstreer 'n ware gees van samewerking, om die verskillende Christelike gemeenskappe UITSTELLING en al die mense van goeie wil is. Diep respek vir tradisie en gesag is ook deel van die tradisionele kulture van Oseanië. Vandaar sin die huidige geslag se solidariteit met diegene wat voor hulle uit gegaan, en die uitsonderlike gesag verleen aan ouers en tradisionele leiers.
Die kulturele verskeidenheid van Oseanië is nie immuun teen die wêreldwye proses van modernisering hulp Watter het beide positiewe en negatiewe effekte. Sekerlik die moderne tye het 'n nuwe en Hoër profiel positiewe menslike waardes, soos respek vir die onvervreembare regte van die persoon gegee, die bekendstelling van anti-demokratiese prosedures in die administrasie en die regering, die weiering om strukturele armoede te aanvaar as 'n onveranderlike toestand, die verlaat van die terrorisme, marteling en geweld as politieke verandering, die reg op onderwys, gesondheidsorg en behuising vir almal. Hierdie waardes, dikwels gewortel in die Christendom - selfs as dit nie uitdruklik - oefen 'n positiewe invloed in Oseanië; en die Kerk kan nie, maar alles in haar vermoë doen om te wees moedig hierdie proses.
Tog modernisering het ook sy negatiewe gevolge in die streek, met die tradisionele samelewings Sukkel om in stand te hou vir hul identiteit as hulle in kontak kom met gesekulariseerde en verstedelikte Westerse samelewings en met die groeiende kulturele invloed van Asiatiese immigrante. Die Bishops het, byvoorbeeld, van 'n geleidelike vermindering van die natuurlike godsdienstige sin wat gelei het tot Disoriëntasie in mense se morele lewe en gewete. 'N Groot deel van Oseanië, veral Australië en Nieu-Seeland, het 'n private betree die verskuiwing gekenmerk deur sekularisasie. In die burgerlike lewe, godsdiens, en veral die Christendom, is verskuif na die kantlyn en is geneig om 'n streng private aangeleentheid regardes as vir die individu met min relevansie vir die openbare lewe. Godsdienstige oortuigings en die insigte van die geloof is, by tye ontken op hul weens rol in die vorming van mense se gewete. Net so, die kerk en ander godsdienstige liggame het 'n verminderde stem in openbare sake. In vandag se wêreld, meer gevorderde tegnologie, die Groter kennis van die menslike natuur en gedrag, en wêreldwyd politieke en ekonomiese ontwikkeling Pose Nuwe en moeilike vrae vir die mense van Oseanië. In die aanbieding van Jesus Christus as die Weg, die Waarheid en die Lewe, in antwoord op die Black Kerk in nuwe en doeltreffende maniere om hierdie morele en sosiale vrae sonder om ooit laat haar stem word stilgemaak of haar getuienis gemarginaliseer.
Die spesiale sinode Vergadering
Die tema
8. As 'n gevolg van die voorstelle van die Pre-sinode Raad, om die belange van Soughton Watter van die Biskoppe van Oseanië registreer, die tema wat gekies is vir die Spesiale Vergadering vir Oseanië was: Jesus Christus en die volke van Oseanië, Stap sy weg, vertel Sy Waarheid, Lewe Sy lewe.Die tema is geïnspireer deur die woorde van Johannes se Evangelie Jesus verwys na Homself as die waar die Weg, die Waarheid en die Lewe (14: 6), en dit onthou wat Hy strek die uitnodiging aan al die volke van Oseanië hulle word uitgenooi om hom te ontmoet, om te glo in Hom, en aan hom verkondig as die Here van almal. Dit herinner ook die Kerk in Oseanië Dat sy saam vergader as die volk van God terugkeer is 'n pelgrimstog na die Vader. Deur die Heilige Gees, die Vader noem gelowiges - individueel en in gemeenskap - om die weg Jesus Dit geloop loop, om al die nasies te vertel die waarheid dat Jesus geopenbaar, om die lewe wat Jesus geleef het en gaan voort om nou met ons te deel ten volle te leef.
Die tema is veral geskik vir die Kerk in Oseanië vandag, want die mense van die Stille Oseaan sukkel om vir eenheid en identiteit; Onder hulle is daar is 'n bekommernis vir vrede, geregtigheid en die integriteit van die skepping; en baie mense is op soek na betekenis van die lewe. Slegs in die aanvaarding van Jesus Christus as die Weg sal die mense van Oseanië vind vir dit wat hulle is nou op soek is en sukkel. Die weg van Christus kan nie loop sonder 'n vurige sin van sending; en die kern van die sending van die Kerk is om Jesus Christus te verkondig as die lewende waarheid - 'n waarheid aan die lig gebring, 'n waarheid verduidelik, verstaan en verwelkom in die geloof, 'n waarheid jukke om die nuwe geslagte. Die waarheid van Jesus is altyd groter as onsself, meer as ons hart, want dit vloei uit die dieptes van die Heilige Drie-eenheid; en dit is 'n waarheid wat Watter eise is die Kerk in antwoord op die probleme van vandag en uitdagings. In die lig van die Evangelie, Jesus ontdek ons as die lewe. Die lewe van Christus word ook aangebied as 'n helende genade wat dit moontlik maak vir die mensdom te wees wat die Skepper bedoel het om te wees. Leef die lewe van Jesus Christus impliseer 'n diep respek vir alle lewe. Dit impliseer ook 'n lewende spiritualiteit en outentieke moraliteit, versterk deur die Woord van God in die Skrif en vier in die Sacramento van die Kerk. Wanneer Christene leef die lewe van Christus met dieper geloof, hoop groei sterker en vir hul liefde vir hul meer stralend. Dit was die doel van die sinode, en dit is die doel van die nuwe evangelisasie waarop die Gees die byeenroeping van die hele Kerk.
Die ervaring
9. Dit is pas die sinode Vergadering Begin Dit is die solemniteit van Christus die Koning Kerk vier Jesus as die Wanneer die Here in wie God se Koninkryk in die wêreld en in die hele geskiedenis gevestig is. Gedurende die tyd van die Vergadering, dit becames toenemend duidelik dat dit Christus wat lei die pad was, dat dit hy was wat in die middel van die Vergadering geheers. Die opening en sluiting liturgieë opgeneem tekens en simbole uit die Stille Oseaan eiland kulture as uitdrukkings van geloof en eerbied. In 'n unieke versnit, hierdie seremonies het die eenheid van die geloof in diversiteit van die Katolieke aanbidding; en hulle het nogal opvallend hoe die Katolieke geloof tot aan die verste oewer van die Groot Oseaan en dat alle kry op hul huis in die Rooms-Katolieke Kerk. As 'n simboliese uitruiling van geskenke, die liturgieë Uitgedruk die diep communio tussen die kerk van Rome en die plaaslike kerke van Oseanië. Die Bishops brought` na die Vatikaan vir hul ryk verskeidenheid van ervarings en kulturele skatte, en hulle is op sy beurt versterk die band van die plaaslike en universele communio, wat 'n groot lafenis vir hulle en aanmoediging vir die toekoms.
Die eiesoortige kenmerke van die Kerk in Oseanië het dit belangrik om 'n SEPA koers Sinode Vergadering saam roep. Die Biskoppe van Oseanië georganiseer in vier konferensies wat saam kom as die Federasie van die Katolieke Biskoppe Konferensie van Oseanië (FCBCO). Die totale aantal Bishops is relatief klein, wat toegelaat die sinode om al die aktiewe Bishops bring, wat al die spesifieke gemeentes. Deelnemers Vir baie was dit 'n ware ontdekking van die godsdienstige geskenke, die kulture en Die geskiedenis van die mense van Oseanië. Hulle becames meer bewus van die verborge Dikwels Onbekende of genades wat die Here op sy beurt Kerk, en dit was ook 'n bron van groot aanmoediging. Die dialoog en onderskeiding van die sinode het die oë van hart en siel om te ontdek wat gedoen kan word om die Christelike geloof meer volledig en effektief te leef. Daar was baie redes om lof en dank God vir skatte of gewaardeer opnuut ontdek.
Vir die Bishops, die vergadering was 'n ervaring van broederskap en rondom die communio van hierdie, Peter. Plaasvind in die Vatikaan, is dit in staat gestel het al die deelnemers by die huis "met die Biskop van Rome voel. Dit mag ook die Biskop van Rome "te voel by die huis" met hulle en om te hoor hoeveel hulle waardeer hierdie unieke ervaring van die universaliteit van die Kerk. Die gevoel van eenheid en getrouheid bewolkte die groot afstande van die geografie en kultuur tussen Rome en Oseanië. Hierdie ervaring was een van die vele geskenke wat Christus in sy goedheid geskenk Gedurende die sinode.
Onder mekaar te die Bishops ervaar 'n nuwe en sterker gevoel van identiteit en communio. Baie van hulle is geskei deur groot afstande Dikwels en gereelde kommunikasie is nie maklik nie. Vir die Kerk as 'n geheel, die verskeidenheid van kulture in Oseanië is 'n voortdurende uitdaging om te werk vir die groter eenheid. Die Bishops wil versterk vir hul communio en help om die mense van Oseanië om meer effektief saam te werk. Die plaaslike kerke in hierdie streek van die wêreld is 'n unieke rol in die universele Kerk. Daarom is ek bly, het hulle besef, dat hulle kan vir hul spesiale gawes en swart te dra tot die wyer kerk. Ek bid dat, deur middel van die sinode, die Biskoppe van Oceania sal meer as ooit voel hulle hoort Dit en Dat, met hul plaaslike kerke, hulle ten volle behoort aan die universele Kerk, wat hulle het 'n spesiale verryking. (13)
Dit was die sinode Vergadering betekenisvol dat in die tyd van Onmiddellike voorbereiding vir die Groot Jubilee van die Jaar 2000. Die Bull Die aankondiging van die Jubilee, Incarnationis Mysterium, gepromulgeer Gedurende die tyd van die sinode plaasgevind het, en die vergadering het 'n geleentheid vir homself die Kerk in Oseanië om voor te berei vir die gawe van die Heilige Jaar. Sekerlik die Vergadering het gehelp om die kerke van die Stille Oseaan na die Jubilee met vars Pogings om versoening en vrede, meer bewus te bring as ooit dat "die Kerk, nadat ek van Christus, die krag om te vergewe en in sy Naam te vier, is in die wêreld van die teenwoordigheid lewe van die liefde van God wat aan alle menslike swakheid om dit te verwelkom met die omhelsing van sy genade draai. "(14) Dit sal 'n wonderlike vrug van die Jubilee wees as die Kerk in Oseanië, versterk in so baie maniere deur die ervaring van die sinode, kon voortgaan om Implementeer die Jubilee se langs die lyne van insigte en doen 'n beroep uit die Apostoliese Brief Novo in Voorgestelde Millennio Ineunte. As die Jubilee verkondig die oneindige dieptes van God se genade in Christus geopenbaar, sodat dit geroer nuwe energie vir die taak van die uitdagings wat die sinode geïdentifiseer en bespreek. (15) "In sy vergewende liefde van 'n nuwe hemel en 'n nuwe aarde word verwag "(16) Mag die visie van die nuwe hemel en die nuwe aarde nooit ophou om die mense van Oseanië dieper trek in hierdie nuwe lewe!
HOOFSTUK II
WANDEL Jesus Christus in Oseanië WAYOF
"Gaan na verdere Top Jesus het twee ander broers, Jakobus, die seun van Sebedéüs, en Johannes, sy broer, in die skuit saam met Sebedéüs vir hul pa, heel op hul nette laat staan en Hy het hulle geroep. Onmiddellik het hulle die boot en vir hulle vader, en het hom gevolg" (Matteus 4: 21-22).
Die Kerk as communio
Geskenk en Mystery
10. Wanneer Jesus het vir ons die oewer van die See van Galilea hy vermaan ek mense om op die pad van dissipelskap te neem. Hy het hulle genooi om sy weg te loop, om te volg as dit was in sy voetspore. "Promptest deur die Heilige Gees, die Kerk moet dieselfde pad waarmee Christus geloop loop, en die Kerk middel is ons almal saam geword soos 'n liggaam ontvang sy lewegewende invloed van die Here Jesus." (17) Die weg van Jesus is altyd die pad van sending;
Friday, 30 October 2015
Albanian
Gjon Pali II, Porositë apostolike
[EN - ES - FR - IT - PT]
MAIL-në Oqeani sinodale Ecclesia Apostolica nxitje E Papa Gjon Pali II Shenjtëria e Tij Bishop prift dhe Deacon burrave dhe grave në jetën dhe të gjitha laik shenjtëruar BESNIK
Tek Jezu Krishti dhe me popullin e Oqeania: ecje në rrugën e tij, duke u thënë të vërtetën e Tij, jetojnë jetën TIJ
HYRJE
1. Kisha në Oqeani i jep lavdi Perëndisë në agimin e mijëvjeçarit të tretë dhe shpall atë shpresë për botën. Mirënjohjen e saj për të Perëndia të ngrihej nga soditje e saj për dhuratat e shumta që ajo ka marrë, përfshirë pasurinë e popujve dhe kulturave dhe mrekullitë e krijimit. Por mbi të gjitha nuk është dhuratë e madhe e besimit në Jezu Krishtin, «i parëlinduri i gjithë krijimit" (Kolosianët 1:15). Në mijëvjeçarin e kaluar Kisha në Oqeani ka mirëpritur dhe thesaret këtë dhuratën e fesë, dhe ka disa zgjedha është besnikëri të gjeneratave të reja. Për këtë, e gjithë Kisha jep lavdi Trinise se Shenjte.
Nga kohët më të hershme, popujt e Oqeanisë u zhvendos nga prania hyjnore në pasuritë e natyrës dhe kulturës. Por kjo nuk ishte deri misionarët e huaj erdhi në arkat me gjysmën e mijëvjeçarit të dytë këto që Origjinale Banorët dëgjuar për herë të parë i Jezu Krishtit, Fjala e mishëruar. Ata që migruan nga Evropa dhe pjesët e tjera të botës brought` me ta për besimin e tyre. Për të gjithë, Ungjilli i Jezu Krishtit, të marra në besim dhe jetoi në communio e Kishës, brought` Përmbushja thellë të dëshirave të zemrës, përtej çdo pritje të njeriut. Kisha në Oqeani është i fortë në shpresë, sepse ajo ka përjetuar mirësinë e pafund të Perëndisë në Krishtin. Për këtë ditë, thesari i besimit të krishterë është undiminished në Dynamise saj dhe premtimit, sepse Fryma e Perëndisë është gjithmonë e re dhe e habitshme. Kisha në të gjithë botën ndan shpresa e popujve të Oqeanisë në të ardhmen që do të sjellë dhurata të reja dhe më të mrekullueshme të hirit Edhe në tokat e Oqeanit të Madh.
2. Një moment shumë i veçantë në të cilin Kisha në Oqeani mund të flasin e Mirënjohjes së saj dhe shpresës ishte Asambleja Special i Sinodit të Ipeshkvijve për Oqeani, e cila u mbajt nga 22 nëntor - 12 dhjetor 1998. Në Letrën Apostolike Tertio millennio I Adveniente kishim sugjeruar dobinë e një kuvendi të tillë, si një në një seri të Kuvendeve kontinentale të destinuara për t'u përgatitur për Kishën për mijëvjeçarin e ri. (1) Peshkopët e Oqeanisë u bashkuan nga Peshkopëve nga kontinente të tjera dhe drejtuesit e dicasteries të Curia romake. Anëtarët tjerë të Kishës ishin mes pjesëmarrësve dhe të priftërinjve, laikëve dhe shenjtëroi fetare, si dhe delegatë Fraternal nga kishat e tjera dhe komuniteteve Ecclesiae. Kuvendi, Minna dhe kemi diskutuar situatën aktuale të Kishës në Oqeani, në mënyrë që të planifikojnë më efektive për të ardhmen. Ai u përqëndrua edhe vëmendjen e Kishës universale mbi shpresat dhe sfidat, mundësitë dhe nevojat, gëzimet dhe hidhërimet e sixhade të njeriut e cila është nga Oqeani.
Takimi në Romë e shumë Ipeshkvijtë, u mblodhën me dhe rreth Pasardhësin e Pjetrit, ishte një rast i mrekullueshëm për të festuar dhuratat e hirit, që kanë dhënë në mënyrë të bollshme të korra midis popujve e Oqeani. Besimi në Jezu Krisht ishte themeli dhe fokusi i pjesëmarrësve në diskutime dhe për lutjen e tyre. Ipeshkvijtë dhe tërë ata që ishin bashkë me ta u animuar nga njëra anë të besimit në Krishtin. Të gjithë ishin të frymëzuar dhe të forcohet nga communio Ecclesiae Cili të lidhur së bashku dhe u shpreh gjatë ditëve të Kuvendit Sinodit në një mënyrë më të fuqishme dhe lëviz si një unitet të vërtetë në diversitet.
KAPITULLI I
JEZU KRISHTI DHE OQEANIA PeopleSoft
"Ndërsa po kalonte gjatë bregut të detit të Galilesë, Jezusi pa dy vëllezër: Simonin, të quajtur Pjetër, dhe Andrean, të vëllanë, të cilët po hidhnin rrjetën në det, sepse ishin peshkatarë; Dhe ai u tha atyre:" Ejani pas meje dhe unë do të bëj. . ju peshkatarë njerëzish '' ata i lanë menjëherë rrjetat e tyre në dhe të kemi ndjekur atë "(Mt 4: 18-20).
Personi i Jezusit
Thirrja
3. Gjatë Kuvendit Sinodit, Kisha universale erdhi për të parë më qartë se si Zoti Jezus po has shumë popuj të Oqeanisë në mbi tokat e tyre dhe në ishujt e tyre të shumta janë. Sepse është Vetë Zoti që shikon mbi njerëzit me një dashuri që paraqet veten edhe si një sfidë dhe një thirrje. Si Simon Pjetri dhe Andrean, të vëllanë, ata janë të ftuar për të lënë të gjithë, të kthehet në atë që është Zoti i jetës, dhe të ndjekë atë. Ata janë për të lënë jo vetëm mënyrat mëkatare, por edhe mënyra e të menduarit sterile dhe një kontinent të caktuar të veprimit, në mënyrë që të marrë rrugën e një besimi gjithnjë e më të thellë dhe të ndjekin Zotin me besnikëri ndonjëherë Madhe.
Zoti e ka Kishën në Oqeani i thirri te vetja: si gjithmonë thirrja Përfshihuni radhë po dërgon një transmetimi. Qëllimi për të qenë me Jezusin është të dalësh nga Jezusi, në fuqinë e tij dhe me elegancën e tij. Krishti tashmë është duke bërë thirrje Kishën për të ndarë në misionin e tij me energji të reja dhe të krijimtarisë. Sinodi pa këtë mënyrë të qartë në jetën e Kishës në Oqeani.
Ipeshkvijtë gëzuan qe e panë që në Oqeani Zoti Jezus vetë ka një shfaqje të vërtetë për premtimin e tij: "Unë jam me ju gjithë ditët, deri në mbarim të botës" (Mateu 28:20). Sigurimi i pranisë së tij i jep forcën dhe guximin e nevojshëm për dishepujve të bëhet "peshkatarë njerëzish." Gjatë Kuvendit Speciale, prania e Zotit u përjetua në lutje, në ndarjen e shpresave dhe shqetësimeve të, dhe në prangat e communio Ecclesiae. Besimi në praninë e Jezusit në mesin e njerëzve të tij në Oqeani gjithmonë do të bëjë takime të mundshme të reja dhe të mrekullueshme me të, dhe këto takime të reja do të presin për të marrë fara e mision të ri.
Kur ecim me Zotin, kemi lënë bashkë me të gjithë barrat tona, dhe forcën për të arritur këtë conferta misionin që ai na jep. Ai që merr nga na jep neve; ai merr mbi vete dobësitë tona dhe na jep forcën e tij. Ky është misteri i madh i jetës së dishepullit dhe apostull. Është e sigurt se Krishti punon me ne dhe brenda nesh si ne "vënë jashtë në ujërat e thella", si tani ne duhet. Kur kohët janë të vështira dhe të pashpresë, Vetë Zoti na nxit "për të hedhur rrjetat tona edhe një herë" (Lk 5: 1-11). (2) Ne nuk duhet të mëkatit të.
Duke paraqitur Jezu Krishtin
4. shqetësim qendror i Kuvendit Sinodit ishte për të gjetur mënyra për të paraqitur përshtatshme për të popujve të Oqeani sot Jezus Krishtin si Zot dhe Shpëtimtar. Por çfarë është kjo mënyrë e re për të paraqitur atë, që kaq shumë më tepër do të takohet me Eliseun dhe besoj në të? Ndërhyrjet e Etërve sinodalë pasqyronte sfidat dhe vështirësitë me, por edhe shpresat dhe mundësitë që zgjuan këtë pyetje.
Në rrjedhën e historisë, në sajë të jashtëzakonshëm misionar të Kishës dhe përpjekjet baritore, popujt e Oqeanisë janë takuar Jezu Krishtin që nuk pushon për të thirrur ata Them për të dhënë besimin dhe jetën e re. Në kohërat kolonialiste, kleri katolik dhe institucionet fetare themeluar shpejt për të ndihmuar kolonët të reja në Australi dhe Zelandën e Re për të ruajtur dhe forcuar për besimin e tyre. Misionarët brought` Ungjillin banorët e parë të Oqeanisë, duke i ftuar ata të besojnë në Krisht dhe për të gjetur për shtëpinë e tyre të vërtetë në kishën e tij. Populli u përgjigj në numër të madh të thirrjes, becames pasuesit e Krishtit dhe filloi të jetojë sipas fjalës së tij. Sinodi la asnjë dyshim se kisha, besimtarët e communio, tani është një realitet i gjallë Në mesin e shumë popujve në Oqeani. Sot Jezusi është përsëri kthyer vëmendjen e tij të dashur me to, Them duke bërë thirrje për një besim akoma më të thellë dhe një jetë akoma më të pasur në të. Kjo është arsyeja pse, unë nuk mund të paraqesë peshkopët t'i pyesin: Si mund të jetë Kisha një instrument efektiv i Jezu Krishtit që tani dëshiron të takohet popujt e Oqeanisë në mënyra të reja?
Jezu Krishti: Shepherd, profeti dhe prifti
5. Në dashurinë e tij të pafundme për botën, Perëndia dha Birin e tij të vetëm që të jetë Perëndia-me-ne. Zbrazjes veten të bëhet si ne, Jezusi lindi prej Virgjëreshës Mari në thjeshtësi dhe varfëri. Si ai që është krejtësisht bosh dhe të varfërve në kryq, Jezusi është Biri i dashur i Perëndisë, Shpëtimtari i botës në të gjithë zbrazëti e saj dhe varfërisë. (3) Kur Krishti banoi ndër ne; ai shpalli lajmin e mirë se Mbretëria e Perëndisë ka ardhur, një Mbretëria e paqes, drejtësisë dhe të së vërtetës. Shumë njerëz, veçanërisht nga radhët e të varfërve, nevojtarëve dhe të mallkuar, e kanë ndjekur atë, por për pjesën më të fuqishmit e botës u kthye kundër tij. Ata dënuan atë dhe gozhduar atë në kryq. Kjo vdekje e turpshme, e pranuar nga Ati si një sakrificë e dashurisë për hir të botës, i dha rrugën për një ringjallje të lavdishme nga fuqia e dashurisë së Atit. Jezusi u krijua kështu si Mbret i universit, Profeti për të gjithë njerëzit, dhe kryepriftin e shenjtërores së përjetshme. Ai është Pejgamberi, Prifti dhe Mbreti jo vetëm për atë, por për ata që ndjekin të gjithë popujt e tokës. Ati e ofron atë si rruga, e vërteta dhe jeta për të gjithë burrat dhe gratë, të gjitha familjet dhe komunitetet, të gjitha kombet dhe për të gjitha brezat.
Si Biri i Davidit, Jezusi nuk është vetëm Mbreti, por edhe Bariu i Mirë Ata që e dëgjojnë zërin e tij të. Ai e di dhe i do ata që e ndjekin atë. (4) Ai është Bariu shefi i shpirtrave tanë, dhe pastor i të gjithë popujve. Ai drejton Kishën anë të fuqisë së Frymës së Shenjtë që banon plotësisht tek ai dhe ata që i fryu në dishepujt e tij (krh Fig 20:22). Shpirti na drejton nga një forcë e dashurisë, nga thellë brenda, duke prekur zemrat dhe mendjet e popujve të Oqeanisë dhe vendosjen e tyre të lirë të jetojnë jetën me bollëk për të cilin janë krijuar.
Si Fjala e Perëndisë, Jezusi është profeti universale, zbulimi i përgjithshëm i Perëndisë. (5) Ai është e Vërteta, duke i ftuar njerëzit të besojnë në të dhe të ndajnë jetën e tij. Shpirti i Tij udhëheq pagëzuar në një udhëtim ditor në thellësitë e reja të vërtetës që. Të shtyrë nga Fryma e Shenjtë, Etërit sinodalë diskutuar shqetësimet e shumë që rrjedhin nga në përvojën e tyre baritore dhe për dashurinë e tyre e popullit të Perëndisë. Jo të gjitha përgjigjet mund të gjenden në ditët e Sinodit, për shumë çështje thirrje për më shumë reflektim, përvojës dhe lutje. Por unë, në në kërkimin e tyre për sqarim Ipeshkvijtë ndarë plotësisht bindjen dhe pretendon se e vërteta e shpëtimit mund të gjenden vetëm në Jezu Krishtin, dhe Fryma e tij që ofron ngushëllim dhe udhëzime për ata që vijnë tek ai me probleme dhe për barrat e tyre.
Zoti kryqëzuar dhe i ngjallur është kryeprift që ofron Veten Atit si një sakrificë të përjetshme për jetën e botës. Ai e dha jetën e tij për të gjithë dhe vazhdon për të mbushur pasuesit e tij me jetën e tij, përmes verilindje Sidomos Sacramento. Në lutjen e tij, lutjet e të gjithë besimtarëve të rritet në Atin. Nëpërmjet Frymës së Shenjtë, ai mundësoi atyre për të jetuar një jetë të bashkimit intim me Perëndinë dhe të bamirësisë shumë bujare ndaj vëllait dhe motrave, veçanërisht të varfërve dhe nevojtarëve. Diskutimet sinodalë theksuan se, në paraqitjen e Jezusit, Kisha duhet të tregojë dashurinë e tij të mëshirshëm në një botë në nevojë për shërim. Të gjithë të pagëzuarit janë të thirrur për të qenë njerëzit e Perëndisë meshtarake në imazhin e Jezusit, kryeprift; Priftëror dhe si popull, ata janë porositur për të arritur në mëshirë për të gjithë, veçanërisht më të privuar, më të largët, të humburit. Në arritjen e jashtë dhe duke ofruar jetën në emër të Jezusit, Kisha në Oqeani sot do të jetë një sakramenti i drejtësisë dhe paqes hyjnore. (6)
Popujt e Oqeani
Vendi dhe Koha
6. Sinodi i dha njohje jo vetëm në një zonë të veçantë që përfshin gati një të tretën e sipërfaqes së tokës, por edhe për një numër të madh të popujve indigjenë, kujt Pranimi i Ungjillit të Jezu Krishtit i gëzuar është e dukshme në për festimin e tyre entuziaste e mesazhit e shpëtimit. (7), këta njerëz formojnë një pjesë të veçantë të njerëzimit në një rajon të veçantë të botës. Gjeografikisht, Oqeania përbëhet nga kontinentin e Australisë, shumë ishuj, mëdha dhe të vogla, dhe i expanses e ujit. Deti dhe toka, uji dhe toka takohen në mënyra të pafund, shpesh goditur syrin e njeriut me madhështi të madhe dhe bukurinë. Edhe pse Oqeani është gjeografikisht shumë i madh, popullsia e saj është e shpërndarë në mënyrë të pabarabartë relativisht të vogël dhe, edhe pse ajo përbëhet një numër të madh të popujve indigjenë dhe emigrantë. Për shumë prej tyre, toka është më e rëndësishme: toka e saj pjellore ose shkretëtirat e saj, shumëllojshmëri e saj të bimëve dhe kafshëve, bollëkun e saj apo pamjaftueshmërisë. Të tjerët, edhe pse jetojnë në tokë, janë më të varur nga lumenjtë dhe deti. Uji i lejon ata të udhëtojnë nga ishulli në ishull, nga bregu në breg. Shumëllojshmëri e madhe e gjuhëve - 700 në Papua New Guinea vetëm - së bashku me distancat përkatëse dhe zonat midis ishujve të komunikimit në të gjithë rajonin një sfidë e veçantë. Në shumë pjesë të Oqeanisë, duke udhëtuar nga deti dhe ajri është më e rëndësishme se të udhëtojnë nga toka. Komunikimi ende mund të jetë i ngadalshëm dhe si në kohë të vështira më herët, edhe pse në ditët e sotme në shumë Zonat informacioni transmetohet në çast në sajë të teknologjisë së re elektronike. (8)
Vendi më i madh i Oqeanisë në të dyja përmasat dhe popullsisë është Australia, ku njerëzit Aboriginal kanë jetuar për mijëra vjet, duke lëvizur mbi traktet e madhe e tokës dhe të jetojnë në harmoni të thellë me natyrën. Zbuluar dhe kolonizuar nga njerëzit evropianë që e quajtur atë Toka Jugore e Shpirtit të Shenjtë (Terra Australis de spiritu Sancto), Australia është bërë shumë perëndimore në modelet e saj kulturore dhe strukturës shoqërore. Përfshirë thellë në zhvillimet shkencore, teknologjike, sociale dhe të botës perëndimore, Australia është tani një komb kryesisht urban, moderne dhe laike, në të cilën emigrime të njëpasnjëshme nga Evropa dhe Azia kanë kontribuar për ta bërë atë një shoqëri multikulturore. Australianët janë për këtë arsye "sjell një popull origjinale, rezultati i takimit të njerëzve të kombeve shumë të ndryshme, gjuhëve dhe qytetërimeve". (9)
Besimi i krishterë u brought` nga emigrantët që erdhën nga Evropa. Shumë priftërinj dhe fetar u bashkua me ta, dhe për përkushtimin e tyre baritore dhe puna arsimore ndihmuan emigrantët për të jetuar jetën e krishterë në një vend të huaj të ri. Vocations lokale Priestly dhe njerëzit fetarë dhe shumë njerëz u bënë të domosdoshëm tyre në Australi Kontributi në rritjen e Kishës dhe realizimin e misionit të saj. Midis tyre ishte një grua e shquar fetar, bekuar Mary MacKillop, i cili vdiq në vitin 1909 dhe të cilin ajo ishte gëzimi im, për të shenjtëruar në vitin 1995. Në rast m'u kujtua se se "duke e deklaruar atë" Qoftë bekuar 'Kisha u thënë se Shenjtëria e kërkuar nga Ungjilli është tani ashtu Australian sa ajo ishte Australian ". (10) Marrëdhënia e Kishës për të popujve vendës dhe Torres Strait Islanders eshtrat e vështirë dhe e rëndësishme për shkak të dallimeve kulturore padrejtësitë aktuale të kaluarën dhe e '. Përveç kësaj sfide, Kisha në Australi tani ballafaqohet me shumë moderne "shkretëtirat" (11) të ngjashme me ato në vende të tjera perëndimore.
Banorët origjinale të Zelandës së Re, një komb ishullor, ishin njerëzit Maori që unë thirrje për vendin e tyre Aotearoa, "Toka e Bardhë re e madhe". Kolonizimi dhe emigracioni më vonë kanë formuar kombin në një shoqëri bi-kulturore, ku integrimi i Maori dhe kulturën perëndimore mbetet një sfidë e ngutshme. Misionarët e huaj e parë shpallur Ungjillin për popullin Maori. Kur kolonët evropianë pastaj erdhi në Greater numra, priftërinjve dhe fetare erdhi si dhe ndihmoi për të ruajtur dhe zhvilluar Kishën. Zhvillimet moderne kanë bërë Zelanda e Re një shoqëri më urbane dhe laik, në Kisha përballet me sfida në të cilën të ngjashme me ato në Australi. Edhe pse nuk është në mesin e popullit katolike një "ndërgjegjësim në rritje i përkasin Kishës," kjo është gjithashtu e vërtetë se në përgjithësi "kuptimin e Perëndisë dhe të provanisë së tij të dashur ka zvogëluar". Tillë "një shoqëri shekullarizuar duhet të përballen sërish me tërë Ungjilli i shpëtimit në Jezu Krishtin." (12)
Papua New Guinea është më e madhe e kombeve melaneziane. Kjo është një shoqëri kryesisht të krishterë me shumë diferencimin e gjuhëve lokale dhe një pasuri të madhe të kulturave. Ashtu si vendet e tjera të ishullit Derek melaneziane ajo ka fituar pavarësinë politike në kohët e fundit mjaft, dhe historinë e saj që nga atëherë ka qenë e formësuar nga luftërat për demokraci të qëndrueshme, drejtësinë sociale dhe zhvillimin integral e ekuilibruar dhe popullit të saj. Këto luftëra në Papua New Guinea dhe pjesë të tjera të Melanezisë kanë qenë kohët e fundit shënuar nga dhuna dhe separatiste lëvizjeve, në të cilat njerëzit dhe institucionet kanë vuajtur shumë. Udhëheqësit e Kishës dhe shumë të krishterë kanë bërë një marrëveshje e madhe për të sjellë paqen dhe pajtimin, dhe kjo duhet të vazhdojë e qartë se në një situatë shumë e paqëndrueshme e cila mbetet.
Kombet ishull të Polinezisë dhe Mikronezisë janë relativisht të vogla, secili me gjuhën e vet vendase dhe kulturën. Ata gjithashtu janë duke u përballur ndeshet dhe sfidat e një botë bashkëkohore që ushtron një ndikim të fuqishëm mbi për shoqërinë e tyre. Pa humbur mbi identitetin e tyre apo braktisja në vlerat e tyre tradicionale, ata duan për të ndarë në zhvillimin rezulton nga ndërveprimi i drejtpërdrejtë dhe më kompleks me popujt dhe kulturat e tjera. Kjo është provuar të jetë një ekuilibër delikat në të Vogla dhe të pambrojtur këto shoqëri, disa prej të cilave po përballen me një të ardhme shumë të pasigurt, jo vetëm për shkak të shkallë të gjerë emigrimit, por edhe nga rritja e nivelit të detit shkaktuar për shkak nga ngrohja globale. Për ta, ndryshimi i klimës është shumë më tepër se një pyetje e ekonomisë.
Misioni dhe Kultura
7. Per fillim të shekullit të gjashtëmbëdhjetë, si kemi arritur misionarëve të parë të huaj Oqeania, popuj ishull dëgjoi dhe pranoi Ungjillin e Jezu Krishtit. Ndër Filloi Ata që kanë punë misionare dhe Kryer ishin shenjtët dhe dëshmorët; dhe ata nuk janë vetëm lavdi më i madh i të kaluarës së Kishës në Oqeani, por edhe burimi i saj SURESTE i shpresës për të ardhmen. Outstanding KËTO Midis dëshmitarëve të fesë janë Shën Pjetri Chanel, martirizuar në vitin 1841 në ishullin e Futuna Qoftë i bekuar Diego Luis de San Vitores dhe bekuar Pedro Calungsod, të vrarë së bashku në 1672 në Guam, bekuar Giovanni Mazzuco martirizua në vitin 1851 është Woodlark Island; dhe Bekuar Peter të kalbet, të vrarë në Britaninë e re në vitin 1945, në fund të Luftës së Dytë Botërore. Me shumë të tjerë, heronjtë e besimit të krishterë KËTO kontribuar, secili në mënyrën e tij të veçantë, në implantimin e Kishës në ishujt e Oqeanisë. Maj për kujtesën e tyre kurrë nuk do të harrohet! Mund ata kurrë nuk pushon të Intercel për popujt dashur për të cilët ata i derdhur mbi gjakun e tyre!
Kur misionarët e parë brought` Ungjillin për njerëzit Aboriginal apo Maori, apo te kombet ishull, ata gjetën popujt që zotëronte një ndjenjë të lashtë dhe të thellë Tashmë të shenjtës. Praktikat dhe ritualë fetarë ishin shumë pjesë të jetës së tyre të përditshme dhe tërësisht përshkuar për kulturat e tyre. Misionarët brought` të vërtetën e ungjillit që është i huaj për të askujt; por në kohë të disa Soughton të imponojë Cilat elemente ishin të huaj nga ana kulturore për popullin. Nuk është tani për ta një dallueshmëri të kujdesshëm për të parë se çfarë është e Ungjillit dhe çfarë nuk është, çka është thelbësore dhe çfarë është më pak. Një detyrë e tillë, ajo duhet të thuhet, është bërë më e vështirë për shkak të procesit të kolonizimit dhe modernizimin, e cila ka mjegulluar vijën mes vendase dhe të importuara.
Popujt tradicionale të Oqeanisë përbëjnë një mozaik të shumë kulturave të ndryshme: Aboriginal, Melanesian, polinezian dhe Micronesian. Që nga koha e kolonizimit, kultura perëndimore ka ndikuar edhe në rajon. Në vitet e fundit kultura aziatike gjithashtu kanë qenë pjesë e skenës kulturore, veçanërisht në Australi. Secili grup kulturor, të ndryshme në madhësi dhe fuqi, ka traditat e veta dhe përvojën e vet të integrimit në një tokë të re. Ata rreptë nga shoqëritë me karakteristika të forta tradicionale dhe komunale, me ato të cilat janë kryesisht perëndimore dhe moderne në pullë. Në Zelandën e Re, dhe në Australi Edhe më tepër, kolonial dhe politikat post-koloniale e emigracionit kanë bërë njerëzit indigjene një minoritet në në tokën e tyre dhe, në shumë mënyra, një grup dëbuar kulturor.
Një nga karakteristikat më të dukshëm të popujve të Oqeania është për sensin e tyre të fuqishëm të komunitetit dhe solidaritetit në familjes dhe fisit, fshatit ose lagjes. Kjo do të thotë se vendimet janë me konsensus kemi arritur arrihet përmes një procesi Shpesh gjatë dhe kompleks të dialogut. Touched me hirin e Perëndisë, ndjenjë popujt 'e natyrshme e komunitetit bëri ata të hapur për misterin e Krishtit në communio ofruar. Kisha në Oqeani tregon një frymë të vërtetë të bashkëpunimit, të komuniteteve të ndryshme të krishtera shtrirë dhe për të gjithë njerëzit e vullnetit të mirë. Respekt të thellë për traditën dhe autoritet është gjithashtu pjesë e kulturave tradicionale të Oqeanisë. Prandaj kuptim brezit aktual i solidaritetit me ata që ishin para tyre, dhe autoriteti jashtëzakonshme akorduar për prindërit dhe udhëheqësit tradicionalë.
Shumëllojshmëria kulturore e Oqeani nuk është i imunizuar nga procesi në mbarë botën e ndihmës së modernizimit që ka dy efekte pozitive dhe negative. Sigurisht kohët moderne kanë dhënë një profil të ri dhe të lartë të vlerave pozitive njerëzore, të tilla si respektimin e të drejtave të patjetërsueshme të personit, futja e procedurave të anti-demokratike në administratë dhe qeveri, the-refuzimi për të pranuar varfërinë strukturore si një kusht i pandryshueshëm, të braktisur e terrorizmi, tortura dhe dhuna si mjet për ndryshime politike, e drejta për arsimim, kujdes shëndetësor dhe strehim për të gjithë. Këto vlera, me rrënjë Shpesh në Krishterim - Edhe në qoftë se nuk shprehimisht - po ushtrojnë një ndikim pozitiv në Oqeani; dhe Kisha nuk mund të mos të bëjë gjithçka në fuqinë e saj për të qenë inkurajuar këtë proces.
Megjithatë Modernizimi ka edhe efektet e saj negative në rajon, me shoqëritë tradicionale luftuar për të ruajtur për identitetin e tyre si ata të vijnë në kontakt me shoqëritë shekullarizuara dhe urbanizuara perëndimore dhe me ndikimin në rritje kulturore të emigrantëve të Azisë. Ipeshkvijtë foli, për shembull, i një pakësim gradual të kuptimin natyral fetar e cila ka çuar në Disorientation në jetën morale e njerëzve dhe të ndërgjegjes. Një pjesë e madhe e Oqeanisë, veçanërisht në Australi dhe Zelandën e Re, ka një privat Regjistruar mbi zhvendosjen e shënuar nga shekullarizimit. Në jetën qytetare, fesë, dhe sidomos krishterimit, është zhvendosur në diferencë dhe tenton të jetë një regardes parasysh rreptësisht private, si për individin me pak rëndësi në jetën publike. Bindjet fetare dhe njohuritë e besimit janë në kohë të mohohet në rolin e tyre të duhur në formimin ndërgjegjen e njerëzve. Po kështu, Kisha dhe organet e tjera fetare kanë një zë zvogëluar në çështjet publike. Në botën e sotme, teknologji më të avancuar, njohja më e madhe e natyrës njerëzore dhe sjelljes, dhe zhvillimet politike dhe ekonomike në mbarë botën Pose re dhe pyetje e vështirë për popujt e Oqeani. Në paraqitur Jezu Krishtin si rruga, e vërteta dhe jeta, në përgjigje të Kishës Zi në mënyra të reja dhe efektive për këto pyetje morale dhe shoqërore ndonjëherë pa lejuar zëri saj të heshtin apo dëshmitar i saj të margjinalizuar.
Kuvendi i veçantë Sinodi
Tema
8. Si rezultat i sugjerimeve të-Sinodit Para Këshillit, për të regjistruar shqetësimet e Soughton cili prej Peshkopëve të Oqeanisë, tema e zgjedhur për Kuvendin Speciale për Oqeani ishte: Jezu Krishti dhe popujve të Oqeanisë, kembe rrugën e tij, duke u thënë të vërtetën e Tij, Living life.The Tema e tij është e frymëzuar nga fjalët e Gjonit Ungjill Jezusi i referohet vetvetes si KU Udha, e Vërteta dhe Jeta (14: 6), dhe ajo risjell cilën ai e shtrin ftesën për të gjithë popujt i Oqeani: ata janë të ftuar për ta takuar, për të besuar në të, dhe ta shpallin atë si Zotit të gjithë. Ai gjithashtu kujton Kishën në Oqeani Se ajo mbledh së bashku si populli i Perëndisë rrugës që është një pelegrinazh tek Ati. Nëpërmjet Frymës së Shenjtë, Ati quan besimtarët - në mënyrë individuale dhe në komunitet - për të ecur në rrugën eci Jezusi Kjo, për të të treguar të gjitha kombet të vërtetën se Jezusi zbuloi, për të jetuar plotësisht jetën që Jezusi jetoi dhe vazhdon për të ndarë me ne tani.
Tema është veçanërisht e përshtatshme për Kishën në Oqeani sot, për popujt e Paqësorit janë duke luftuar për unitetit dhe identitetit; Në mesin e tyre ekziston një shqetësim për paqen, drejtësinë dhe integritetin e krijimit; dhe shumë njerëz janë në kërkim të kuptimit të jetës. Vetëm në pranuar Jezu Krishtin si Rruga do popujt e Oqeani gjetur për atë që ata tani janë në kërkim dhe duke luftuar. Mënyra e Krishtit nuk mund të ecte pa një ndjenjë të zjarrtë të misionit; dhe thelbi i misionit të Kishës është të shpallësh Jezus Krishtin si e vërteta e gjallë - një e vërtetë e zbuluar, një e vërtetë Shpjegoi, kuptuar dhe mirëpritur në besim, një e vërtetë e zgjedha për gjeneratat e reja. E vërteta e Jezusit është gjithmonë më i madh se vetja, madh se zemra jonë, sepse ajo rrjedh nga thellësitë e Trinisë së Bekuar; dhe kjo është një e vërtetë që është i cili kërkon janë Kishën në përgjigje të problemeve të sotme dhe Sfidat. Në dritën e Ungjillit, ne zbulojnë Jezusin si Life. Jeta e Krishtit është ofruar gjithashtu si një hir shërimit që e bën të mundur që njerëzimi të jetë ajo që Krijuesi qëllim që ajo të jetë. Të jetosh jetën e Jezu Krishtit nënkuptonte një respekt të thellë për të gjithë jetën. Ai gjithashtu la të kuptohet një spiritualitetin gjallë dhe moralin autentik, forcohet nga Fjala e Perëndisë në Shkrimet dhe feston në Sacramento e Kishës. Kur të krishterët të jetojnë jetën e Krishtit, me besim të thellë, shpresa rritet më të fortë dhe për të tyre për bamirësi e tyre më rrezatues. Ky ishte qëllimi i Sinodit, dhe kjo është qëllimi i ungjillëzimit të ri për të cilin Fryma po thërret të gjithë Kishën.
Përvoja
9. Ai është i përshtatshëm Kuvendi Sinodi Filloi Kjo është Solemniteti i Krishtit Mbret Kisha kremton Jezuin si Kur Zoti në të cilin Mbretëria e Perëndisë është e vendosur në të gjithë botën dhe në të gjithë historinë. Gjatë kohës së Kuvendit, ajo becames gjithnjë e më të qartë se ai ishte Krishti i cili po udhëheq rrugën, se ishte ai që mbretëron në mes të Kuvendit. Hapjes dhe mbylljes liturgjitë inkorporuar shenjat dhe simbolet tërhequr nga Paqësorit kulturat ishullit si shprehje e besimit dhe nderim. Në një përzierje unike, këto ceremoni shprehur unitetin e besimit në diversitetin e adhurimit katolike; dhe ata treguan mjaft të habitshme se si besimi katolik Arrin në brigjet më të largëta e Oqeanit të madhe dhe se të gjithë e gjejnë në shtëpinë e tyre në Kishën Katolike. Si një shkëmbim simbolik të dhuratave, liturgjive Shpreh Communio thellë mes Kishës së Romës dhe kishave lokale të Oqeanisë. Ipeshkvijtë brought` në Vatikan për grup e tyre të pasur të përvojave dhe thesareve kulturore, dhe ata ishin nga ana e forcuar në prangat e communio lokale dhe universale, e cila ishte një meze e madhe për ta dhe inkurajim për të ardhmen.
Tiparet dalluese të Kishës në Oqeani bënte të rëndësishme që thërras një Sinodin Kuvendin normë sepa. Ipeshkvijve të Oqeanisë janë të organizuara në katër konferenca të cilat vijnë së bashku si Federata e Konferencave Ipeshkvnore katolike të Oqeanisë (FCBCO). Numri i përgjithshëm i Peshkopëve është relativisht i vogël, e cila lejoi Sinodi për të sjellë së bashku të gjitha Peshkopëve aktive, që përfaqësojnë të gjitha kishat veçanti. Pjesëmarrësit Për shumë kjo ishte një zbulim i vërtetë nga dhuratat fetare, kulturat dhe historitë e popujve të Oqeanisë. Ata becames më të vetëdijshëm për të fshehur Shpesh panjohur ose zemërgjerësi se Zoti ka dhënë në Kishën e tij, dhe kjo gjithashtu është një burim i ngushëllimit të madh. Dialogu dhe zgjuarësia e të Sinodit hapur sytë e zemrës dhe të shpirtit për të zbuluar se çfarë mund të bëhet për të jetuar besimin e krishterë më të plotë dhe efektive. Ka pasur shumë arsye për lavdërim dhe falënderoj Perëndinë për thesaret apo vlerësuar zbuluar rishtas.
Për Ipeshkvijve, Asambleja ishte një përvojë e vëllazërisë dhe rreth communio të kësaj, Pjetri. Duke u zhvilluar në Vatikan, ai ka mundësuar të gjithë pjesëmarrësit e të ndihen si në shtëpi "me peshkopit të Romës. Ai gjithashtu lejoi Peshkopi i Romës ", për të ndihen si në shtëpi", me ta dhe për të dëgjuar se sa ata vlerësuan këtë përvojë unike e universalitetit të Kishës. Ndjenja e unitetit dhe besnikërisë mbuluara distancat e mëdha të gjeografisë dhe kulturës midis Romës dhe Oqeani. Kjo përvojë ishte një nga dhuratat e shumta që Krishti në mirësinë e tij dhuruar Gjatë Sinodit.
Mes tyre edhe Ipeshkvijtë përjetuar një sens të ri dhe më të fortë të identitetit dhe communio. Shumë prej tyre janë të ndara nga distanca të mëdha Shpesh, dhe komunikimi i rregullt nuk është e lehtë. Për Kishën si një e tërë, shumëllojshmëria e kulturave në Oqeani është një sfidë e vazhdueshme për të punuar për unitetin Madhe. Ipeshkvijtë duan të forcuar për communio e tyre dhe për të ndihmuar popujt e Oqeanisë të punojnë së bashku në mënyrë më efikase. Kishat lokale në këtë rajon të botës janë një pjesë unike në Kishën universale. Unë jam i kënaqur për këtë arsye, ata e kuptuan, se ata mund të për dhuratat e tyre të veçanta dhe të zezë Kontribuojë në Kishën më të gjerë. Unë lutem që, me anë të Sinodit, peshkopët e Oqeanisë do të ndjehen më shumë se kurrë ata i përkasin së bashku se dhe, me për kishat e tyre lokale, ata i përkasin plotësisht në Kishën universale, për të cilat ata të sjellë një pasurim të veçantë. (13)
Ajo ishte Kuvendi Sinodi rëndësishme që ndodhën në kohën e përgatitjes së menjëherëshme të Jubileut të Madh të vitit 2000. Bull shpallja jubile, Incarnationis Mysterium, ishte shpallur Gjatë kohës së Sinodit, dhe Kuvendi ishte një mundësi për veten Kisha në Oqeani për t'u përgatitur për për dhuratën e Vitit të Shenjtë. Sigurisht Kuvendi ndihmoi Kishat e Paqësorit për të festuar Jubileun e me përpjekje të reja për të sjellë pajtimin dhe paqe, më të ndërgjegjshëm se kurrë se "Kisha, duke marrë nga Krishti fuqinë për të falur në emër të tij, është në botë prania e gjallë e dashurisë së Perëndisë, i cili kthehet për të gjithë dobësisë njerëzore për të mirëpritur atë me përqafimin e mëshirës së tij. "(14) Kjo do të jetë një fryt mrekullueshme e jubileut nëse Kishën në Oqeani, forcuar në shumë mënyra nga përvoja e Sinodi, mund të vazhdojë të zbatojë Jubileu së përgjatë vijave të njohuritë dhe ankesave nga Letrën apostolike Novo në Suggested millennio Ineunte. Si Jubilee shpallur thellësitë e pafund të mëshirës së Perëndisë shpallur në Krishtin, kështu që ajo nxiti energjive të reja për detyrën e përballimin e sfidave në të cilat Sinodi identifikohen dhe të debatohen. (15) "Në dashurinë e tij Falësi një qiell të ri dhe një tokë të re janë parashikuar "(16) Mund vizioni i qiellit të ri dhe toka e re kurrë nuk pushon të nxjerrë popujt e Oqeanisë më thellë në këtë risinë e jetës!
KREU II
Duke ecur në Jezu Krishtin Oqeania WAYOF
"Do të ketë edhe më tej Top Jezusi pa dy vëllezër të tjerë: Jakobin, birin e Zebedeut dhe Gjonin, vëllanë e tij, në barkë bashkë me Zebedeun për atin e tyre, duke ndrequr në rrjetat e tyre, dhe i thirri. Dhe ata lanë menjëherë barkën dhe atin e tyre, dhe kanë ndjekur atë" (Mateu 4: 21-22).
Kisha si communio
Dhurata dhe Mystery
10. Kur Jezusi eci brigjet e Detit të Galilesë u bëj thirrje njerëzve për të marrë rrugën e dishepullimit. Ai i ftoi ata për të ecur në rrugën e tij, për të ndjekur si të thuash në gjurmët e tij. "Promptest nga Fryma e Shenjtë, Kisha duhet të ecin në të njëjtën rrugë që ecte Krishti, dhe mjetet e Kishës janë të gjithë ne, të bashkuar si një trup merr ndikimin e tij jetëdhënës nga Zoti Jezus." (17) rrugën e Jezusit është gjithmonë rruga e misionit;
[EN - ES - FR - IT - PT]
MAIL-në Oqeani sinodale Ecclesia Apostolica nxitje E Papa Gjon Pali II Shenjtëria e Tij Bishop prift dhe Deacon burrave dhe grave në jetën dhe të gjitha laik shenjtëruar BESNIK
Tek Jezu Krishti dhe me popullin e Oqeania: ecje në rrugën e tij, duke u thënë të vërtetën e Tij, jetojnë jetën TIJ
HYRJE
1. Kisha në Oqeani i jep lavdi Perëndisë në agimin e mijëvjeçarit të tretë dhe shpall atë shpresë për botën. Mirënjohjen e saj për të Perëndia të ngrihej nga soditje e saj për dhuratat e shumta që ajo ka marrë, përfshirë pasurinë e popujve dhe kulturave dhe mrekullitë e krijimit. Por mbi të gjitha nuk është dhuratë e madhe e besimit në Jezu Krishtin, «i parëlinduri i gjithë krijimit" (Kolosianët 1:15). Në mijëvjeçarin e kaluar Kisha në Oqeani ka mirëpritur dhe thesaret këtë dhuratën e fesë, dhe ka disa zgjedha është besnikëri të gjeneratave të reja. Për këtë, e gjithë Kisha jep lavdi Trinise se Shenjte.
Nga kohët më të hershme, popujt e Oqeanisë u zhvendos nga prania hyjnore në pasuritë e natyrës dhe kulturës. Por kjo nuk ishte deri misionarët e huaj erdhi në arkat me gjysmën e mijëvjeçarit të dytë këto që Origjinale Banorët dëgjuar për herë të parë i Jezu Krishtit, Fjala e mishëruar. Ata që migruan nga Evropa dhe pjesët e tjera të botës brought` me ta për besimin e tyre. Për të gjithë, Ungjilli i Jezu Krishtit, të marra në besim dhe jetoi në communio e Kishës, brought` Përmbushja thellë të dëshirave të zemrës, përtej çdo pritje të njeriut. Kisha në Oqeani është i fortë në shpresë, sepse ajo ka përjetuar mirësinë e pafund të Perëndisë në Krishtin. Për këtë ditë, thesari i besimit të krishterë është undiminished në Dynamise saj dhe premtimit, sepse Fryma e Perëndisë është gjithmonë e re dhe e habitshme. Kisha në të gjithë botën ndan shpresa e popujve të Oqeanisë në të ardhmen që do të sjellë dhurata të reja dhe më të mrekullueshme të hirit Edhe në tokat e Oqeanit të Madh.
2. Një moment shumë i veçantë në të cilin Kisha në Oqeani mund të flasin e Mirënjohjes së saj dhe shpresës ishte Asambleja Special i Sinodit të Ipeshkvijve për Oqeani, e cila u mbajt nga 22 nëntor - 12 dhjetor 1998. Në Letrën Apostolike Tertio millennio I Adveniente kishim sugjeruar dobinë e një kuvendi të tillë, si një në një seri të Kuvendeve kontinentale të destinuara për t'u përgatitur për Kishën për mijëvjeçarin e ri. (1) Peshkopët e Oqeanisë u bashkuan nga Peshkopëve nga kontinente të tjera dhe drejtuesit e dicasteries të Curia romake. Anëtarët tjerë të Kishës ishin mes pjesëmarrësve dhe të priftërinjve, laikëve dhe shenjtëroi fetare, si dhe delegatë Fraternal nga kishat e tjera dhe komuniteteve Ecclesiae. Kuvendi, Minna dhe kemi diskutuar situatën aktuale të Kishës në Oqeani, në mënyrë që të planifikojnë më efektive për të ardhmen. Ai u përqëndrua edhe vëmendjen e Kishës universale mbi shpresat dhe sfidat, mundësitë dhe nevojat, gëzimet dhe hidhërimet e sixhade të njeriut e cila është nga Oqeani.
Takimi në Romë e shumë Ipeshkvijtë, u mblodhën me dhe rreth Pasardhësin e Pjetrit, ishte një rast i mrekullueshëm për të festuar dhuratat e hirit, që kanë dhënë në mënyrë të bollshme të korra midis popujve e Oqeani. Besimi në Jezu Krisht ishte themeli dhe fokusi i pjesëmarrësve në diskutime dhe për lutjen e tyre. Ipeshkvijtë dhe tërë ata që ishin bashkë me ta u animuar nga njëra anë të besimit në Krishtin. Të gjithë ishin të frymëzuar dhe të forcohet nga communio Ecclesiae Cili të lidhur së bashku dhe u shpreh gjatë ditëve të Kuvendit Sinodit në një mënyrë më të fuqishme dhe lëviz si një unitet të vërtetë në diversitet.
KAPITULLI I
JEZU KRISHTI DHE OQEANIA PeopleSoft
"Ndërsa po kalonte gjatë bregut të detit të Galilesë, Jezusi pa dy vëllezër: Simonin, të quajtur Pjetër, dhe Andrean, të vëllanë, të cilët po hidhnin rrjetën në det, sepse ishin peshkatarë; Dhe ai u tha atyre:" Ejani pas meje dhe unë do të bëj. . ju peshkatarë njerëzish '' ata i lanë menjëherë rrjetat e tyre në dhe të kemi ndjekur atë "(Mt 4: 18-20).
Personi i Jezusit
Thirrja
3. Gjatë Kuvendit Sinodit, Kisha universale erdhi për të parë më qartë se si Zoti Jezus po has shumë popuj të Oqeanisë në mbi tokat e tyre dhe në ishujt e tyre të shumta janë. Sepse është Vetë Zoti që shikon mbi njerëzit me një dashuri që paraqet veten edhe si një sfidë dhe një thirrje. Si Simon Pjetri dhe Andrean, të vëllanë, ata janë të ftuar për të lënë të gjithë, të kthehet në atë që është Zoti i jetës, dhe të ndjekë atë. Ata janë për të lënë jo vetëm mënyrat mëkatare, por edhe mënyra e të menduarit sterile dhe një kontinent të caktuar të veprimit, në mënyrë që të marrë rrugën e një besimi gjithnjë e më të thellë dhe të ndjekin Zotin me besnikëri ndonjëherë Madhe.
Zoti e ka Kishën në Oqeani i thirri te vetja: si gjithmonë thirrja Përfshihuni radhë po dërgon një transmetimi. Qëllimi për të qenë me Jezusin është të dalësh nga Jezusi, në fuqinë e tij dhe me elegancën e tij. Krishti tashmë është duke bërë thirrje Kishën për të ndarë në misionin e tij me energji të reja dhe të krijimtarisë. Sinodi pa këtë mënyrë të qartë në jetën e Kishës në Oqeani.
Ipeshkvijtë gëzuan qe e panë që në Oqeani Zoti Jezus vetë ka një shfaqje të vërtetë për premtimin e tij: "Unë jam me ju gjithë ditët, deri në mbarim të botës" (Mateu 28:20). Sigurimi i pranisë së tij i jep forcën dhe guximin e nevojshëm për dishepujve të bëhet "peshkatarë njerëzish." Gjatë Kuvendit Speciale, prania e Zotit u përjetua në lutje, në ndarjen e shpresave dhe shqetësimeve të, dhe në prangat e communio Ecclesiae. Besimi në praninë e Jezusit në mesin e njerëzve të tij në Oqeani gjithmonë do të bëjë takime të mundshme të reja dhe të mrekullueshme me të, dhe këto takime të reja do të presin për të marrë fara e mision të ri.
Kur ecim me Zotin, kemi lënë bashkë me të gjithë barrat tona, dhe forcën për të arritur këtë conferta misionin që ai na jep. Ai që merr nga na jep neve; ai merr mbi vete dobësitë tona dhe na jep forcën e tij. Ky është misteri i madh i jetës së dishepullit dhe apostull. Është e sigurt se Krishti punon me ne dhe brenda nesh si ne "vënë jashtë në ujërat e thella", si tani ne duhet. Kur kohët janë të vështira dhe të pashpresë, Vetë Zoti na nxit "për të hedhur rrjetat tona edhe një herë" (Lk 5: 1-11). (2) Ne nuk duhet të mëkatit të.
Duke paraqitur Jezu Krishtin
4. shqetësim qendror i Kuvendit Sinodit ishte për të gjetur mënyra për të paraqitur përshtatshme për të popujve të Oqeani sot Jezus Krishtin si Zot dhe Shpëtimtar. Por çfarë është kjo mënyrë e re për të paraqitur atë, që kaq shumë më tepër do të takohet me Eliseun dhe besoj në të? Ndërhyrjet e Etërve sinodalë pasqyronte sfidat dhe vështirësitë me, por edhe shpresat dhe mundësitë që zgjuan këtë pyetje.
Në rrjedhën e historisë, në sajë të jashtëzakonshëm misionar të Kishës dhe përpjekjet baritore, popujt e Oqeanisë janë takuar Jezu Krishtin që nuk pushon për të thirrur ata Them për të dhënë besimin dhe jetën e re. Në kohërat kolonialiste, kleri katolik dhe institucionet fetare themeluar shpejt për të ndihmuar kolonët të reja në Australi dhe Zelandën e Re për të ruajtur dhe forcuar për besimin e tyre. Misionarët brought` Ungjillin banorët e parë të Oqeanisë, duke i ftuar ata të besojnë në Krisht dhe për të gjetur për shtëpinë e tyre të vërtetë në kishën e tij. Populli u përgjigj në numër të madh të thirrjes, becames pasuesit e Krishtit dhe filloi të jetojë sipas fjalës së tij. Sinodi la asnjë dyshim se kisha, besimtarët e communio, tani është një realitet i gjallë Në mesin e shumë popujve në Oqeani. Sot Jezusi është përsëri kthyer vëmendjen e tij të dashur me to, Them duke bërë thirrje për një besim akoma më të thellë dhe një jetë akoma më të pasur në të. Kjo është arsyeja pse, unë nuk mund të paraqesë peshkopët t'i pyesin: Si mund të jetë Kisha një instrument efektiv i Jezu Krishtit që tani dëshiron të takohet popujt e Oqeanisë në mënyra të reja?
Jezu Krishti: Shepherd, profeti dhe prifti
5. Në dashurinë e tij të pafundme për botën, Perëndia dha Birin e tij të vetëm që të jetë Perëndia-me-ne. Zbrazjes veten të bëhet si ne, Jezusi lindi prej Virgjëreshës Mari në thjeshtësi dhe varfëri. Si ai që është krejtësisht bosh dhe të varfërve në kryq, Jezusi është Biri i dashur i Perëndisë, Shpëtimtari i botës në të gjithë zbrazëti e saj dhe varfërisë. (3) Kur Krishti banoi ndër ne; ai shpalli lajmin e mirë se Mbretëria e Perëndisë ka ardhur, një Mbretëria e paqes, drejtësisë dhe të së vërtetës. Shumë njerëz, veçanërisht nga radhët e të varfërve, nevojtarëve dhe të mallkuar, e kanë ndjekur atë, por për pjesën më të fuqishmit e botës u kthye kundër tij. Ata dënuan atë dhe gozhduar atë në kryq. Kjo vdekje e turpshme, e pranuar nga Ati si një sakrificë e dashurisë për hir të botës, i dha rrugën për një ringjallje të lavdishme nga fuqia e dashurisë së Atit. Jezusi u krijua kështu si Mbret i universit, Profeti për të gjithë njerëzit, dhe kryepriftin e shenjtërores së përjetshme. Ai është Pejgamberi, Prifti dhe Mbreti jo vetëm për atë, por për ata që ndjekin të gjithë popujt e tokës. Ati e ofron atë si rruga, e vërteta dhe jeta për të gjithë burrat dhe gratë, të gjitha familjet dhe komunitetet, të gjitha kombet dhe për të gjitha brezat.
Si Biri i Davidit, Jezusi nuk është vetëm Mbreti, por edhe Bariu i Mirë Ata që e dëgjojnë zërin e tij të. Ai e di dhe i do ata që e ndjekin atë. (4) Ai është Bariu shefi i shpirtrave tanë, dhe pastor i të gjithë popujve. Ai drejton Kishën anë të fuqisë së Frymës së Shenjtë që banon plotësisht tek ai dhe ata që i fryu në dishepujt e tij (krh Fig 20:22). Shpirti na drejton nga një forcë e dashurisë, nga thellë brenda, duke prekur zemrat dhe mendjet e popujve të Oqeanisë dhe vendosjen e tyre të lirë të jetojnë jetën me bollëk për të cilin janë krijuar.
Si Fjala e Perëndisë, Jezusi është profeti universale, zbulimi i përgjithshëm i Perëndisë. (5) Ai është e Vërteta, duke i ftuar njerëzit të besojnë në të dhe të ndajnë jetën e tij. Shpirti i Tij udhëheq pagëzuar në një udhëtim ditor në thellësitë e reja të vërtetës që. Të shtyrë nga Fryma e Shenjtë, Etërit sinodalë diskutuar shqetësimet e shumë që rrjedhin nga në përvojën e tyre baritore dhe për dashurinë e tyre e popullit të Perëndisë. Jo të gjitha përgjigjet mund të gjenden në ditët e Sinodit, për shumë çështje thirrje për më shumë reflektim, përvojës dhe lutje. Por unë, në në kërkimin e tyre për sqarim Ipeshkvijtë ndarë plotësisht bindjen dhe pretendon se e vërteta e shpëtimit mund të gjenden vetëm në Jezu Krishtin, dhe Fryma e tij që ofron ngushëllim dhe udhëzime për ata që vijnë tek ai me probleme dhe për barrat e tyre.
Zoti kryqëzuar dhe i ngjallur është kryeprift që ofron Veten Atit si një sakrificë të përjetshme për jetën e botës. Ai e dha jetën e tij për të gjithë dhe vazhdon për të mbushur pasuesit e tij me jetën e tij, përmes verilindje Sidomos Sacramento. Në lutjen e tij, lutjet e të gjithë besimtarëve të rritet në Atin. Nëpërmjet Frymës së Shenjtë, ai mundësoi atyre për të jetuar një jetë të bashkimit intim me Perëndinë dhe të bamirësisë shumë bujare ndaj vëllait dhe motrave, veçanërisht të varfërve dhe nevojtarëve. Diskutimet sinodalë theksuan se, në paraqitjen e Jezusit, Kisha duhet të tregojë dashurinë e tij të mëshirshëm në një botë në nevojë për shërim. Të gjithë të pagëzuarit janë të thirrur për të qenë njerëzit e Perëndisë meshtarake në imazhin e Jezusit, kryeprift; Priftëror dhe si popull, ata janë porositur për të arritur në mëshirë për të gjithë, veçanërisht më të privuar, më të largët, të humburit. Në arritjen e jashtë dhe duke ofruar jetën në emër të Jezusit, Kisha në Oqeani sot do të jetë një sakramenti i drejtësisë dhe paqes hyjnore. (6)
Popujt e Oqeani
Vendi dhe Koha
6. Sinodi i dha njohje jo vetëm në një zonë të veçantë që përfshin gati një të tretën e sipërfaqes së tokës, por edhe për një numër të madh të popujve indigjenë, kujt Pranimi i Ungjillit të Jezu Krishtit i gëzuar është e dukshme në për festimin e tyre entuziaste e mesazhit e shpëtimit. (7), këta njerëz formojnë një pjesë të veçantë të njerëzimit në një rajon të veçantë të botës. Gjeografikisht, Oqeania përbëhet nga kontinentin e Australisë, shumë ishuj, mëdha dhe të vogla, dhe i expanses e ujit. Deti dhe toka, uji dhe toka takohen në mënyra të pafund, shpesh goditur syrin e njeriut me madhështi të madhe dhe bukurinë. Edhe pse Oqeani është gjeografikisht shumë i madh, popullsia e saj është e shpërndarë në mënyrë të pabarabartë relativisht të vogël dhe, edhe pse ajo përbëhet një numër të madh të popujve indigjenë dhe emigrantë. Për shumë prej tyre, toka është më e rëndësishme: toka e saj pjellore ose shkretëtirat e saj, shumëllojshmëri e saj të bimëve dhe kafshëve, bollëkun e saj apo pamjaftueshmërisë. Të tjerët, edhe pse jetojnë në tokë, janë më të varur nga lumenjtë dhe deti. Uji i lejon ata të udhëtojnë nga ishulli në ishull, nga bregu në breg. Shumëllojshmëri e madhe e gjuhëve - 700 në Papua New Guinea vetëm - së bashku me distancat përkatëse dhe zonat midis ishujve të komunikimit në të gjithë rajonin një sfidë e veçantë. Në shumë pjesë të Oqeanisë, duke udhëtuar nga deti dhe ajri është më e rëndësishme se të udhëtojnë nga toka. Komunikimi ende mund të jetë i ngadalshëm dhe si në kohë të vështira më herët, edhe pse në ditët e sotme në shumë Zonat informacioni transmetohet në çast në sajë të teknologjisë së re elektronike. (8)
Vendi më i madh i Oqeanisë në të dyja përmasat dhe popullsisë është Australia, ku njerëzit Aboriginal kanë jetuar për mijëra vjet, duke lëvizur mbi traktet e madhe e tokës dhe të jetojnë në harmoni të thellë me natyrën. Zbuluar dhe kolonizuar nga njerëzit evropianë që e quajtur atë Toka Jugore e Shpirtit të Shenjtë (Terra Australis de spiritu Sancto), Australia është bërë shumë perëndimore në modelet e saj kulturore dhe strukturës shoqërore. Përfshirë thellë në zhvillimet shkencore, teknologjike, sociale dhe të botës perëndimore, Australia është tani një komb kryesisht urban, moderne dhe laike, në të cilën emigrime të njëpasnjëshme nga Evropa dhe Azia kanë kontribuar për ta bërë atë një shoqëri multikulturore. Australianët janë për këtë arsye "sjell një popull origjinale, rezultati i takimit të njerëzve të kombeve shumë të ndryshme, gjuhëve dhe qytetërimeve". (9)
Besimi i krishterë u brought` nga emigrantët që erdhën nga Evropa. Shumë priftërinj dhe fetar u bashkua me ta, dhe për përkushtimin e tyre baritore dhe puna arsimore ndihmuan emigrantët për të jetuar jetën e krishterë në një vend të huaj të ri. Vocations lokale Priestly dhe njerëzit fetarë dhe shumë njerëz u bënë të domosdoshëm tyre në Australi Kontributi në rritjen e Kishës dhe realizimin e misionit të saj. Midis tyre ishte një grua e shquar fetar, bekuar Mary MacKillop, i cili vdiq në vitin 1909 dhe të cilin ajo ishte gëzimi im, për të shenjtëruar në vitin 1995. Në rast m'u kujtua se se "duke e deklaruar atë" Qoftë bekuar 'Kisha u thënë se Shenjtëria e kërkuar nga Ungjilli është tani ashtu Australian sa ajo ishte Australian ". (10) Marrëdhënia e Kishës për të popujve vendës dhe Torres Strait Islanders eshtrat e vështirë dhe e rëndësishme për shkak të dallimeve kulturore padrejtësitë aktuale të kaluarën dhe e '. Përveç kësaj sfide, Kisha në Australi tani ballafaqohet me shumë moderne "shkretëtirat" (11) të ngjashme me ato në vende të tjera perëndimore.
Banorët origjinale të Zelandës së Re, një komb ishullor, ishin njerëzit Maori që unë thirrje për vendin e tyre Aotearoa, "Toka e Bardhë re e madhe". Kolonizimi dhe emigracioni më vonë kanë formuar kombin në një shoqëri bi-kulturore, ku integrimi i Maori dhe kulturën perëndimore mbetet një sfidë e ngutshme. Misionarët e huaj e parë shpallur Ungjillin për popullin Maori. Kur kolonët evropianë pastaj erdhi në Greater numra, priftërinjve dhe fetare erdhi si dhe ndihmoi për të ruajtur dhe zhvilluar Kishën. Zhvillimet moderne kanë bërë Zelanda e Re një shoqëri më urbane dhe laik, në Kisha përballet me sfida në të cilën të ngjashme me ato në Australi. Edhe pse nuk është në mesin e popullit katolike një "ndërgjegjësim në rritje i përkasin Kishës," kjo është gjithashtu e vërtetë se në përgjithësi "kuptimin e Perëndisë dhe të provanisë së tij të dashur ka zvogëluar". Tillë "një shoqëri shekullarizuar duhet të përballen sërish me tërë Ungjilli i shpëtimit në Jezu Krishtin." (12)
Papua New Guinea është më e madhe e kombeve melaneziane. Kjo është një shoqëri kryesisht të krishterë me shumë diferencimin e gjuhëve lokale dhe një pasuri të madhe të kulturave. Ashtu si vendet e tjera të ishullit Derek melaneziane ajo ka fituar pavarësinë politike në kohët e fundit mjaft, dhe historinë e saj që nga atëherë ka qenë e formësuar nga luftërat për demokraci të qëndrueshme, drejtësinë sociale dhe zhvillimin integral e ekuilibruar dhe popullit të saj. Këto luftëra në Papua New Guinea dhe pjesë të tjera të Melanezisë kanë qenë kohët e fundit shënuar nga dhuna dhe separatiste lëvizjeve, në të cilat njerëzit dhe institucionet kanë vuajtur shumë. Udhëheqësit e Kishës dhe shumë të krishterë kanë bërë një marrëveshje e madhe për të sjellë paqen dhe pajtimin, dhe kjo duhet të vazhdojë e qartë se në një situatë shumë e paqëndrueshme e cila mbetet.
Kombet ishull të Polinezisë dhe Mikronezisë janë relativisht të vogla, secili me gjuhën e vet vendase dhe kulturën. Ata gjithashtu janë duke u përballur ndeshet dhe sfidat e një botë bashkëkohore që ushtron një ndikim të fuqishëm mbi për shoqërinë e tyre. Pa humbur mbi identitetin e tyre apo braktisja në vlerat e tyre tradicionale, ata duan për të ndarë në zhvillimin rezulton nga ndërveprimi i drejtpërdrejtë dhe më kompleks me popujt dhe kulturat e tjera. Kjo është provuar të jetë një ekuilibër delikat në të Vogla dhe të pambrojtur këto shoqëri, disa prej të cilave po përballen me një të ardhme shumë të pasigurt, jo vetëm për shkak të shkallë të gjerë emigrimit, por edhe nga rritja e nivelit të detit shkaktuar për shkak nga ngrohja globale. Për ta, ndryshimi i klimës është shumë më tepër se një pyetje e ekonomisë.
Misioni dhe Kultura
7. Per fillim të shekullit të gjashtëmbëdhjetë, si kemi arritur misionarëve të parë të huaj Oqeania, popuj ishull dëgjoi dhe pranoi Ungjillin e Jezu Krishtit. Ndër Filloi Ata që kanë punë misionare dhe Kryer ishin shenjtët dhe dëshmorët; dhe ata nuk janë vetëm lavdi më i madh i të kaluarës së Kishës në Oqeani, por edhe burimi i saj SURESTE i shpresës për të ardhmen. Outstanding KËTO Midis dëshmitarëve të fesë janë Shën Pjetri Chanel, martirizuar në vitin 1841 në ishullin e Futuna Qoftë i bekuar Diego Luis de San Vitores dhe bekuar Pedro Calungsod, të vrarë së bashku në 1672 në Guam, bekuar Giovanni Mazzuco martirizua në vitin 1851 është Woodlark Island; dhe Bekuar Peter të kalbet, të vrarë në Britaninë e re në vitin 1945, në fund të Luftës së Dytë Botërore. Me shumë të tjerë, heronjtë e besimit të krishterë KËTO kontribuar, secili në mënyrën e tij të veçantë, në implantimin e Kishës në ishujt e Oqeanisë. Maj për kujtesën e tyre kurrë nuk do të harrohet! Mund ata kurrë nuk pushon të Intercel për popujt dashur për të cilët ata i derdhur mbi gjakun e tyre!
Kur misionarët e parë brought` Ungjillin për njerëzit Aboriginal apo Maori, apo te kombet ishull, ata gjetën popujt që zotëronte një ndjenjë të lashtë dhe të thellë Tashmë të shenjtës. Praktikat dhe ritualë fetarë ishin shumë pjesë të jetës së tyre të përditshme dhe tërësisht përshkuar për kulturat e tyre. Misionarët brought` të vërtetën e ungjillit që është i huaj për të askujt; por në kohë të disa Soughton të imponojë Cilat elemente ishin të huaj nga ana kulturore për popullin. Nuk është tani për ta një dallueshmëri të kujdesshëm për të parë se çfarë është e Ungjillit dhe çfarë nuk është, çka është thelbësore dhe çfarë është më pak. Një detyrë e tillë, ajo duhet të thuhet, është bërë më e vështirë për shkak të procesit të kolonizimit dhe modernizimin, e cila ka mjegulluar vijën mes vendase dhe të importuara.
Popujt tradicionale të Oqeanisë përbëjnë një mozaik të shumë kulturave të ndryshme: Aboriginal, Melanesian, polinezian dhe Micronesian. Që nga koha e kolonizimit, kultura perëndimore ka ndikuar edhe në rajon. Në vitet e fundit kultura aziatike gjithashtu kanë qenë pjesë e skenës kulturore, veçanërisht në Australi. Secili grup kulturor, të ndryshme në madhësi dhe fuqi, ka traditat e veta dhe përvojën e vet të integrimit në një tokë të re. Ata rreptë nga shoqëritë me karakteristika të forta tradicionale dhe komunale, me ato të cilat janë kryesisht perëndimore dhe moderne në pullë. Në Zelandën e Re, dhe në Australi Edhe më tepër, kolonial dhe politikat post-koloniale e emigracionit kanë bërë njerëzit indigjene një minoritet në në tokën e tyre dhe, në shumë mënyra, një grup dëbuar kulturor.
Një nga karakteristikat më të dukshëm të popujve të Oqeania është për sensin e tyre të fuqishëm të komunitetit dhe solidaritetit në familjes dhe fisit, fshatit ose lagjes. Kjo do të thotë se vendimet janë me konsensus kemi arritur arrihet përmes një procesi Shpesh gjatë dhe kompleks të dialogut. Touched me hirin e Perëndisë, ndjenjë popujt 'e natyrshme e komunitetit bëri ata të hapur për misterin e Krishtit në communio ofruar. Kisha në Oqeani tregon një frymë të vërtetë të bashkëpunimit, të komuniteteve të ndryshme të krishtera shtrirë dhe për të gjithë njerëzit e vullnetit të mirë. Respekt të thellë për traditën dhe autoritet është gjithashtu pjesë e kulturave tradicionale të Oqeanisë. Prandaj kuptim brezit aktual i solidaritetit me ata që ishin para tyre, dhe autoriteti jashtëzakonshme akorduar për prindërit dhe udhëheqësit tradicionalë.
Shumëllojshmëria kulturore e Oqeani nuk është i imunizuar nga procesi në mbarë botën e ndihmës së modernizimit që ka dy efekte pozitive dhe negative. Sigurisht kohët moderne kanë dhënë një profil të ri dhe të lartë të vlerave pozitive njerëzore, të tilla si respektimin e të drejtave të patjetërsueshme të personit, futja e procedurave të anti-demokratike në administratë dhe qeveri, the-refuzimi për të pranuar varfërinë strukturore si një kusht i pandryshueshëm, të braktisur e terrorizmi, tortura dhe dhuna si mjet për ndryshime politike, e drejta për arsimim, kujdes shëndetësor dhe strehim për të gjithë. Këto vlera, me rrënjë Shpesh në Krishterim - Edhe në qoftë se nuk shprehimisht - po ushtrojnë një ndikim pozitiv në Oqeani; dhe Kisha nuk mund të mos të bëjë gjithçka në fuqinë e saj për të qenë inkurajuar këtë proces.
Megjithatë Modernizimi ka edhe efektet e saj negative në rajon, me shoqëritë tradicionale luftuar për të ruajtur për identitetin e tyre si ata të vijnë në kontakt me shoqëritë shekullarizuara dhe urbanizuara perëndimore dhe me ndikimin në rritje kulturore të emigrantëve të Azisë. Ipeshkvijtë foli, për shembull, i një pakësim gradual të kuptimin natyral fetar e cila ka çuar në Disorientation në jetën morale e njerëzve dhe të ndërgjegjes. Një pjesë e madhe e Oqeanisë, veçanërisht në Australi dhe Zelandën e Re, ka një privat Regjistruar mbi zhvendosjen e shënuar nga shekullarizimit. Në jetën qytetare, fesë, dhe sidomos krishterimit, është zhvendosur në diferencë dhe tenton të jetë një regardes parasysh rreptësisht private, si për individin me pak rëndësi në jetën publike. Bindjet fetare dhe njohuritë e besimit janë në kohë të mohohet në rolin e tyre të duhur në formimin ndërgjegjen e njerëzve. Po kështu, Kisha dhe organet e tjera fetare kanë një zë zvogëluar në çështjet publike. Në botën e sotme, teknologji më të avancuar, njohja më e madhe e natyrës njerëzore dhe sjelljes, dhe zhvillimet politike dhe ekonomike në mbarë botën Pose re dhe pyetje e vështirë për popujt e Oqeani. Në paraqitur Jezu Krishtin si rruga, e vërteta dhe jeta, në përgjigje të Kishës Zi në mënyra të reja dhe efektive për këto pyetje morale dhe shoqërore ndonjëherë pa lejuar zëri saj të heshtin apo dëshmitar i saj të margjinalizuar.
Kuvendi i veçantë Sinodi
Tema
8. Si rezultat i sugjerimeve të-Sinodit Para Këshillit, për të regjistruar shqetësimet e Soughton cili prej Peshkopëve të Oqeanisë, tema e zgjedhur për Kuvendin Speciale për Oqeani ishte: Jezu Krishti dhe popujve të Oqeanisë, kembe rrugën e tij, duke u thënë të vërtetën e Tij, Living life.The Tema e tij është e frymëzuar nga fjalët e Gjonit Ungjill Jezusi i referohet vetvetes si KU Udha, e Vërteta dhe Jeta (14: 6), dhe ajo risjell cilën ai e shtrin ftesën për të gjithë popujt i Oqeani: ata janë të ftuar për ta takuar, për të besuar në të, dhe ta shpallin atë si Zotit të gjithë. Ai gjithashtu kujton Kishën në Oqeani Se ajo mbledh së bashku si populli i Perëndisë rrugës që është një pelegrinazh tek Ati. Nëpërmjet Frymës së Shenjtë, Ati quan besimtarët - në mënyrë individuale dhe në komunitet - për të ecur në rrugën eci Jezusi Kjo, për të të treguar të gjitha kombet të vërtetën se Jezusi zbuloi, për të jetuar plotësisht jetën që Jezusi jetoi dhe vazhdon për të ndarë me ne tani.
Tema është veçanërisht e përshtatshme për Kishën në Oqeani sot, për popujt e Paqësorit janë duke luftuar për unitetit dhe identitetit; Në mesin e tyre ekziston një shqetësim për paqen, drejtësinë dhe integritetin e krijimit; dhe shumë njerëz janë në kërkim të kuptimit të jetës. Vetëm në pranuar Jezu Krishtin si Rruga do popujt e Oqeani gjetur për atë që ata tani janë në kërkim dhe duke luftuar. Mënyra e Krishtit nuk mund të ecte pa një ndjenjë të zjarrtë të misionit; dhe thelbi i misionit të Kishës është të shpallësh Jezus Krishtin si e vërteta e gjallë - një e vërtetë e zbuluar, një e vërtetë Shpjegoi, kuptuar dhe mirëpritur në besim, një e vërtetë e zgjedha për gjeneratat e reja. E vërteta e Jezusit është gjithmonë më i madh se vetja, madh se zemra jonë, sepse ajo rrjedh nga thellësitë e Trinisë së Bekuar; dhe kjo është një e vërtetë që është i cili kërkon janë Kishën në përgjigje të problemeve të sotme dhe Sfidat. Në dritën e Ungjillit, ne zbulojnë Jezusin si Life. Jeta e Krishtit është ofruar gjithashtu si një hir shërimit që e bën të mundur që njerëzimi të jetë ajo që Krijuesi qëllim që ajo të jetë. Të jetosh jetën e Jezu Krishtit nënkuptonte një respekt të thellë për të gjithë jetën. Ai gjithashtu la të kuptohet një spiritualitetin gjallë dhe moralin autentik, forcohet nga Fjala e Perëndisë në Shkrimet dhe feston në Sacramento e Kishës. Kur të krishterët të jetojnë jetën e Krishtit, me besim të thellë, shpresa rritet më të fortë dhe për të tyre për bamirësi e tyre më rrezatues. Ky ishte qëllimi i Sinodit, dhe kjo është qëllimi i ungjillëzimit të ri për të cilin Fryma po thërret të gjithë Kishën.
Përvoja
9. Ai është i përshtatshëm Kuvendi Sinodi Filloi Kjo është Solemniteti i Krishtit Mbret Kisha kremton Jezuin si Kur Zoti në të cilin Mbretëria e Perëndisë është e vendosur në të gjithë botën dhe në të gjithë historinë. Gjatë kohës së Kuvendit, ajo becames gjithnjë e më të qartë se ai ishte Krishti i cili po udhëheq rrugën, se ishte ai që mbretëron në mes të Kuvendit. Hapjes dhe mbylljes liturgjitë inkorporuar shenjat dhe simbolet tërhequr nga Paqësorit kulturat ishullit si shprehje e besimit dhe nderim. Në një përzierje unike, këto ceremoni shprehur unitetin e besimit në diversitetin e adhurimit katolike; dhe ata treguan mjaft të habitshme se si besimi katolik Arrin në brigjet më të largëta e Oqeanit të madhe dhe se të gjithë e gjejnë në shtëpinë e tyre në Kishën Katolike. Si një shkëmbim simbolik të dhuratave, liturgjive Shpreh Communio thellë mes Kishës së Romës dhe kishave lokale të Oqeanisë. Ipeshkvijtë brought` në Vatikan për grup e tyre të pasur të përvojave dhe thesareve kulturore, dhe ata ishin nga ana e forcuar në prangat e communio lokale dhe universale, e cila ishte një meze e madhe për ta dhe inkurajim për të ardhmen.
Tiparet dalluese të Kishës në Oqeani bënte të rëndësishme që thërras një Sinodin Kuvendin normë sepa. Ipeshkvijve të Oqeanisë janë të organizuara në katër konferenca të cilat vijnë së bashku si Federata e Konferencave Ipeshkvnore katolike të Oqeanisë (FCBCO). Numri i përgjithshëm i Peshkopëve është relativisht i vogël, e cila lejoi Sinodi për të sjellë së bashku të gjitha Peshkopëve aktive, që përfaqësojnë të gjitha kishat veçanti. Pjesëmarrësit Për shumë kjo ishte një zbulim i vërtetë nga dhuratat fetare, kulturat dhe historitë e popujve të Oqeanisë. Ata becames më të vetëdijshëm për të fshehur Shpesh panjohur ose zemërgjerësi se Zoti ka dhënë në Kishën e tij, dhe kjo gjithashtu është një burim i ngushëllimit të madh. Dialogu dhe zgjuarësia e të Sinodit hapur sytë e zemrës dhe të shpirtit për të zbuluar se çfarë mund të bëhet për të jetuar besimin e krishterë më të plotë dhe efektive. Ka pasur shumë arsye për lavdërim dhe falënderoj Perëndinë për thesaret apo vlerësuar zbuluar rishtas.
Për Ipeshkvijve, Asambleja ishte një përvojë e vëllazërisë dhe rreth communio të kësaj, Pjetri. Duke u zhvilluar në Vatikan, ai ka mundësuar të gjithë pjesëmarrësit e të ndihen si në shtëpi "me peshkopit të Romës. Ai gjithashtu lejoi Peshkopi i Romës ", për të ndihen si në shtëpi", me ta dhe për të dëgjuar se sa ata vlerësuan këtë përvojë unike e universalitetit të Kishës. Ndjenja e unitetit dhe besnikërisë mbuluara distancat e mëdha të gjeografisë dhe kulturës midis Romës dhe Oqeani. Kjo përvojë ishte një nga dhuratat e shumta që Krishti në mirësinë e tij dhuruar Gjatë Sinodit.
Mes tyre edhe Ipeshkvijtë përjetuar një sens të ri dhe më të fortë të identitetit dhe communio. Shumë prej tyre janë të ndara nga distanca të mëdha Shpesh, dhe komunikimi i rregullt nuk është e lehtë. Për Kishën si një e tërë, shumëllojshmëria e kulturave në Oqeani është një sfidë e vazhdueshme për të punuar për unitetin Madhe. Ipeshkvijtë duan të forcuar për communio e tyre dhe për të ndihmuar popujt e Oqeanisë të punojnë së bashku në mënyrë më efikase. Kishat lokale në këtë rajon të botës janë një pjesë unike në Kishën universale. Unë jam i kënaqur për këtë arsye, ata e kuptuan, se ata mund të për dhuratat e tyre të veçanta dhe të zezë Kontribuojë në Kishën më të gjerë. Unë lutem që, me anë të Sinodit, peshkopët e Oqeanisë do të ndjehen më shumë se kurrë ata i përkasin së bashku se dhe, me për kishat e tyre lokale, ata i përkasin plotësisht në Kishën universale, për të cilat ata të sjellë një pasurim të veçantë. (13)
Ajo ishte Kuvendi Sinodi rëndësishme që ndodhën në kohën e përgatitjes së menjëherëshme të Jubileut të Madh të vitit 2000. Bull shpallja jubile, Incarnationis Mysterium, ishte shpallur Gjatë kohës së Sinodit, dhe Kuvendi ishte një mundësi për veten Kisha në Oqeani për t'u përgatitur për për dhuratën e Vitit të Shenjtë. Sigurisht Kuvendi ndihmoi Kishat e Paqësorit për të festuar Jubileun e me përpjekje të reja për të sjellë pajtimin dhe paqe, më të ndërgjegjshëm se kurrë se "Kisha, duke marrë nga Krishti fuqinë për të falur në emër të tij, është në botë prania e gjallë e dashurisë së Perëndisë, i cili kthehet për të gjithë dobësisë njerëzore për të mirëpritur atë me përqafimin e mëshirës së tij. "(14) Kjo do të jetë një fryt mrekullueshme e jubileut nëse Kishën në Oqeani, forcuar në shumë mënyra nga përvoja e Sinodi, mund të vazhdojë të zbatojë Jubileu së përgjatë vijave të njohuritë dhe ankesave nga Letrën apostolike Novo në Suggested millennio Ineunte. Si Jubilee shpallur thellësitë e pafund të mëshirës së Perëndisë shpallur në Krishtin, kështu që ajo nxiti energjive të reja për detyrën e përballimin e sfidave në të cilat Sinodi identifikohen dhe të debatohen. (15) "Në dashurinë e tij Falësi një qiell të ri dhe një tokë të re janë parashikuar "(16) Mund vizioni i qiellit të ri dhe toka e re kurrë nuk pushon të nxjerrë popujt e Oqeanisë më thellë në këtë risinë e jetës!
KREU II
Duke ecur në Jezu Krishtin Oqeania WAYOF
"Do të ketë edhe më tej Top Jezusi pa dy vëllezër të tjerë: Jakobin, birin e Zebedeut dhe Gjonin, vëllanë e tij, në barkë bashkë me Zebedeun për atin e tyre, duke ndrequr në rrjetat e tyre, dhe i thirri. Dhe ata lanë menjëherë barkën dhe atin e tyre, dhe kanë ndjekur atë" (Mateu 4: 21-22).
Kisha si communio
Dhurata dhe Mystery
10. Kur Jezusi eci brigjet e Detit të Galilesë u bëj thirrje njerëzve për të marrë rrugën e dishepullimit. Ai i ftoi ata për të ecur në rrugën e tij, për të ndjekur si të thuash në gjurmët e tij. "Promptest nga Fryma e Shenjtë, Kisha duhet të ecin në të njëjtën rrugë që ecte Krishti, dhe mjetet e Kishës janë të gjithë ne, të bashkuar si një trup merr ndikimin e tij jetëdhënës nga Zoti Jezus." (17) rrugën e Jezusit është gjithmonë rruga e misionit;
Arabic
John Paul II, առաքելական հորդորները
[EN - ES - FR - IT - PT]
MAIL-IN Օվկիանիա Synodal Apostolica Եկեղեցու քարոզ Pope John Paul II Նորին Սրբությունը Bishop քահանան եւ DEACON ԵՆ ՏՂԱՄԱՐԴԿԱՆՑ ԵՎ ԿԱՆԱՆՑ կյանքում եւ բոլոր Lay օծվել ՀԱՎԱՏԱՐԻՄ
Հիսուս Քրիստոսի եւ ժողովուրդներին Օվկիանիա: ՔԱՅԼՈՂ իր ճանապարհը, պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր ԿՅԱՆՔԸ
ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ
1. Եկեղեցին Օվկիանիայի Ապահովում է Աստծուն փառք է լուսաբացին երրորդ հազարամյակի եւ հռչակում նրան հույս ունենք, որ աշխարհում. Նրա երախտագիտություն Աստուծոյ բարձրանում իր զննում բազմաթիվ նվերների, նա ստացել է, այդ թվում հարստությունը ժողովուրդների եւ մշակույթների եւ հրաշալիքներից ստեղծման. Բայց ամենից կա հսկայական Հավատքի Հիսուս Քրիստոսի, որ «բոլոր արարածներուն անդրանիկը,« (Col 1:15). Իսկ վերջին հազարամյակում Եկեղեցին Օվկիանիայի ողջունել եւ գանձերը այս պարգեւը հավատքի, եւ ունի yokes, դա հավատարմորեն նոր սերունդներին. Համար, որ ամբողջ եկեղեցին Ապահովում է գովասանքի է Ամենասուրբ Երրորդության.
Սկսած հնագույն ժամանակներից, իսկ ժողովուրդները Օվկիանիայի տեղափոխվել է աստվածային ներկայության հարստության բնության եւ մշակույթի. Բայց դա wasnt Մինչեւ օտարերկրյա միսիոներները եկան են crates կեսը երկրորդ հազարամյակի սրանք, որ Original բնակիչները առաջին անգամ լսել Հիսուս Քրիստոսի Word մարմին. Նրանք, ովքեր գաղթել են Եվրոպայից եւ այլ մասերում աշխարհում brought` նրանց հետ, իրենց հավատի համար. Բոլորի համար, որ Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը, ստացել է հավատքի եւ ապրել է Communio Եկեղեցու, brought` ամենախորը կատարումը է longings սրտի, դուրս ցանկացած մարդու ակնկալիքով. Եկեղեցին Օվկիանիայի ուժեղ է հույսով, որովհետեւ նա է զգացել Աստծու անսահման բարության Քրիստոսի. Այս օրը, որ գանձ քրիստոնեական հավատքի undiminished իր Dynamise ու խոստմանը, որովհետեւ Աստծո Հոգին միշտ նոր է եւ զարմանալի. Եկեղեցին ողջ աշխարհում կիսում է հույսը ժողովուրդների Օվկիանիայի ապագայում, որ կբերեն նոր եւ ավելի հրաշալի նվերներ, շնորհով Նույնիսկ հողերի մեծ օվկիանոս.
2. A Very Առանձնահատուկ պահ, որի Եկեղեցին Օվկիանիայի կարող խոսել իր երախտագիտությունն ու հույսով էր հատուկ ժողովը Սինոդի եպիսկոպոսների համար Օվկիանիայի, որը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 22-ին, դեկտեմբերի 12-ին, 1998 թ., Իմ առաքելական նամակ Երրորդ Millennio I Adveniente ունեցել ենք առաջարկել օգտակարությունը այնպիսի հավաքների, ինչպես նաեւ մեկը մի շարք մայրցամաքային ժողովների մտադիր է պատրաստվել Եկեղեցու նոր հազարամյակում (1) The Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի միացան եպիսկոպոսների այլ մայրցամաքներում եւ ղեկավարների dicasteries Հռոմեական Curia. Այլ Եկեղեցու անդամները Մասնակիցների թվում են եղել, այդ թվում քահանաների, պառկել ժողովրդին եւ օծվեց կրոնական, ինչպես նաեւ եղբայրական պատվիրակներ այլ եկեղեցիների եւ համայնքների Եկեղեցի. Վեհաժողովը, Minna եւ մենք քննարկել առկա իրավիճակը Եկեղեցու Օվկիանիայի պլանավորելու նպատակով ավելի արդյունավետ ապագայի համար. Այն նաեւ ուղղված է ուշադրությունը համընդհանուր Եկեղեցու վրա հույսերով եւ մարտահրավերներ, հնարավորություններ եւ կարիքների, ուրախությունների եւ վշտերի մարդկային գոբելեն, որն Օվկիանիայի.
Հանդիպումը Հռոմի շատ եպիսկոպոսների, հավաքված, եւ շուրջ իրավահաջորդի Պետրոսի էր հրաշալի առիթ է տոնելու պարգեւներից շնորհով, որը օգնեցին, որպեսզի առատ բերք ժողովուրդների Օվկիանիայի. Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ հավատքը հիմքն էր եւ ուշադրության կենտրոնում Մասնակիցների քննարկումներին եւ իրենց աղոթքի. Եպիսկոպոսներով ու բոլոր նրանց, ովքեր էին նրանց հետ էին անիմացիոն կողմից մեկ հավատքի Քրիստոսի. Բոլորը ոգեշնչված եւ ամրապնդվել է Communio Եկեղեցի Որ զանոնք կապած, եւ միասին են հայտնել միջոցով օրերին Սինոդի ասամբլեայի առավել հզոր եւ շարժվում այնպես, ինչպես մի իսկական միասնության մեջ բազմազանության.
ԳԼՈՒԽ I
Հիսուս Քրիստոսի եւ PeopleSoft Օվկիանիա
«Քանի որ Հիսուսը քայլում է Գալիլեայի ծովուն եզերքը, տեսաւ երկու եղբայրների, Սիմոնին որ Պետրոս կը կոչուի, եւ անոր եղբայրը, Անդրէասը արկեալ ուռկան կը նետէին ծովը, որովհետեւ ձկնորս էին: Եւ նա ասաց նրանց,« Հետեւեք ինձ, եւ ես կդարձնեմ Դուք մարդկանց որսորդներ »: Նրանք անմիջապես մնացել են իրենց ցանցերի եւ հետեւեցան անոր» (Մատթ. 4: 18-20):
Անձը, Հիսուսի
The Call
3. Սինոդի ժողովում, համընդհանուր եկեղեցին եկել էր տեսնել, թե ավելի հստակ, թե ինչպես է Տէր Յիսուս encountering շատ ժողովուրդների Օվկիանիայի վրա իրենց հողերը եւ նրանց բազմաթիվ կղզիներ են. Դրա համար է, որ Տերն Ինքն, ով նայում է անում մարդկանց հետ սիրով որը ներկայանում է որպես մարտահրավեր, եւ զանգի. Like Սիմոն Պետրոսի եւ նրա եղբայրը Անդրէաս, նրանք հրավիրվում են հեռանալ հերթին, դիմել նրան, ով է Տերը կյանքի, եւ հետեւեցան անոր: Նրանք դուրս են ոչ միայն մեղավոր ուղիներ, այլեւ ստերիլ մտածելակերպ եւ որոշակի մայրցամաքի գործող, որպեսզի ուղին երբեւէ ավելի խորը հավատքով, եւ հետեւել Տիրոջը երբեւէ Մեծ Հավատարմության.
Տերն ունի Եկեղեցին Օվկիանիայի կանչեց: Ինչպես միշտ կանչի Ներգրավված չորրորդ է ուղարկելու փոխանցման. Նպատակն Հիսուսի հետ անցկացրած է գնա Հիսուսի, իր իշխանության եւ նրա շնորհով. Քրիստոսն այժմ կանչում եկեղեցին կիսել է իր առաքելությունը նոր եռանդով եւ ստեղծագործական. Սինոդի տեսա այս Ակնհայտ է, որ կյանքում Եկեղեցու Օվկիանիայի.
Եպիսկոպոսներին ուրախացան է տեսնել, որ Օվկիանիայի Տէր Յիսուս Ինքն ունի շոու է իր խոստումը: «Ես միշտ ձեզ հետ, մինչեւ վերջ տարեկանից» (Մատթեոս 28.20). The ապահովումը իր ներկայությամբ Տալիս է ուժ եւ քաջություն աշակերտների դառնալ «մարդկանց որսորդներ»: Ընթացքում ՀՀ հատուկ ժողով, Տիրոջ ներկայությունը փորձառու աղոթքի, որ փոխանակման հույսերի ու մտահոգությունները, եւ պարտատոմսի Communio Եկեղեցի. Հավատք Հիսուսի ներկայության թվում իր ժողովրդի Օվկիանիայի միշտ կատարել է հնարավոր նոր եւ հրաշալի որոնցով նրա հետ, եւ այդ նոր հանդիպումները ակնկալում է ստանալ սերմերը նոր առաքելությունը.
Երբ մենք քայլում ենք, Տերը, մենք թողնում նրա հետ ամբողջ մեր բեռը եւ ուժ է իրականացնել այդ conferta առաքելությունը: Նա տալիս է մեզ. Նա, ով տանում է մեզ համար տալիս է մեզ. Նա վերցնում է իր մեր թուլության եւ թույլ է տալիս մեզ իր ուժը. Սա մեծ առեղծված է կյանքի աշակերտին եւ առաքեալ. Այն է, որ Քրիստոսն է աշխատում մեզ հետ եւ մեր ներսում, քանի որ մենք «դնում է դեպի խորը ջրերում», քանի որ այժմ մենք պետք է. Երբ անգամ են դժվար եւ անհեռանկարային է, որ Տերն Ինքն կոչ է անում մեզ «գցել մեր ցանցերը մեկ անգամ եւս» (Ղուկ. 5: 1-11): (2) Մենք չպետք է հնազանդվում.
Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին
4. Կենտրոնական մտահոգությունն Սինոդի վեհաժողովի էր գտնել ուղիներ ներկայացնելու համապատասխան ժողովուրդների Օվկիանիայի այսօր Հիսուս Քրիստոսին որպես Տեր եւ Փրկիչ: Բայց ինչ է այդ նոր միջոց է ներկայացնել նրան, որ այդքան շատ ավելին հանդիպել նրան եւ հավատում են նրան. Միջամտությունները Սինոդի Հայրերի արտացոլումը մարտահրավերներն ու դժվարությունները, այլ նաեւ հույս է հայտնել, ու հնարավորությունները evoked է այս հարցին.
Ընթացքում պատմության մեջ, շնորհիվ Եկեղեցու արտահերթ միսիոներ եւ հովվերգություն ջանքերին, ժողովուրդները Օվկիանիայի հանդիպել Հիսուս Քրիստոսին, ով չի դադարում է զանգահարել նրանց նրանց տալ հավատ ու նոր կյանք. Ի գաղութային ժամանակներում կաթոլիկ հոգեւորականների եւ կրոնական հաստատությունների արագ ստեղծվել է օգնելու նոր կարգավորումներ է Ավստրալիայում եւ Նոր Զելանդիայում է պահպանել եւ ամրապնդել իրենց հավատի համար. Միսիոներները brought` Ավետարանը է բուն բնակիչների Օվկիանիայի, հրավիրելով նրանց հավատալ Քրիստոսին եւ գտնել իրենց իսկական տանը իր եկեղեցին. Այն մարդիկ, արձագանքեց մեծ թվերի կոչին, becames Քրիստոսի հետեւորդներին եւ սկսեց ապրել Նրա խոսքով. Սինոդի Ձախ ոչ մի կասկած, որ եկեղեցին է, հավատացյալների Communio, այժմ կենսունակ իրականություն թիվս բազմաթիվ ժողովուրդների Օվկիանիայի. Այսօր Հիսուսը, կրկին դառնում է նրա սիրառատ ուշադրություն է նրանց, Նրանց կոչ անելով դեռեւս խորը հավատի եւ դեռեւս հարուստ կյանքի իրեն. Ահա թե ինչու, ես չեմ կարող ֆայլ եպիսկոպոսներին խնդրել: Ինչպես կարող է եկեղեցին լինել գործիք արդյունավետ Հիսուս Քրիստոսի, որոնք այժմ ցանկանում է հանդիպել ժողովուրդներին Օվկիանիայի նոր ձեւերով.
Հիսուս Քրիստոսը: Shepherd, Մարգարե եւ քահանա
5. Իր անսահման սիրով է աշխարհում, Աստված իր միածին Որդուն տուեց է Աստված-հետ-մեզ. Անհնար իրեն նմանուէք մեզ, Յիսուս ծնվել է Մարիամ Աստվածածնի պարզությամբ եւ աղքատության. Որպես մեկը, ով լիովին դատարկ է, եւ աղքատների վրա խաչի, Հիսուսը սիրելի Որդին Աստուծոյ, Փրկիչ աշխարհի իր ողջ դատարկություն եւ աղքատության: (3) Երբ Քրիստոսը բնակուեց մեր մէջ, նա հայտարարեց, որ բարի լուրը, որ Աստծու Թագավորությունը եկել է, Թագավորության խաղաղության, արդարության եւ ճշմարտության: Շատ մարդիկ, մասնավորապես աղքատների, կարիքավորների ու անտուն, հետեւել նրան, բայց մեծ մասը, հզոր է աշխարհի դարձան նրա դեմ. Նրանք դատապարտել նրան, եւ nailed է նրան, որ խաչի. Նման ամոթալի մահվան, ընդունվում է Հոր, որպես զոհաբերության սիրո աշխարհի պատճառով, տվեց մի փառահեղ Հարության զորությամբ Հոր սիրո. Հիսուսն էր դրանով ստեղծվել թագավորի տիեզերքի, Մարգարեի համար, բոլոր մարդկանց, եւ Քահանայապետ հավերժական սրբավայրը. Նա է Մարգարե, քահանա եւ թագավորը ոչ միայն նրա համար, այլեւ նրանց համար, ովքեր հետեւում են բոլոր ժողովուրդներին երկրի վրա. The Հայր առաջարկում է նրան, քանի որ ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը բոլոր տղամարդկանց եւ կանանց, բոլոր ընտանիքների եւ համայնքների, բոլոր ազգերի եւ բոլոր սերունդների համար.
Քանի որ Դավթի որդին, Հիսուսը ոչ միայն թագավորը, այլ նաեւ լավ Shepherd, ովքեր լսում են նրա ձայնը են. Նա գիտի եւ սիրում է նրանց, ովքեր հետեւում են նրան: (4) Նա գլխավոր Shepherd մեր հոգիների, եւ հովիվ բոլոր ժողովուրդների. Նա առաջնորդում է Եկեղեցին զօրութեամբ Սուրբ Հոգիին, որ կը բնակի լիարժեք նրան, եւ որին նա շունչ է իր աշակերտներին (տես Նկ 20:22). Հոգին առաջնորդում է մի ուժի սիրո ից խորը ներսում, շոշափելու սրտերը ու միտքը ժողովուրդների Օվկիանիայի եւ նրանց ազատ ապրել առատ կյանքը, որի համար նրանք են ստեղծվում.
Քանի որ Աստծո խոսքն է, Հիսուսը ունիվերսալ մարգարէն, ընդհանուր հայտնությունը Աստուծոյ. (5) Նա է Ճշմարտությունը, մարդկանց հրավիրում է հավատալ նրան, եւ իր կյանքը. Նրա Հոգին առաջնորդում է մկրտվել է ամենօրյա ճանապարհորդության մեջ նոր խորքերը ճշմարտությունը, որ. Տեղափոխվել է Սուրբ Հոգով, Սինոդի հայրերը քննարկել մտահոգությունները շատերի բխող իրենց հովվերգություն փորձի եւ իրենց սիրո Աստծու ժողովրդին. Ոչ բոլոր պատասխանները կարելի է գտնել օրերին Սինոդի, որովհետեւ շատ հարցեր զանգահարել է ավելի մտորումների, փորձի եւ աղոթքի: Բայց ես, վրա, իրենց որոնման համար լուսավորության Եպիսկոպոսները լիովին կիսում է այն համոզմունքը, եւ դավանում, որ ճշմարտությունը փրկության կարելի է միայն Հիսուս Քրիստոսին, եւ նրա Հոգին, որ ապահովում է մխիթարություն եւ ուղղորդում է նրանց, ովքեր գալիս են նրա հետ, խնդիրների եւ իրենց բեռը.
Խաչված եւ հարություն առած Տերը քահանայապետը, որը առաջարկում է իրեն, որ Հայրը, որպես հավերժական զոհաբերության համար կյանքի աշխարհում. Նա իր կյանքը բոլորի համար, եւ շարունակում է լրացնել իր հետեւորդներին իր կյանքի միջոցով հյուսիսարեւելյան Մանավանդ Սակրամենտո. Իր աղոթքի, աղոթքները բոլոր հավատացյալների բարձրանալ դեպի Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, նա հնարավորություն է տվել նրանց ապրել կյանքը ինտիմ միության Աստծո հետ եւ ավելի մեծահոգի բարեգործական եղբոր ու քույրերի, մասնավորապես աղքատ եւ կարիքավոր. Սինոդի քննարկումներ ընդգծել է, ներկայացնելով Հիսուսին, որ եկեղեցին պետք է ցույց տալ իր կարեկցող սիրո մի աշխարհում կարիք բուժման. Բոլոր մկրտվել են կոչվում են լինել Աստծո ժողովուրդը քահանայական պատկերով Հիսուսի, Կայիափա քահանայապետի մօտ Քահանայական եւ որպես մի ժողովրդի, նրանք հանձնարարել հասնելու ողորմածությամբ բոլոր, հատկապես առավել զրկված, առավել հեռավոր, որ կորցրել. Ի հասնում, եւ առաջարկում է կյանքը Հիսուսի անունով, որ եկեղեցին Օվկիանիայի այսօր լինելու է խորհուրդ աստվածային արդարության եւ խաղաղության: (6)
Ժողովուրդները Օվկիանիայի
Տեղ եւ Time
6. Համամիութիւն տվել ճանաչում է ոչ միայն յուրահատուկ տարածքի ուղղորդելով գրեթե մեկ երրորդը երկրի մակերեսին, այլեւ մեծ թվով բնիկ ժողովուրդների, որի ուրախ ընդունում է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանի ակնհայտ է իրենց խանդավառ տոնակատարությանը հաղորդագրության փրկության: (7), այդ մարդիկ ձեւավորել մի յուրահատուկ մասն մարդկության մի յուրահատուկ տարածաշրջանում. Աշխարհագրորեն, Օվկիանիա, որի կազմում են մայրցամաքում Ավստրալիայի, շատ կղզիների, մեծ ու փոքր, եւ ծախսերը ջրի. Ծովը եւ երկիրը, ջուրը եւ երկիրը հանդիպել է անվերջ ձեւերով, հաճախ հարվածելու մարդկային աչքի մեծ շուքով ու գեղեցկությունը. Չնայած նրան, որ Օվկիանիա աշխարհագրորեն շատ մեծ է, դրա բնակչությունը հավասարաչափ բաշխվում Համեմատաբար փոքր է, եւ, չնայած այն կազմում է մի մեծ թվով բնիկ եւ միգրանտների ժողովուրդների. Նրանցից շատերի համար, հողը ամենակարեւոր դրա պարարտ հող կամ դրա անապատներում, նրա բազմազանությունը բույսերի եւ կենդանիների, իր առատությամբ կամ սակավությունից: Մյուսները, թեեւ ապրում է հողի, ավելի կախված է գետերի ու ծովը. The Water թույլ է տալիս ճանապարհորդել կղզի դեպի կղզի, ափից ափին. Մեծ բազմազանություն լեզուներով 700 Պապուա Նոր Գվինեա միայնակ հետ համատեղ համապատասխան հեռավորությունների եւ տարածքների միջեւ կղզիներ կատարել հաղորդակցության ողջ տարածաշրջանում, մասնավորապես, մարտահրավեր. Շատ մասերում Օվկիանիայի ծովագնացությունը եւ օդային շատ ավելի կարեւոր է, քան ցամաքային ճանապարհը. Զրույց կարող է դեռեւս լինել դանդաղ, եւ, ինչպես դժվար ժամանակներում վաղ, թեեւ մեր օրերում շատ ոլորտներում տեղեկատվությունը փոխանցվում ակնթարթում շնորհիվ, նոր էլեկտրոնային տեխնոլոգիաների (8)
Ամենամեծ երկիրը Օվկիանիայի, այնպես էլ չափի ու բնակչության Ավստրալիայում, ուր տեղացի ժողովուրդը ապրում էր հազարավոր տարիներ, շարժվում է մեծ tracts հողի եւ ապրելով խորը ներդաշնակության բնության հետ. Հայտնաբերվել եւ գաղութացվել եվրոպական մարդիկ, ովքեր անունը այն հարավային երկիր Սուրբ Հոգու (Terra Australis de Spiritu Sancto), Ավստրալիան դարձել է շատ արեւմտյան իր մշակութային նախշերով եւ սոցիալական կառուցվածքը. Խորապես ներգրավված է գիտական, տեխնոլոգիական, սոցիալական եւ զարգացումները արեւմտյան աշխարհում, Australia այժմ հիմնականում քաղաքային, ժամանակակից եւ աշխարհիկացած ազգը, որի հաջորդական immigrations Եվրոպայի եւ Ասիայի նպաստել է, որպեսզի այն բազմամշակութային հասարակությունը. Ավստրալիացիները, հետեւաբար, «բերում բնօրինակը մարդիկ, արդյունք է հանդիպման ժողովրդի շատ տարբեր ազգերի, լեզուների եւ քաղաքակրթությունների»: (9)
The Christian հավատը brought` է ներգաղթածների եկած Եվրոպայից. Շատ քահանաներ ու կրոնական Գրանցված է նրանց, եւ իրենց հովվերգություն նվիրվածության եւ ուսումնական աշխատանք օգնեց ներգաղթածները ապրել քրիստոնեական կյանքը մի տարօրինակ նոր հողի. Տեղական քահանայական Vocations եւ կրոնական, եւ շատ պառկած մարդկանց վրա արված իրենց սեփական անփոխարինելի Ավստրալիա ներդրումը աճի եկեղեցու եւ կայացման իր առաքելությունը. Նրանց թվում էր մի ուշագրավ կին կրոնական Օրհնեալ Մերի MacKillop, ով մահացել է 1909 թ, եւ ում դա էր իմ ուրախություն beatify 1995-ին: Մի առիթով հիշեցի, որ «ի հռչակելը նրան« Օրհնյա՜լ «Եկեղեցին, ասելով, որ Սրբությունը պահանջեց է Ավետարանն Ավստրալիայի, քանի որ նա եղել է ավստրալիական ": (10) հարաբերությունը Եկեղեցու տեղացի ժողովուրդների եւ Torres Strait այլենդերս մնացորդները դժվար եւ կարեւոր է, քանի որ անցյալի եւ ներկայի, անարդարությունների եւ մշակութային տարբերությունների. Բացի այդ այս մարտահրավերը, Եկեղեցին Ավստրալիայում այժմ կանգնած է բազմաթիվ ժամանակակից «անապատներ» (11) նման են այլ արեւմտյան երկրների.
The Original բնակիչները Նոր Զելանդիայում, կղզեբնակներ էին մաորի մարդիկ, ովքեր կոչ եմ անում են իրենց երկրի համար Aotearoa, "Land Մեծ Սպիտակ Cloud». Գաղութացման եւ հետագայում ներգաղթը արդեն ձեւավորված է ազգը մեջ Բի-մշակութային հասարակության, ՈՐՏԵՂ ինտեգրումը մաորի եւ Արեւմտյան մշակույթի շարունակում է մնալ հրատապ մարտահրավեր. Արտաքին միսիոներներն առաջին անգամ հռչակվեց Ավետարանը է Maori ժողովրդին. Երբ եվրոպական վերաբնակները, ապա գալիս է ավելի մեծ թվով, քահանաների եւ կրոնական եկան, ինչպես նաեւ, եւ օգնեցին պահպանել եւ զարգացնել Եկեղեցին: Ժամանակակից զարգացումներ են դարձրել New Zealand ավելի քաղաքային եւ աշխարհիկացած հասարակություն, որ եկեղեցին կանգնած է մարտահրավերների առջեւ, որում նման են Ավստրալիայում: Թեեւ կա Կաթոլիկ ժողովրդի է «Բարձրացում տեղեկացվածության եկեղեցուն պատկանող« ճիշտ է նաեւ, որ, ընդհանուր առմամբ, «այն իմաստով Աստծո եւ իր սիրող նախախնամության նվազել». Նման «մի աշխարհիկացած հասարակությունը պետք է կանգնեցրել կրկին ավետարանի փրկության Հիսուս Քրիստոսի հետ» (12)
Պապուա Նոր Գվինեա է ամենամեծն է Melanesian ժողովուրդների. Դա հիմնականում Christian հասարակությունը շատ տարբերակման տեղական լեզուներով, եւ մեծ հարստության մշակույթների. Հավանել այլ Derek Melanesian կղզու ազգերի այն ձեռք է բերել քաղաքական անկախություն է բավական վերջին ժամանակներում, եւ նրա պատմությունը, քանի որ դրանից հետո արդեն ձեւավորված է պայքարում կայուն ժողովրդավարության, սոցիալական արդարության եւ անբաժանելի զարգացման Հավասարակշռված ու նրա ժողովրդին: ԱՅՍ պայքարում Պապուա Նոր Գվինեա եւ այլ մասերում Մելանեզիայի վերջերս նշանավորվեց բռնության եւ անջատողական շարժումների, որտեղ մարդիկ եւ կառույցները տուժել. Եկեղեցու ղեկավարները եւ շատ քրիստոնյաներ արել է մեծ գործարք է բերել խաղաղություն եւ հաշտեցման, եւ սա պետք է շարունակի Ակնհայտ է մի շատ անկայուն իրավիճակում, որը մնում:
The Island ժողովուրդները Polynesia եւ Միկրոնեզիայի համեմատաբար փոքր է, յուրաքանչյուրը իր սեփական բնիկ լեզվի եւ մշակույթի. Նրանք նույնպես կանգնած grappling եւ մարտահրավերները ժամանակակից աշխարհում, որը գործադրում հզոր ազդեցություն իրենց հասարակության մեջ. Առանց կորցնելու իրենց ինքնության կամ լքելով իրենց ավանդական արժեքների, նրանք ցանկանում են կիսվել է զարգացման արդյունքում ավելի անմիջական եւ բարդ փոխազդեցության հետ, այլ ժողովուրդների եւ մշակույթների. Դա ապացուցելու, որ նուրբ հավասարակշռությունը, որ փոքր եւ խոցելի ԱՅՍ հասարակությունների, որոնցից մի քանիսը, որոնք կանգնած է շատ անորոշ ապագան է, ոչ միայն այն պատճառով, լայնածավալ արտագաղթի, այլ նաեւ աճող ծովային մակարդակների ՊԱՏՃԱՌՈՎ պայմանավորված է գլոբալ տաքացման. Նրանց համար, կլիմայի փոփոխությունը շատ ավելին է, քան այն հարցին, տնտեսագիտության.
Առաքելություն եւ մշակույթ
7. Դեռեւս տասնվեցերորդ դարում, քանի որ մենք հասել առաջին օտարերկրյա միսիոներներին Օվկիանիա, կղզի Ժողովուրդները լսեցին եւ ընդունել է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը: Ի թիվս Սկսել Նրանք, ովքեր ունեն միսիոներական աշխատանքը եւ տեղափոխել էին սրբերը եւ նահատակներ. եւ նրանք են ոչ միայն մեծագույն փառքը Եկեղեցու անցյալի Օվկիանիայի, այլեւ նրա Sureste աղբյուրը հույսի ապագայի համար. Լաւագոյն Սրանք թիվս վկաների հավատքի են Saint Peter Chanel, նահատակվեց 1841-ին կղզու Ֆուտունա Օրհնեալ Diego Լուիս դե San Vitores եւ Օրհնեալ Պեդրո Calungsod, սպանվել միասին 1672 Guam, Օրհնեալ Ջովաննի Mazzuco նահատակվել է 1851 է Woodlark Island. եւ օրհնեալ Peter է հոտում, սպանվել է New Britain 1945-ին, դեպի ավարտին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի. With շատ ուրիշներ, հերոսներ քրիստոնեական հավատքի Սրանք Նպաստել, յուրաքանչյուրն իր ուրույն ձեւով, ինչպես իմպլանտացիայի Եկեղեցու վրա կղզիների Օվկիանիայի. May իրենց հիշողության մեջ երբեք չի մոռացել Թող որ նրանք երբեք չեն դադարում Intercel համար սիրելի ժողովուրդների որոնց համար նրանք թափել են իրենց արյան մեջ.
Երբ միսիոներները առաջին անգամ brought` ավետարանը բնիկ կամ Maori մարդկանց, կամ կղզու ազգերի, նրանք գտել ժողովուրդներին, որոնք օժտված հինավուրց եւ խորը Արդեն զգացում սուրբ. Կրոնական փորձը եւ ծես էին շատ մասն իրենց առօրյա կյանքում, եւ մանրակրկիտ ներծծված իրենց մշակույթների. Միսիոներները brought` ճշմարտությունը Ավետարանի Որը արտաքին ոչ մեկը. բայց երբեմն ոմանք Soughton պարտադրել Որ տարրեր էին մշակութային խորթ է ժողովրդին. Կա այժմ նրանց համար է զգույշ լինել, խորաթափանցությունը տեսնել, թե ինչ է Ավետարանի եւ ինչ չէ, ինչ է անհրաժեշտ, եւ ինչ է պակաս. Նման խնդիր է, ապա պետք է ասել, որ կազմել է ավելի դժվար, քանի որ գործընթացի գաղութացման եւ արդիականացում, որն ունի blurred գծի տեղական եւ ներկրված.
Ավանդական ժողովուրդները Օվկիանիայի կազմում է խճանկարը շատ տարբեր մշակույթների: տեղացի, Melanesian, Պոլինեզիայում եւ Micronesian. Քանի որ այդ ժամանակ գաղութացման, Western մշակույթը ձեւավորվել է տարածաշրջանը. Վերջին տարիներին ասիական մշակույթներ նույնպես եղել է մշակութային ասպարեզում, մասնավորապես, Ավստրալիայում: Յուրաքանչյուր մշակութային խումբը, տարբեր չափի եւ ուժով, ունի իր ավանդույթներն ու իր փորձը ինտեգրման նոր հողի. Նրանք խիստ են հասարակությունների հետ ամուր ավանդական եւ կոմունալ առանձնահատկություններ, նրանց, որոնք հիմնականում Արեւմտյան եւ ժամանակակից կնիքով. Նոր Զելանդիայում, իսկ Ավստրալիայում Նույնիսկ ավելին, գաղութային եւ հետգաղութային քաղաքականությունը ներգաղթի են արել բնիկների փոքրամասնություն իրենց սեփական հողի, եւ շատ առումներով, մի իրավազուրկ մշակութային խումբ.
Մեկը առավել նշանավոր հատկանիշները ժողովուրդների Օվկիանիայի է իրենց հզոր իմաստով համայնքի եւ համերաշխության ընտանիքի եւ ցեղ, գյուղում կամ թաղամասում. Սա նշանակում է, որ որոշումները կոնսենսուսի հասնել ձեռք բերվել Հաճախ երկար եւ բարդ գործընթացի երկխոսության. Անդրադարձել է Աստծո շնորհով, որ ժողովրդի բնական զգացում համայնքի կազմել նրանց ընկալունակ առեղծվածը Քրիստոսի Communio առաջարկվում. Եկեղեցին Օվկիանիայի ցույց է տալիս իրական ոգին համագործակցության, տարբեր քրիստոնեական համայնքների երկարաձգելու եւ բոլոր մարդկանց բարի կամքի. Deep հարգանքը ավանդույթի եւ իշխանության է նաեւ մաս ավանդական մշակույթների Օվկիանիայի. Հետեւաբար ներկա սերունդը զգացումը համերաշխության հետ, ովքեր կերթար անոնց առջեւէն, ու բացառիկ մարմինը տրամադրվում է ծնողների եւ ավանդական առաջնորդների.
Մշակութային բազմազանությունը Օվկիանիայի անձեռնմխելի չէ, որ համաշխարհային գործընթացի արդիականացման օգնության, որը թե դրական, թե բացասական հետեւանքները: Իհարկե, ժամանակակից անգամ տրվում է նոր եւ Բարձրագույն դիտարկում է դրական մարդկային արժեքներին, ինչպիսիք են հարգանքը համար անկապտելի իրավունքների անձի, ներդրումը հակաժողովրդավարական ընթացակարգերի կառավարման եւ կառավարության, the-հրաժարվում է ընդունել կառուցվածքային աղքատությունը որպես անփոփոխ վիճակում, որ թողեցիր Հյուրատետր ահաբեկչությունը, բռնության եւ խոշտանգումների, ինչպես նաեւ միջոց քաղաքական փոփոխությունների, իրավունքի կրթության, առողջապահության եւ բնակարանային բոլորի համար. ԱՅՍ արժեքները, հաճախ արմատացած է քրիստոնեության - Նույնիսկ, եթե ոչ բացահայտ, որոնք գործադրում է դրական ազդեցություն ունենալ Օվկիանիա. եւ Եկեղեցին չի կարող անել այն ամենը, իր իշխանության պետք է խրախուսելու այս գործընթացին:
Սակայն արդիականացումը ունի նաեւ իր բացասական հետեւանքները տարածաշրջանում, ինչպես նաեւ ավանդական հասարակությունների Պայքարում է պահպանել իրենց ինքնության, քանի որ նրանք գալիս են շփման հետ աշխարհիկացած եւ urbanized արեւմտյան հասարակությունների եւ աճող մշակութային ազդեցության Ասիայի ներգաղթածների. Եպիսկոպոսների խոսեց, օրինակ, մի աստիճանական նվազեցման եւ բնական կրոնական իմաստով, որը հանգեցրել է ապակողմնորոշելու մարդկանց բարոյական կյանքի եւ խղճի. Մեծ մասը Օվկիանիայի, մասնավորապես Ավստրալիայի եւ Նոր Զելանդիայի, ունի անձնական Ընդունվել վրա անցումն նշվում է աշխարհականացման. Հասարակական կյանքին, կրոնի, եւ, հատկապես քրիստոնեության, որը տեղափոխվել է միջակայքն եւ հակված է բացառապես մասնավոր նրանից regardes, ինչպես է անհատի քիչ առնչությունը հասարակական կյանքին. Կրոնական համոզմունքները եւ Insights հավատքի երբեմն հերքում է իրենց պատշաճ դերի ձեւավորման մարդկանց խղճի. Նմանապես, Եկեղեցին եւ այլ կրոնական մարմինների պետք է փոքրացված ձայն հասարակական գործերում: Այսօրվա աշխարհում, ավելի առաջադեմ տեխնոլոգիաների, Մեծ իմացություն մարդկային բնության եւ վարքի եւ աշխարհում քաղաքական եւ տնտեսական զարգացումների ստեղծում նոր եւ դժվար հարցերը ժողովուրդների Օվկիանիայի. Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը, ի պատասխան Սեւ Եկեղեցու նոր եւ արդյունավետ ուղիները է այդ բարոյական եւ սոցիալական հարցերի, առանց երբեւէ թույլ է տալիս իր ձայնը պետք է լռել, կամ նրա վկան է մեկուսացված.
Հատուկ Համամիութիւն ժողովը
The Theme
8. Որպես արդյունքում առաջարկությունների նախընտրական Սինոդի խորհրդի, գրանցելու մտահոգությունները Soughton որը եպիսկոպոսների Օվկիանիայի, թեման ընտրվել է հատուկ վեհաժողովի Օվկիանիայի էր: Հիսուս Քրիստոսը, եւ ժողովուրդներ Օվկիանիայի, Ոտքով է իր ճանապարհը, Պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր life.The թեման ոգեշնչված է խոսքերով Հովհաննեսի Ավետարանի, Հիսուսի վերաբերում է իրեն, քանի որ, ՈՒՐ Ճանապարհը, Ճշմարտությունը եւ Կյանքը (14: 6), եւ այն ԵՏ ԿԱՆՉԵԼ որը նա տարածվում հրավերը բոլոր ժողովուրդներին Օվկիանիայի: Նրանք հրավիրվել են հանդիպելու նրան, հավատում են նրան, եւ հռչակել նրան որպես Տիրոջ բոլոր. Այն նաեւ հիշեցնում է եկեղեցին Օվկիանիայի Որ նա հավաքում են միասին, որպես Աստծու ժողովրդի ճամբորդէր է ուխտագնացություն է Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, որ Հայրը կոչ է անում հավատացյալներին - անհատապես եւ համայնքում - քայլել ճանապարհը Հիսուսը քայլում է, որ, ինչպես ասել, բոլոր ազգերուն, որ ճշմարտությունը, որ Հիսուսը, ապրել լիարժեք կյանքը, որ Հիսուսը ապրել եւ շարունակում է կիսել մեզ հետ:
The թեման հատկապես հարմար է Եկեղեցու Օվկիանիայի այսօր, ժողովուրդները Խաղաղ օվկիանոսի պայքարում են միասնության եւ ինքնության. Նրանց թվում կա մտահոգություն է խաղաղության, արդարության եւ ամբողջականության ստեղծման. եւ շատ մարդիկ են փնտրում կյանքի իմաստը. Միայն ընդունելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհին ժողովուրդները Օվկիանիայի գտնել, ինչն իրենք այժմ փնտրում եւ պայքարում. Ճանապարհը Քրիստոսի չի կարող քայլում առանց վառ իմաստով առաքելության. եւ միջուկը Եկեղեցու առաքելությունն է հռչակում Հիսուս Քրիստոսին որպես կենդանի ճշմարտության մի ճշմարտություն է բացահայտվել, ճշմարտություն է Բացատրեց, հասկանալի եւ ողջունել է հավատքով, ճշմարտություն է yokes է նոր սերունդների համար: Ճշմարտությունն Հիսուսի միշտ Greater քան ինքներս մեզ, Greater քան մեր սիրտը, քանի որ դա բխում է խորքերը Սուրբ Երրորդության. եւ դա մի ճշմարտություն է, որ է, որը պահանջում են եկեղեցին պատասխան խնդիրներին այսօր եւ մարտահրավերները. Լույսի ներքո Ավետարանի, մենք բացահայտել Հիսուսին որպես կյանքի. Կյանքը Քրիստոսի առաջարկվում է նաեւ որպես ապաքինող շնորհքով, որ ստիպում է դա հնարավոր է, մարդկությունը պետք է այն, ինչ Creator նախատեսված, որ այն լինի: Ապրել կյանքը Հիսուս Քրիստոսի ենթադրում է խորը հարգանք ողջ կյանքում. Այն նաեւ նախատեսում կենդանի հոգեւորը եւ վավերական բարոյականությունը, ամրապնդվել է Աստծո Խոսքից աստվածաշունչ եւ նշում է, որ Sacramento Եկեղեցու: Երբ քրիստոնյաները ապրել կյանքը Քրիստոսի խորը հավատքով, հույսով աճում է ավելի ուժեղ եւ իրենց համար իրենց բարեգործության, ավելի պայծառ. Դա եղել որի նպատակն է Սինոդի, եւ դա այն է, որ նպատակը նոր evangelization որի Հոգին արդ կանչում ամբողջ եկեղեցին.
The Experience
9. Այն կցամասեր Սինոդի ժողովն սկսեց Դա է Հանդիսավորություն Քրիստոսի թագավորը եկեղեցին տոնում Հիսուսին որպես Երբ Տերն որուն Աստծո Թագավորությունը հաստատվել է ողջ աշխարհում, եւ բոլոր պատմության մեջ: Ժամանակ Վեհաժողովի, այն becames ավելի ու ավելի պարզ է դառնում, որ դա եղել է Քրիստոսն է, ով էր տանում ճանապարհը, որ դա եղել է նա, ով թագաւորեց մեջ վեհաժողովի. Բացման եւ փակման պատարագների ներառված նշաններ եւ խորհրդանիշներ վերցված Խաղաղ Օվկիանոսի մշակույթների են արտահայտություններ հավատքի եւ ակնածանքով: Մի յուրահատուկ խառնուրդ, այդ միջոցառումները Արտահայտված միասնությունը հավատի բազմազանության կաթոլիկության. եւ նրանք ցույց տվեցին միանգամայն գունեղ, թե ինչպես է կաթոլիկ հավատը, հասնում է հեռավոր ափին մեծ օվկիանոսում, եւ որ բոլոր գտնել իրենց տանը կաթոլիկ եկեղեցու. Որպես խորհրդանշական փոխանակման նվերների, որ պատարագները Արտահայտված խորը Communio միջեւ եկեղեցում Հռոմի եւ տեղական եկեղեցիների Օվկիանիայի. Եպիսկոպոսներին brought` Վատիկանում իրենց հարուստ զանգված փորձառությունների եւ մշակութային գանձերի, եւ նրանք էլ իրենց հերթին ամրապնդվել է պարտատոմսի տեղական եւ համընդհանուր Communio, որը մի մեծ հյուրասիրություն է նրանց համար եւ խթանումը ապագայի համար.
Տարբերիչ հատկանիշները Եկեղեցու Օվկիանիայի կատարվել կարեւոր է հրավիրել առանձին փոխարժեքի սինոդի ժողով. Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կազմակերպվում են չորս Խորհրդաժողովների Որ գալիս միասին, որպես ֆեդերացիայի Կաթոլիկ եպիսկոպոսների կոնֆերանսների Օվկիանիայի (FCBCO). Ընդհանուր թիվը եպիսկոպոսների համեմատաբար փոքր է, ինչը թույլ է տվել Սինոդի համախմբել բոլոր ակտիվ եպիսկոպոսների, ներկայացնելը բոլոր մասնավորապես եկեղեցիները. Մասնակիցները Շատերի համար դա իսկական հայտնագործություն է կրոնական նվերների, մշակույթների եւ պատմությունների ժողովուրդների Օվկիանիայի. Նրանք becames ավելի տեղյակ թաքնված Հաճախ չճանաչված կամ զարդարում, որ Տերը շնորհել է իր եկեղեցին, եւ դա էլ մեծ աղբյուր խրախուսման. Երկխոսությունը եւ խորաթափանցությունը Սինոդի բացեց աչքերը սրտի եւ հոգու բացահայտել, թե ինչ կարելի է անել, որպեսզի ապրել քրիստոնեական հավատը ավելի լիարժեք ու արդյունավետ: Կային բազմաթիվ պատճառներ գովասանքի եւ փառք Աստծո, գանձեր, կամ գնահատվում հայտնաբերել նորովի.
For եպիսկոպոսների, Վեհաժողովը էր փորձը եղբայրության եւ շուրջ Communio այս, Պետրոսի. Տեղի է ունենում Վատիկանում, այն հնարավորություն տվեց բոլոր մասնակիցները, զգալ ինչպես տանը », ինչպես նաեւ եպիսկոպոս Հռոմում. Այն նաեւ թույլ տվեց եպիսկոպոսը Հռոմի "զգալ ինչպես տանը», նրանց հետ եւ լսել, թե որքան են նրանք գնահատել այդ եզակի փորձը ունիվերսալության Եկեղեցու: The զգացումը միասնության եւ հավատարմության ամպամած մեծ հեռավորությունների աշխարհագրության եւ մշակույթի միջեւ Հռոմում եւ Օվկիանիայի. Այս փորձը մեկն էր այն բազմաթիվ պարգեւներից, որ Քրիստոսն է իր բարության շնորհվում ընթացքում Սինոդի.
Իրարու հետ եւս Եպիսկոպոսները մի նոր եւ ուժեղ զգացում ինքնության եւ Communio. Նրանցից շատերը, որոնք բաժանված են մեծ հեռավորությունների Հաճախ, եւ կանոնավոր հաղորդակցության հեշտ չէ. Եկեղեցու համար, որպես ամբողջություն, որ բազմազանությունը մշակույթների Օվկիանիայի է անընդհատ մարտահրավեր է աշխատել Մեծ միասնության. Եպիսկոպոսներին ցանկանում են ամրապնդել իրենց Communio եւ օգնել ժողովուրդները Օվկիանիայի միասին աշխատել ավելի արդյունավետ. Տեղական եկեղեցիները այս տարածաշրջանում եզակի մասն է համընդհանուր եկեղեցու. Ուրախ եմ, որ նրանք հասկացան,, որ նրանք կարող են, որովհետեւ նրանց հատուկ նվերներ եւ սեւ մասնակի լայն եկեղեցին. Ես աղոթում եմ, որ միջոցով Սինոդի, Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կզգաք ավելի, քան երբեւէ, որ նրանք պատկանում են միասին: Այդ եւ, որ, ինչպես իրենց տեղական եկեղեցիների, նրանք պատկանում լիովին համընդհանուր եկեղեցու, որի նրանք բերել հատուկ հարստացման: (13)
Դա եղել է Սինոդը վեհաժողովը կարեւոր է, որ տեղի է ունեցել այն ժամանակ, անհապաղ նախապատրաստման համար մեծ հոբելյանի 2000 թվականից Բուլ The Հայտարարելով Հոբելյանի Incarnationis Առեղծված, որ հրապարակված Ժամանակ Սինոդի, իսկ ժողովը հնարավորություն էր ինքն իր համար Եկեղեցին Օվկիանիայի նախապատրաստելու համար պարգեւի համար Սուրբ տարին. Իհարկե, Վեհաժողովը օգնեց եկեղեցիներուն է Խաղաղ օվկիանոսի, նշելու հոբելյանական թարմ փորձերի բերում հաշտեցման եւ խաղաղության, ավելի գիտակից, քան երբեւէ, որ «եկեղեցին, ստացած Քրիստոս իշխանությունը ներել է իր անունով, գտնվում է աշխարհի կենդանի ներկայությունը սիրո Աստծո, որը դառնում է բոլոր մարդկային թուլության ողջունել այն գրկախառնումը իր ողորմությամբ »(14): Դա կլինի մի հրաշալի պտուղը հոբելյանական, եթե եկեղեցու Օվկիանիա, ամրանալ է շատ ձեւերով է փորձի է synod, կարող է շարունակել իրականացնել հոբելյանական ի երկայնքով տողեր Խորաթափանցություն եւ բողոքների առաքելական նամակ Novo - ի առաջարկվող Millennio Ineunte. Որպես հոբելյանական հռչակեց անսահման խորքերը Աստծո ողորմության բացահայտվել Քրիստոսի, այնպես որ դա թափահարած նոր էներգիաների համար խնդիրը հանդիպման մարտահրավերները Որ Սինոդի հայտնաբերվել եւ քննարկված: (15) «Իր ներող սիրո մի նոր երկինք ու նոր երկիրը նախատեսվում «(16) Թող տեսլականը նոր երկինքն ու նոր երկիրը երբեք չի դադարում հրավիրել ժողովուրդներին Օվկիանիայի ավելի խորը մեջ այս նոր կեանքի.
Գ Լ ՈՒ Խ II
Քայլում է Հիսուս Քրիստոսի Օվկիանիա WAYOF
«Մտադիր է ունենալ Թոփ Յիսուս, երբ տեսաւ ուրիշ երկու եղբայրներ, Յակոբոս Զեբեդեան եւ անոր եղբայրը, որ նաւակի Զեբեդէոսի իրենց հոր, mending իրենց ցանցերի, եւ նրանց էլ կանչեց. Նրանք անմիջապես հեռացել են նավակ եւ իրենց հոր, եւ հետեւեցան անոր» (Մատթէոս 4: 21-22):
Եկեղեցին, որպես Communio
Gift եւ Mystery
10. Երբ Հիսուսը քայլում է ծովի ափին Գալիլեայի նա Ես մարդկանց վերցնել ճանապարհը աշակերտ. Նա հրավիրեց նրանց քայլել է իր ճանապարհը, հետեւել, քանի որ դա եղել է իր հետքերով. «Promptest, Սուրբ Հոգով, որ եկեղեցին պետք է քայլել նույն ճանապարհով, որով Քրիստոս քայլեց, իսկ Եկեղեցու միջոցները բոլորս, Գրանցված միասին պես մարմին ստացող իր կենսատու ազդեցություն Տէր Յիսուս» (17), ճանապարհը Հիսուսի միշտ ուղին առաքելության.
[EN - ES - FR - IT - PT]
MAIL-IN Օվկիանիա Synodal Apostolica Եկեղեցու քարոզ Pope John Paul II Նորին Սրբությունը Bishop քահանան եւ DEACON ԵՆ ՏՂԱՄԱՐԴԿԱՆՑ ԵՎ ԿԱՆԱՆՑ կյանքում եւ բոլոր Lay օծվել ՀԱՎԱՏԱՐԻՄ
Հիսուս Քրիստոսի եւ ժողովուրդներին Օվկիանիա: ՔԱՅԼՈՂ իր ճանապարհը, պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր ԿՅԱՆՔԸ
ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ
1. Եկեղեցին Օվկիանիայի Ապահովում է Աստծուն փառք է լուսաբացին երրորդ հազարամյակի եւ հռչակում նրան հույս ունենք, որ աշխարհում. Նրա երախտագիտություն Աստուծոյ բարձրանում իր զննում բազմաթիվ նվերների, նա ստացել է, այդ թվում հարստությունը ժողովուրդների եւ մշակույթների եւ հրաշալիքներից ստեղծման. Բայց ամենից կա հսկայական Հավատքի Հիսուս Քրիստոսի, որ «բոլոր արարածներուն անդրանիկը,« (Col 1:15). Իսկ վերջին հազարամյակում Եկեղեցին Օվկիանիայի ողջունել եւ գանձերը այս պարգեւը հավատքի, եւ ունի yokes, դա հավատարմորեն նոր սերունդներին. Համար, որ ամբողջ եկեղեցին Ապահովում է գովասանքի է Ամենասուրբ Երրորդության.
Սկսած հնագույն ժամանակներից, իսկ ժողովուրդները Օվկիանիայի տեղափոխվել է աստվածային ներկայության հարստության բնության եւ մշակույթի. Բայց դա wasnt Մինչեւ օտարերկրյա միսիոներները եկան են crates կեսը երկրորդ հազարամյակի սրանք, որ Original բնակիչները առաջին անգամ լսել Հիսուս Քրիստոսի Word մարմին. Նրանք, ովքեր գաղթել են Եվրոպայից եւ այլ մասերում աշխարհում brought` նրանց հետ, իրենց հավատի համար. Բոլորի համար, որ Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը, ստացել է հավատքի եւ ապրել է Communio Եկեղեցու, brought` ամենախորը կատարումը է longings սրտի, դուրս ցանկացած մարդու ակնկալիքով. Եկեղեցին Օվկիանիայի ուժեղ է հույսով, որովհետեւ նա է զգացել Աստծու անսահման բարության Քրիստոսի. Այս օրը, որ գանձ քրիստոնեական հավատքի undiminished իր Dynamise ու խոստմանը, որովհետեւ Աստծո Հոգին միշտ նոր է եւ զարմանալի. Եկեղեցին ողջ աշխարհում կիսում է հույսը ժողովուրդների Օվկիանիայի ապագայում, որ կբերեն նոր եւ ավելի հրաշալի նվերներ, շնորհով Նույնիսկ հողերի մեծ օվկիանոս.
2. A Very Առանձնահատուկ պահ, որի Եկեղեցին Օվկիանիայի կարող խոսել իր երախտագիտությունն ու հույսով էր հատուկ ժողովը Սինոդի եպիսկոպոսների համար Օվկիանիայի, որը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 22-ին, դեկտեմբերի 12-ին, 1998 թ., Իմ առաքելական նամակ Երրորդ Millennio I Adveniente ունեցել ենք առաջարկել օգտակարությունը այնպիսի հավաքների, ինչպես նաեւ մեկը մի շարք մայրցամաքային ժողովների մտադիր է պատրաստվել Եկեղեցու նոր հազարամյակում (1) The Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի միացան եպիսկոպոսների այլ մայրցամաքներում եւ ղեկավարների dicasteries Հռոմեական Curia. Այլ Եկեղեցու անդամները Մասնակիցների թվում են եղել, այդ թվում քահանաների, պառկել ժողովրդին եւ օծվեց կրոնական, ինչպես նաեւ եղբայրական պատվիրակներ այլ եկեղեցիների եւ համայնքների Եկեղեցի. Վեհաժողովը, Minna եւ մենք քննարկել առկա իրավիճակը Եկեղեցու Օվկիանիայի պլանավորելու նպատակով ավելի արդյունավետ ապագայի համար. Այն նաեւ ուղղված է ուշադրությունը համընդհանուր Եկեղեցու վրա հույսերով եւ մարտահրավերներ, հնարավորություններ եւ կարիքների, ուրախությունների եւ վշտերի մարդկային գոբելեն, որն Օվկիանիայի.
Հանդիպումը Հռոմի շատ եպիսկոպոսների, հավաքված, եւ շուրջ իրավահաջորդի Պետրոսի էր հրաշալի առիթ է տոնելու պարգեւներից շնորհով, որը օգնեցին, որպեսզի առատ բերք ժողովուրդների Օվկիանիայի. Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ հավատքը հիմքն էր եւ ուշադրության կենտրոնում Մասնակիցների քննարկումներին եւ իրենց աղոթքի. Եպիսկոպոսներով ու բոլոր նրանց, ովքեր էին նրանց հետ էին անիմացիոն կողմից մեկ հավատքի Քրիստոսի. Բոլորը ոգեշնչված եւ ամրապնդվել է Communio Եկեղեցի Որ զանոնք կապած, եւ միասին են հայտնել միջոցով օրերին Սինոդի ասամբլեայի առավել հզոր եւ շարժվում այնպես, ինչպես մի իսկական միասնության մեջ բազմազանության.
ԳԼՈՒԽ I
Հիսուս Քրիստոսի եւ PeopleSoft Օվկիանիա
«Քանի որ Հիսուսը քայլում է Գալիլեայի ծովուն եզերքը, տեսաւ երկու եղբայրների, Սիմոնին որ Պետրոս կը կոչուի, եւ անոր եղբայրը, Անդրէասը արկեալ ուռկան կը նետէին ծովը, որովհետեւ ձկնորս էին: Եւ նա ասաց նրանց,« Հետեւեք ինձ, եւ ես կդարձնեմ Դուք մարդկանց որսորդներ »: Նրանք անմիջապես մնացել են իրենց ցանցերի եւ հետեւեցան անոր» (Մատթ. 4: 18-20):
Անձը, Հիսուսի
The Call
3. Սինոդի ժողովում, համընդհանուր եկեղեցին եկել էր տեսնել, թե ավելի հստակ, թե ինչպես է Տէր Յիսուս encountering շատ ժողովուրդների Օվկիանիայի վրա իրենց հողերը եւ նրանց բազմաթիվ կղզիներ են. Դրա համար է, որ Տերն Ինքն, ով նայում է անում մարդկանց հետ սիրով որը ներկայանում է որպես մարտահրավեր, եւ զանգի. Like Սիմոն Պետրոսի եւ նրա եղբայրը Անդրէաս, նրանք հրավիրվում են հեռանալ հերթին, դիմել նրան, ով է Տերը կյանքի, եւ հետեւեցան անոր: Նրանք դուրս են ոչ միայն մեղավոր ուղիներ, այլեւ ստերիլ մտածելակերպ եւ որոշակի մայրցամաքի գործող, որպեսզի ուղին երբեւէ ավելի խորը հավատքով, եւ հետեւել Տիրոջը երբեւէ Մեծ Հավատարմության.
Տերն ունի Եկեղեցին Օվկիանիայի կանչեց: Ինչպես միշտ կանչի Ներգրավված չորրորդ է ուղարկելու փոխանցման. Նպատակն Հիսուսի հետ անցկացրած է գնա Հիսուսի, իր իշխանության եւ նրա շնորհով. Քրիստոսն այժմ կանչում եկեղեցին կիսել է իր առաքելությունը նոր եռանդով եւ ստեղծագործական. Սինոդի տեսա այս Ակնհայտ է, որ կյանքում Եկեղեցու Օվկիանիայի.
Եպիսկոպոսներին ուրախացան է տեսնել, որ Օվկիանիայի Տէր Յիսուս Ինքն ունի շոու է իր խոստումը: «Ես միշտ ձեզ հետ, մինչեւ վերջ տարեկանից» (Մատթեոս 28.20). The ապահովումը իր ներկայությամբ Տալիս է ուժ եւ քաջություն աշակերտների դառնալ «մարդկանց որսորդներ»: Ընթացքում ՀՀ հատուկ ժողով, Տիրոջ ներկայությունը փորձառու աղոթքի, որ փոխանակման հույսերի ու մտահոգությունները, եւ պարտատոմսի Communio Եկեղեցի. Հավատք Հիսուսի ներկայության թվում իր ժողովրդի Օվկիանիայի միշտ կատարել է հնարավոր նոր եւ հրաշալի որոնցով նրա հետ, եւ այդ նոր հանդիպումները ակնկալում է ստանալ սերմերը նոր առաքելությունը.
Երբ մենք քայլում ենք, Տերը, մենք թողնում նրա հետ ամբողջ մեր բեռը եւ ուժ է իրականացնել այդ conferta առաքելությունը: Նա տալիս է մեզ. Նա, ով տանում է մեզ համար տալիս է մեզ. Նա վերցնում է իր մեր թուլության եւ թույլ է տալիս մեզ իր ուժը. Սա մեծ առեղծված է կյանքի աշակերտին եւ առաքեալ. Այն է, որ Քրիստոսն է աշխատում մեզ հետ եւ մեր ներսում, քանի որ մենք «դնում է դեպի խորը ջրերում», քանի որ այժմ մենք պետք է. Երբ անգամ են դժվար եւ անհեռանկարային է, որ Տերն Ինքն կոչ է անում մեզ «գցել մեր ցանցերը մեկ անգամ եւս» (Ղուկ. 5: 1-11): (2) Մենք չպետք է հնազանդվում.
Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին
4. Կենտրոնական մտահոգությունն Սինոդի վեհաժողովի էր գտնել ուղիներ ներկայացնելու համապատասխան ժողովուրդների Օվկիանիայի այսօր Հիսուս Քրիստոսին որպես Տեր եւ Փրկիչ: Բայց ինչ է այդ նոր միջոց է ներկայացնել նրան, որ այդքան շատ ավելին հանդիպել նրան եւ հավատում են նրան. Միջամտությունները Սինոդի Հայրերի արտացոլումը մարտահրավերներն ու դժվարությունները, այլ նաեւ հույս է հայտնել, ու հնարավորությունները evoked է այս հարցին.
Ընթացքում պատմության մեջ, շնորհիվ Եկեղեցու արտահերթ միսիոներ եւ հովվերգություն ջանքերին, ժողովուրդները Օվկիանիայի հանդիպել Հիսուս Քրիստոսին, ով չի դադարում է զանգահարել նրանց նրանց տալ հավատ ու նոր կյանք. Ի գաղութային ժամանակներում կաթոլիկ հոգեւորականների եւ կրոնական հաստատությունների արագ ստեղծվել է օգնելու նոր կարգավորումներ է Ավստրալիայում եւ Նոր Զելանդիայում է պահպանել եւ ամրապնդել իրենց հավատի համար. Միսիոներները brought` Ավետարանը է բուն բնակիչների Օվկիանիայի, հրավիրելով նրանց հավատալ Քրիստոսին եւ գտնել իրենց իսկական տանը իր եկեղեցին. Այն մարդիկ, արձագանքեց մեծ թվերի կոչին, becames Քրիստոսի հետեւորդներին եւ սկսեց ապրել Նրա խոսքով. Սինոդի Ձախ ոչ մի կասկած, որ եկեղեցին է, հավատացյալների Communio, այժմ կենսունակ իրականություն թիվս բազմաթիվ ժողովուրդների Օվկիանիայի. Այսօր Հիսուսը, կրկին դառնում է նրա սիրառատ ուշադրություն է նրանց, Նրանց կոչ անելով դեռեւս խորը հավատի եւ դեռեւս հարուստ կյանքի իրեն. Ահա թե ինչու, ես չեմ կարող ֆայլ եպիսկոպոսներին խնդրել: Ինչպես կարող է եկեղեցին լինել գործիք արդյունավետ Հիսուս Քրիստոսի, որոնք այժմ ցանկանում է հանդիպել ժողովուրդներին Օվկիանիայի նոր ձեւերով.
Հիսուս Քրիստոսը: Shepherd, Մարգարե եւ քահանա
5. Իր անսահման սիրով է աշխարհում, Աստված իր միածին Որդուն տուեց է Աստված-հետ-մեզ. Անհնար իրեն նմանուէք մեզ, Յիսուս ծնվել է Մարիամ Աստվածածնի պարզությամբ եւ աղքատության. Որպես մեկը, ով լիովին դատարկ է, եւ աղքատների վրա խաչի, Հիսուսը սիրելի Որդին Աստուծոյ, Փրկիչ աշխարհի իր ողջ դատարկություն եւ աղքատության: (3) Երբ Քրիստոսը բնակուեց մեր մէջ, նա հայտարարեց, որ բարի լուրը, որ Աստծու Թագավորությունը եկել է, Թագավորության խաղաղության, արդարության եւ ճշմարտության: Շատ մարդիկ, մասնավորապես աղքատների, կարիքավորների ու անտուն, հետեւել նրան, բայց մեծ մասը, հզոր է աշխարհի դարձան նրա դեմ. Նրանք դատապարտել նրան, եւ nailed է նրան, որ խաչի. Նման ամոթալի մահվան, ընդունվում է Հոր, որպես զոհաբերության սիրո աշխարհի պատճառով, տվեց մի փառահեղ Հարության զորությամբ Հոր սիրո. Հիսուսն էր դրանով ստեղծվել թագավորի տիեզերքի, Մարգարեի համար, բոլոր մարդկանց, եւ Քահանայապետ հավերժական սրբավայրը. Նա է Մարգարե, քահանա եւ թագավորը ոչ միայն նրա համար, այլեւ նրանց համար, ովքեր հետեւում են բոլոր ժողովուրդներին երկրի վրա. The Հայր առաջարկում է նրան, քանի որ ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը բոլոր տղամարդկանց եւ կանանց, բոլոր ընտանիքների եւ համայնքների, բոլոր ազգերի եւ բոլոր սերունդների համար.
Քանի որ Դավթի որդին, Հիսուսը ոչ միայն թագավորը, այլ նաեւ լավ Shepherd, ովքեր լսում են նրա ձայնը են. Նա գիտի եւ սիրում է նրանց, ովքեր հետեւում են նրան: (4) Նա գլխավոր Shepherd մեր հոգիների, եւ հովիվ բոլոր ժողովուրդների. Նա առաջնորդում է Եկեղեցին զօրութեամբ Սուրբ Հոգիին, որ կը բնակի լիարժեք նրան, եւ որին նա շունչ է իր աշակերտներին (տես Նկ 20:22). Հոգին առաջնորդում է մի ուժի սիրո ից խորը ներսում, շոշափելու սրտերը ու միտքը ժողովուրդների Օվկիանիայի եւ նրանց ազատ ապրել առատ կյանքը, որի համար նրանք են ստեղծվում.
Քանի որ Աստծո խոսքն է, Հիսուսը ունիվերսալ մարգարէն, ընդհանուր հայտնությունը Աստուծոյ. (5) Նա է Ճշմարտությունը, մարդկանց հրավիրում է հավատալ նրան, եւ իր կյանքը. Նրա Հոգին առաջնորդում է մկրտվել է ամենօրյա ճանապարհորդության մեջ նոր խորքերը ճշմարտությունը, որ. Տեղափոխվել է Սուրբ Հոգով, Սինոդի հայրերը քննարկել մտահոգությունները շատերի բխող իրենց հովվերգություն փորձի եւ իրենց սիրո Աստծու ժողովրդին. Ոչ բոլոր պատասխանները կարելի է գտնել օրերին Սինոդի, որովհետեւ շատ հարցեր զանգահարել է ավելի մտորումների, փորձի եւ աղոթքի: Բայց ես, վրա, իրենց որոնման համար լուսավորության Եպիսկոպոսները լիովին կիսում է այն համոզմունքը, եւ դավանում, որ ճշմարտությունը փրկության կարելի է միայն Հիսուս Քրիստոսին, եւ նրա Հոգին, որ ապահովում է մխիթարություն եւ ուղղորդում է նրանց, ովքեր գալիս են նրա հետ, խնդիրների եւ իրենց բեռը.
Խաչված եւ հարություն առած Տերը քահանայապետը, որը առաջարկում է իրեն, որ Հայրը, որպես հավերժական զոհաբերության համար կյանքի աշխարհում. Նա իր կյանքը բոլորի համար, եւ շարունակում է լրացնել իր հետեւորդներին իր կյանքի միջոցով հյուսիսարեւելյան Մանավանդ Սակրամենտո. Իր աղոթքի, աղոթքները բոլոր հավատացյալների բարձրանալ դեպի Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, նա հնարավորություն է տվել նրանց ապրել կյանքը ինտիմ միության Աստծո հետ եւ ավելի մեծահոգի բարեգործական եղբոր ու քույրերի, մասնավորապես աղքատ եւ կարիքավոր. Սինոդի քննարկումներ ընդգծել է, ներկայացնելով Հիսուսին, որ եկեղեցին պետք է ցույց տալ իր կարեկցող սիրո մի աշխարհում կարիք բուժման. Բոլոր մկրտվել են կոչվում են լինել Աստծո ժողովուրդը քահանայական պատկերով Հիսուսի, Կայիափա քահանայապետի մօտ Քահանայական եւ որպես մի ժողովրդի, նրանք հանձնարարել հասնելու ողորմածությամբ բոլոր, հատկապես առավել զրկված, առավել հեռավոր, որ կորցրել. Ի հասնում, եւ առաջարկում է կյանքը Հիսուսի անունով, որ եկեղեցին Օվկիանիայի այսօր լինելու է խորհուրդ աստվածային արդարության եւ խաղաղության: (6)
Ժողովուրդները Օվկիանիայի
Տեղ եւ Time
6. Համամիութիւն տվել ճանաչում է ոչ միայն յուրահատուկ տարածքի ուղղորդելով գրեթե մեկ երրորդը երկրի մակերեսին, այլեւ մեծ թվով բնիկ ժողովուրդների, որի ուրախ ընդունում է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանի ակնհայտ է իրենց խանդավառ տոնակատարությանը հաղորդագրության փրկության: (7), այդ մարդիկ ձեւավորել մի յուրահատուկ մասն մարդկության մի յուրահատուկ տարածաշրջանում. Աշխարհագրորեն, Օվկիանիա, որի կազմում են մայրցամաքում Ավստրալիայի, շատ կղզիների, մեծ ու փոքր, եւ ծախսերը ջրի. Ծովը եւ երկիրը, ջուրը եւ երկիրը հանդիպել է անվերջ ձեւերով, հաճախ հարվածելու մարդկային աչքի մեծ շուքով ու գեղեցկությունը. Չնայած նրան, որ Օվկիանիա աշխարհագրորեն շատ մեծ է, դրա բնակչությունը հավասարաչափ բաշխվում Համեմատաբար փոքր է, եւ, չնայած այն կազմում է մի մեծ թվով բնիկ եւ միգրանտների ժողովուրդների. Նրանցից շատերի համար, հողը ամենակարեւոր դրա պարարտ հող կամ դրա անապատներում, նրա բազմազանությունը բույսերի եւ կենդանիների, իր առատությամբ կամ սակավությունից: Մյուսները, թեեւ ապրում է հողի, ավելի կախված է գետերի ու ծովը. The Water թույլ է տալիս ճանապարհորդել կղզի դեպի կղզի, ափից ափին. Մեծ բազմազանություն լեզուներով 700 Պապուա Նոր Գվինեա միայնակ հետ համատեղ համապատասխան հեռավորությունների եւ տարածքների միջեւ կղզիներ կատարել հաղորդակցության ողջ տարածաշրջանում, մասնավորապես, մարտահրավեր. Շատ մասերում Օվկիանիայի ծովագնացությունը եւ օդային շատ ավելի կարեւոր է, քան ցամաքային ճանապարհը. Զրույց կարող է դեռեւս լինել դանդաղ, եւ, ինչպես դժվար ժամանակներում վաղ, թեեւ մեր օրերում շատ ոլորտներում տեղեկատվությունը փոխանցվում ակնթարթում շնորհիվ, նոր էլեկտրոնային տեխնոլոգիաների (8)
Ամենամեծ երկիրը Օվկիանիայի, այնպես էլ չափի ու բնակչության Ավստրալիայում, ուր տեղացի ժողովուրդը ապրում էր հազարավոր տարիներ, շարժվում է մեծ tracts հողի եւ ապրելով խորը ներդաշնակության բնության հետ. Հայտնաբերվել եւ գաղութացվել եվրոպական մարդիկ, ովքեր անունը այն հարավային երկիր Սուրբ Հոգու (Terra Australis de Spiritu Sancto), Ավստրալիան դարձել է շատ արեւմտյան իր մշակութային նախշերով եւ սոցիալական կառուցվածքը. Խորապես ներգրավված է գիտական, տեխնոլոգիական, սոցիալական եւ զարգացումները արեւմտյան աշխարհում, Australia այժմ հիմնականում քաղաքային, ժամանակակից եւ աշխարհիկացած ազգը, որի հաջորդական immigrations Եվրոպայի եւ Ասիայի նպաստել է, որպեսզի այն բազմամշակութային հասարակությունը. Ավստրալիացիները, հետեւաբար, «բերում բնօրինակը մարդիկ, արդյունք է հանդիպման ժողովրդի շատ տարբեր ազգերի, լեզուների եւ քաղաքակրթությունների»: (9)
The Christian հավատը brought` է ներգաղթածների եկած Եվրոպայից. Շատ քահանաներ ու կրոնական Գրանցված է նրանց, եւ իրենց հովվերգություն նվիրվածության եւ ուսումնական աշխատանք օգնեց ներգաղթածները ապրել քրիստոնեական կյանքը մի տարօրինակ նոր հողի. Տեղական քահանայական Vocations եւ կրոնական, եւ շատ պառկած մարդկանց վրա արված իրենց սեփական անփոխարինելի Ավստրալիա ներդրումը աճի եկեղեցու եւ կայացման իր առաքելությունը. Նրանց թվում էր մի ուշագրավ կին կրոնական Օրհնեալ Մերի MacKillop, ով մահացել է 1909 թ, եւ ում դա էր իմ ուրախություն beatify 1995-ին: Մի առիթով հիշեցի, որ «ի հռչակելը նրան« Օրհնյա՜լ «Եկեղեցին, ասելով, որ Սրբությունը պահանջեց է Ավետարանն Ավստրալիայի, քանի որ նա եղել է ավստրալիական ": (10) հարաբերությունը Եկեղեցու տեղացի ժողովուրդների եւ Torres Strait այլենդերս մնացորդները դժվար եւ կարեւոր է, քանի որ անցյալի եւ ներկայի, անարդարությունների եւ մշակութային տարբերությունների. Բացի այդ այս մարտահրավերը, Եկեղեցին Ավստրալիայում այժմ կանգնած է բազմաթիվ ժամանակակից «անապատներ» (11) նման են այլ արեւմտյան երկրների.
The Original բնակիչները Նոր Զելանդիայում, կղզեբնակներ էին մաորի մարդիկ, ովքեր կոչ եմ անում են իրենց երկրի համար Aotearoa, "Land Մեծ Սպիտակ Cloud». Գաղութացման եւ հետագայում ներգաղթը արդեն ձեւավորված է ազգը մեջ Բի-մշակութային հասարակության, ՈՐՏԵՂ ինտեգրումը մաորի եւ Արեւմտյան մշակույթի շարունակում է մնալ հրատապ մարտահրավեր. Արտաքին միսիոներներն առաջին անգամ հռչակվեց Ավետարանը է Maori ժողովրդին. Երբ եվրոպական վերաբնակները, ապա գալիս է ավելի մեծ թվով, քահանաների եւ կրոնական եկան, ինչպես նաեւ, եւ օգնեցին պահպանել եւ զարգացնել Եկեղեցին: Ժամանակակից զարգացումներ են դարձրել New Zealand ավելի քաղաքային եւ աշխարհիկացած հասարակություն, որ եկեղեցին կանգնած է մարտահրավերների առջեւ, որում նման են Ավստրալիայում: Թեեւ կա Կաթոլիկ ժողովրդի է «Բարձրացում տեղեկացվածության եկեղեցուն պատկանող« ճիշտ է նաեւ, որ, ընդհանուր առմամբ, «այն իմաստով Աստծո եւ իր սիրող նախախնամության նվազել». Նման «մի աշխարհիկացած հասարակությունը պետք է կանգնեցրել կրկին ավետարանի փրկության Հիսուս Քրիստոսի հետ» (12)
Պապուա Նոր Գվինեա է ամենամեծն է Melanesian ժողովուրդների. Դա հիմնականում Christian հասարակությունը շատ տարբերակման տեղական լեզուներով, եւ մեծ հարստության մշակույթների. Հավանել այլ Derek Melanesian կղզու ազգերի այն ձեռք է բերել քաղաքական անկախություն է բավական վերջին ժամանակներում, եւ նրա պատմությունը, քանի որ դրանից հետո արդեն ձեւավորված է պայքարում կայուն ժողովրդավարության, սոցիալական արդարության եւ անբաժանելի զարգացման Հավասարակշռված ու նրա ժողովրդին: ԱՅՍ պայքարում Պապուա Նոր Գվինեա եւ այլ մասերում Մելանեզիայի վերջերս նշանավորվեց բռնության եւ անջատողական շարժումների, որտեղ մարդիկ եւ կառույցները տուժել. Եկեղեցու ղեկավարները եւ շատ քրիստոնյաներ արել է մեծ գործարք է բերել խաղաղություն եւ հաշտեցման, եւ սա պետք է շարունակի Ակնհայտ է մի շատ անկայուն իրավիճակում, որը մնում:
The Island ժողովուրդները Polynesia եւ Միկրոնեզիայի համեմատաբար փոքր է, յուրաքանչյուրը իր սեփական բնիկ լեզվի եւ մշակույթի. Նրանք նույնպես կանգնած grappling եւ մարտահրավերները ժամանակակից աշխարհում, որը գործադրում հզոր ազդեցություն իրենց հասարակության մեջ. Առանց կորցնելու իրենց ինքնության կամ լքելով իրենց ավանդական արժեքների, նրանք ցանկանում են կիսվել է զարգացման արդյունքում ավելի անմիջական եւ բարդ փոխազդեցության հետ, այլ ժողովուրդների եւ մշակույթների. Դա ապացուցելու, որ նուրբ հավասարակշռությունը, որ փոքր եւ խոցելի ԱՅՍ հասարակությունների, որոնցից մի քանիսը, որոնք կանգնած է շատ անորոշ ապագան է, ոչ միայն այն պատճառով, լայնածավալ արտագաղթի, այլ նաեւ աճող ծովային մակարդակների ՊԱՏՃԱՌՈՎ պայմանավորված է գլոբալ տաքացման. Նրանց համար, կլիմայի փոփոխությունը շատ ավելին է, քան այն հարցին, տնտեսագիտության.
Առաքելություն եւ մշակույթ
7. Դեռեւս տասնվեցերորդ դարում, քանի որ մենք հասել առաջին օտարերկրյա միսիոներներին Օվկիանիա, կղզի Ժողովուրդները լսեցին եւ ընդունել է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը: Ի թիվս Սկսել Նրանք, ովքեր ունեն միսիոներական աշխատանքը եւ տեղափոխել էին սրբերը եւ նահատակներ. եւ նրանք են ոչ միայն մեծագույն փառքը Եկեղեցու անցյալի Օվկիանիայի, այլեւ նրա Sureste աղբյուրը հույսի ապագայի համար. Լաւագոյն Սրանք թիվս վկաների հավատքի են Saint Peter Chanel, նահատակվեց 1841-ին կղզու Ֆուտունա Օրհնեալ Diego Լուիս դե San Vitores եւ Օրհնեալ Պեդրո Calungsod, սպանվել միասին 1672 Guam, Օրհնեալ Ջովաննի Mazzuco նահատակվել է 1851 է Woodlark Island. եւ օրհնեալ Peter է հոտում, սպանվել է New Britain 1945-ին, դեպի ավարտին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի. With շատ ուրիշներ, հերոսներ քրիստոնեական հավատքի Սրանք Նպաստել, յուրաքանչյուրն իր ուրույն ձեւով, ինչպես իմպլանտացիայի Եկեղեցու վրա կղզիների Օվկիանիայի. May իրենց հիշողության մեջ երբեք չի մոռացել Թող որ նրանք երբեք չեն դադարում Intercel համար սիրելի ժողովուրդների որոնց համար նրանք թափել են իրենց արյան մեջ.
Երբ միսիոներները առաջին անգամ brought` ավետարանը բնիկ կամ Maori մարդկանց, կամ կղզու ազգերի, նրանք գտել ժողովուրդներին, որոնք օժտված հինավուրց եւ խորը Արդեն զգացում սուրբ. Կրոնական փորձը եւ ծես էին շատ մասն իրենց առօրյա կյանքում, եւ մանրակրկիտ ներծծված իրենց մշակույթների. Միսիոներները brought` ճշմարտությունը Ավետարանի Որը արտաքին ոչ մեկը. բայց երբեմն ոմանք Soughton պարտադրել Որ տարրեր էին մշակութային խորթ է ժողովրդին. Կա այժմ նրանց համար է զգույշ լինել, խորաթափանցությունը տեսնել, թե ինչ է Ավետարանի եւ ինչ չէ, ինչ է անհրաժեշտ, եւ ինչ է պակաս. Նման խնդիր է, ապա պետք է ասել, որ կազմել է ավելի դժվար, քանի որ գործընթացի գաղութացման եւ արդիականացում, որն ունի blurred գծի տեղական եւ ներկրված.
Ավանդական ժողովուրդները Օվկիանիայի կազմում է խճանկարը շատ տարբեր մշակույթների: տեղացի, Melanesian, Պոլինեզիայում եւ Micronesian. Քանի որ այդ ժամանակ գաղութացման, Western մշակույթը ձեւավորվել է տարածաշրջանը. Վերջին տարիներին ասիական մշակույթներ նույնպես եղել է մշակութային ասպարեզում, մասնավորապես, Ավստրալիայում: Յուրաքանչյուր մշակութային խումբը, տարբեր չափի եւ ուժով, ունի իր ավանդույթներն ու իր փորձը ինտեգրման նոր հողի. Նրանք խիստ են հասարակությունների հետ ամուր ավանդական եւ կոմունալ առանձնահատկություններ, նրանց, որոնք հիմնականում Արեւմտյան եւ ժամանակակից կնիքով. Նոր Զելանդիայում, իսկ Ավստրալիայում Նույնիսկ ավելին, գաղութային եւ հետգաղութային քաղաքականությունը ներգաղթի են արել բնիկների փոքրամասնություն իրենց սեփական հողի, եւ շատ առումներով, մի իրավազուրկ մշակութային խումբ.
Մեկը առավել նշանավոր հատկանիշները ժողովուրդների Օվկիանիայի է իրենց հզոր իմաստով համայնքի եւ համերաշխության ընտանիքի եւ ցեղ, գյուղում կամ թաղամասում. Սա նշանակում է, որ որոշումները կոնսենսուսի հասնել ձեռք բերվել Հաճախ երկար եւ բարդ գործընթացի երկխոսության. Անդրադարձել է Աստծո շնորհով, որ ժողովրդի բնական զգացում համայնքի կազմել նրանց ընկալունակ առեղծվածը Քրիստոսի Communio առաջարկվում. Եկեղեցին Օվկիանիայի ցույց է տալիս իրական ոգին համագործակցության, տարբեր քրիստոնեական համայնքների երկարաձգելու եւ բոլոր մարդկանց բարի կամքի. Deep հարգանքը ավանդույթի եւ իշխանության է նաեւ մաս ավանդական մշակույթների Օվկիանիայի. Հետեւաբար ներկա սերունդը զգացումը համերաշխության հետ, ովքեր կերթար անոնց առջեւէն, ու բացառիկ մարմինը տրամադրվում է ծնողների եւ ավանդական առաջնորդների.
Մշակութային բազմազանությունը Օվկիանիայի անձեռնմխելի չէ, որ համաշխարհային գործընթացի արդիականացման օգնության, որը թե դրական, թե բացասական հետեւանքները: Իհարկե, ժամանակակից անգամ տրվում է նոր եւ Բարձրագույն դիտարկում է դրական մարդկային արժեքներին, ինչպիսիք են հարգանքը համար անկապտելի իրավունքների անձի, ներդրումը հակաժողովրդավարական ընթացակարգերի կառավարման եւ կառավարության, the-հրաժարվում է ընդունել կառուցվածքային աղքատությունը որպես անփոփոխ վիճակում, որ թողեցիր Հյուրատետր ահաբեկչությունը, բռնության եւ խոշտանգումների, ինչպես նաեւ միջոց քաղաքական փոփոխությունների, իրավունքի կրթության, առողջապահության եւ բնակարանային բոլորի համար. ԱՅՍ արժեքները, հաճախ արմատացած է քրիստոնեության - Նույնիսկ, եթե ոչ բացահայտ, որոնք գործադրում է դրական ազդեցություն ունենալ Օվկիանիա. եւ Եկեղեցին չի կարող անել այն ամենը, իր իշխանության պետք է խրախուսելու այս գործընթացին:
Սակայն արդիականացումը ունի նաեւ իր բացասական հետեւանքները տարածաշրջանում, ինչպես նաեւ ավանդական հասարակությունների Պայքարում է պահպանել իրենց ինքնության, քանի որ նրանք գալիս են շփման հետ աշխարհիկացած եւ urbanized արեւմտյան հասարակությունների եւ աճող մշակութային ազդեցության Ասիայի ներգաղթածների. Եպիսկոպոսների խոսեց, օրինակ, մի աստիճանական նվազեցման եւ բնական կրոնական իմաստով, որը հանգեցրել է ապակողմնորոշելու մարդկանց բարոյական կյանքի եւ խղճի. Մեծ մասը Օվկիանիայի, մասնավորապես Ավստրալիայի եւ Նոր Զելանդիայի, ունի անձնական Ընդունվել վրա անցումն նշվում է աշխարհականացման. Հասարակական կյանքին, կրոնի, եւ, հատկապես քրիստոնեության, որը տեղափոխվել է միջակայքն եւ հակված է բացառապես մասնավոր նրանից regardes, ինչպես է անհատի քիչ առնչությունը հասարակական կյանքին. Կրոնական համոզմունքները եւ Insights հավատքի երբեմն հերքում է իրենց պատշաճ դերի ձեւավորման մարդկանց խղճի. Նմանապես, Եկեղեցին եւ այլ կրոնական մարմինների պետք է փոքրացված ձայն հասարակական գործերում: Այսօրվա աշխարհում, ավելի առաջադեմ տեխնոլոգիաների, Մեծ իմացություն մարդկային բնության եւ վարքի եւ աշխարհում քաղաքական եւ տնտեսական զարգացումների ստեղծում նոր եւ դժվար հարցերը ժողովուրդների Օվկիանիայի. Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը, ի պատասխան Սեւ Եկեղեցու նոր եւ արդյունավետ ուղիները է այդ բարոյական եւ սոցիալական հարցերի, առանց երբեւէ թույլ է տալիս իր ձայնը պետք է լռել, կամ նրա վկան է մեկուսացված.
Հատուկ Համամիութիւն ժողովը
The Theme
8. Որպես արդյունքում առաջարկությունների նախընտրական Սինոդի խորհրդի, գրանցելու մտահոգությունները Soughton որը եպիսկոպոսների Օվկիանիայի, թեման ընտրվել է հատուկ վեհաժողովի Օվկիանիայի էր: Հիսուս Քրիստոսը, եւ ժողովուրդներ Օվկիանիայի, Ոտքով է իր ճանապարհը, Պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր life.The թեման ոգեշնչված է խոսքերով Հովհաննեսի Ավետարանի, Հիսուսի վերաբերում է իրեն, քանի որ, ՈՒՐ Ճանապարհը, Ճշմարտությունը եւ Կյանքը (14: 6), եւ այն ԵՏ ԿԱՆՉԵԼ որը նա տարածվում հրավերը բոլոր ժողովուրդներին Օվկիանիայի: Նրանք հրավիրվել են հանդիպելու նրան, հավատում են նրան, եւ հռչակել նրան որպես Տիրոջ բոլոր. Այն նաեւ հիշեցնում է եկեղեցին Օվկիանիայի Որ նա հավաքում են միասին, որպես Աստծու ժողովրդի ճամբորդէր է ուխտագնացություն է Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, որ Հայրը կոչ է անում հավատացյալներին - անհատապես եւ համայնքում - քայլել ճանապարհը Հիսուսը քայլում է, որ, ինչպես ասել, բոլոր ազգերուն, որ ճշմարտությունը, որ Հիսուսը, ապրել լիարժեք կյանքը, որ Հիսուսը ապրել եւ շարունակում է կիսել մեզ հետ:
The թեման հատկապես հարմար է Եկեղեցու Օվկիանիայի այսօր, ժողովուրդները Խաղաղ օվկիանոսի պայքարում են միասնության եւ ինքնության. Նրանց թվում կա մտահոգություն է խաղաղության, արդարության եւ ամբողջականության ստեղծման. եւ շատ մարդիկ են փնտրում կյանքի իմաստը. Միայն ընդունելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհին ժողովուրդները Օվկիանիայի գտնել, ինչն իրենք այժմ փնտրում եւ պայքարում. Ճանապարհը Քրիստոսի չի կարող քայլում առանց վառ իմաստով առաքելության. եւ միջուկը Եկեղեցու առաքելությունն է հռչակում Հիսուս Քրիստոսին որպես կենդանի ճշմարտության մի ճշմարտություն է բացահայտվել, ճշմարտություն է Բացատրեց, հասկանալի եւ ողջունել է հավատքով, ճշմարտություն է yokes է նոր սերունդների համար: Ճշմարտությունն Հիսուսի միշտ Greater քան ինքներս մեզ, Greater քան մեր սիրտը, քանի որ դա բխում է խորքերը Սուրբ Երրորդության. եւ դա մի ճշմարտություն է, որ է, որը պահանջում են եկեղեցին պատասխան խնդիրներին այսօր եւ մարտահրավերները. Լույսի ներքո Ավետարանի, մենք բացահայտել Հիսուսին որպես կյանքի. Կյանքը Քրիստոսի առաջարկվում է նաեւ որպես ապաքինող շնորհքով, որ ստիպում է դա հնարավոր է, մարդկությունը պետք է այն, ինչ Creator նախատեսված, որ այն լինի: Ապրել կյանքը Հիսուս Քրիստոսի ենթադրում է խորը հարգանք ողջ կյանքում. Այն նաեւ նախատեսում կենդանի հոգեւորը եւ վավերական բարոյականությունը, ամրապնդվել է Աստծո Խոսքից աստվածաշունչ եւ նշում է, որ Sacramento Եկեղեցու: Երբ քրիստոնյաները ապրել կյանքը Քրիստոսի խորը հավատքով, հույսով աճում է ավելի ուժեղ եւ իրենց համար իրենց բարեգործության, ավելի պայծառ. Դա եղել որի նպատակն է Սինոդի, եւ դա այն է, որ նպատակը նոր evangelization որի Հոգին արդ կանչում ամբողջ եկեղեցին.
The Experience
9. Այն կցամասեր Սինոդի ժողովն սկսեց Դա է Հանդիսավորություն Քրիստոսի թագավորը եկեղեցին տոնում Հիսուսին որպես Երբ Տերն որուն Աստծո Թագավորությունը հաստատվել է ողջ աշխարհում, եւ բոլոր պատմության մեջ: Ժամանակ Վեհաժողովի, այն becames ավելի ու ավելի պարզ է դառնում, որ դա եղել է Քրիստոսն է, ով էր տանում ճանապարհը, որ դա եղել է նա, ով թագաւորեց մեջ վեհաժողովի. Բացման եւ փակման պատարագների ներառված նշաններ եւ խորհրդանիշներ վերցված Խաղաղ Օվկիանոսի մշակույթների են արտահայտություններ հավատքի եւ ակնածանքով: Մի յուրահատուկ խառնուրդ, այդ միջոցառումները Արտահայտված միասնությունը հավատի բազմազանության կաթոլիկության. եւ նրանք ցույց տվեցին միանգամայն գունեղ, թե ինչպես է կաթոլիկ հավատը, հասնում է հեռավոր ափին մեծ օվկիանոսում, եւ որ բոլոր գտնել իրենց տանը կաթոլիկ եկեղեցու. Որպես խորհրդանշական փոխանակման նվերների, որ պատարագները Արտահայտված խորը Communio միջեւ եկեղեցում Հռոմի եւ տեղական եկեղեցիների Օվկիանիայի. Եպիսկոպոսներին brought` Վատիկանում իրենց հարուստ զանգված փորձառությունների եւ մշակութային գանձերի, եւ նրանք էլ իրենց հերթին ամրապնդվել է պարտատոմսի տեղական եւ համընդհանուր Communio, որը մի մեծ հյուրասիրություն է նրանց համար եւ խթանումը ապագայի համար.
Տարբերիչ հատկանիշները Եկեղեցու Օվկիանիայի կատարվել կարեւոր է հրավիրել առանձին փոխարժեքի սինոդի ժողով. Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կազմակերպվում են չորս Խորհրդաժողովների Որ գալիս միասին, որպես ֆեդերացիայի Կաթոլիկ եպիսկոպոսների կոնֆերանսների Օվկիանիայի (FCBCO). Ընդհանուր թիվը եպիսկոպոսների համեմատաբար փոքր է, ինչը թույլ է տվել Սինոդի համախմբել բոլոր ակտիվ եպիսկոպոսների, ներկայացնելը բոլոր մասնավորապես եկեղեցիները. Մասնակիցները Շատերի համար դա իսկական հայտնագործություն է կրոնական նվերների, մշակույթների եւ պատմությունների ժողովուրդների Օվկիանիայի. Նրանք becames ավելի տեղյակ թաքնված Հաճախ չճանաչված կամ զարդարում, որ Տերը շնորհել է իր եկեղեցին, եւ դա էլ մեծ աղբյուր խրախուսման. Երկխոսությունը եւ խորաթափանցությունը Սինոդի բացեց աչքերը սրտի եւ հոգու բացահայտել, թե ինչ կարելի է անել, որպեսզի ապրել քրիստոնեական հավատը ավելի լիարժեք ու արդյունավետ: Կային բազմաթիվ պատճառներ գովասանքի եւ փառք Աստծո, գանձեր, կամ գնահատվում հայտնաբերել նորովի.
For եպիսկոպոսների, Վեհաժողովը էր փորձը եղբայրության եւ շուրջ Communio այս, Պետրոսի. Տեղի է ունենում Վատիկանում, այն հնարավորություն տվեց բոլոր մասնակիցները, զգալ ինչպես տանը », ինչպես նաեւ եպիսկոպոս Հռոմում. Այն նաեւ թույլ տվեց եպիսկոպոսը Հռոմի "զգալ ինչպես տանը», նրանց հետ եւ լսել, թե որքան են նրանք գնահատել այդ եզակի փորձը ունիվերսալության Եկեղեցու: The զգացումը միասնության եւ հավատարմության ամպամած մեծ հեռավորությունների աշխարհագրության եւ մշակույթի միջեւ Հռոմում եւ Օվկիանիայի. Այս փորձը մեկն էր այն բազմաթիվ պարգեւներից, որ Քրիստոսն է իր բարության շնորհվում ընթացքում Սինոդի.
Իրարու հետ եւս Եպիսկոպոսները մի նոր եւ ուժեղ զգացում ինքնության եւ Communio. Նրանցից շատերը, որոնք բաժանված են մեծ հեռավորությունների Հաճախ, եւ կանոնավոր հաղորդակցության հեշտ չէ. Եկեղեցու համար, որպես ամբողջություն, որ բազմազանությունը մշակույթների Օվկիանիայի է անընդհատ մարտահրավեր է աշխատել Մեծ միասնության. Եպիսկոպոսներին ցանկանում են ամրապնդել իրենց Communio եւ օգնել ժողովուրդները Օվկիանիայի միասին աշխատել ավելի արդյունավետ. Տեղական եկեղեցիները այս տարածաշրջանում եզակի մասն է համընդհանուր եկեղեցու. Ուրախ եմ, որ նրանք հասկացան,, որ նրանք կարող են, որովհետեւ նրանց հատուկ նվերներ եւ սեւ մասնակի լայն եկեղեցին. Ես աղոթում եմ, որ միջոցով Սինոդի, Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կզգաք ավելի, քան երբեւէ, որ նրանք պատկանում են միասին: Այդ եւ, որ, ինչպես իրենց տեղական եկեղեցիների, նրանք պատկանում լիովին համընդհանուր եկեղեցու, որի նրանք բերել հատուկ հարստացման: (13)
Դա եղել է Սինոդը վեհաժողովը կարեւոր է, որ տեղի է ունեցել այն ժամանակ, անհապաղ նախապատրաստման համար մեծ հոբելյանի 2000 թվականից Բուլ The Հայտարարելով Հոբելյանի Incarnationis Առեղծված, որ հրապարակված Ժամանակ Սինոդի, իսկ ժողովը հնարավորություն էր ինքն իր համար Եկեղեցին Օվկիանիայի նախապատրաստելու համար պարգեւի համար Սուրբ տարին. Իհարկե, Վեհաժողովը օգնեց եկեղեցիներուն է Խաղաղ օվկիանոսի, նշելու հոբելյանական թարմ փորձերի բերում հաշտեցման եւ խաղաղության, ավելի գիտակից, քան երբեւէ, որ «եկեղեցին, ստացած Քրիստոս իշխանությունը ներել է իր անունով, գտնվում է աշխարհի կենդանի ներկայությունը սիրո Աստծո, որը դառնում է բոլոր մարդկային թուլության ողջունել այն գրկախառնումը իր ողորմությամբ »(14): Դա կլինի մի հրաշալի պտուղը հոբելյանական, եթե եկեղեցու Օվկիանիա, ամրանալ է շատ ձեւերով է փորձի է synod, կարող է շարունակել իրականացնել հոբելյանական ի երկայնքով տողեր Խորաթափանցություն եւ բողոքների առաքելական նամակ Novo - ի առաջարկվող Millennio Ineunte. Որպես հոբելյանական հռչակեց անսահման խորքերը Աստծո ողորմության բացահայտվել Քրիստոսի, այնպես որ դա թափահարած նոր էներգիաների համար խնդիրը հանդիպման մարտահրավերները Որ Սինոդի հայտնաբերվել եւ քննարկված: (15) «Իր ներող սիրո մի նոր երկինք ու նոր երկիրը նախատեսվում «(16) Թող տեսլականը նոր երկինքն ու նոր երկիրը երբեք չի դադարում հրավիրել ժողովուրդներին Օվկիանիայի ավելի խորը մեջ այս նոր կեանքի.
Գ Լ ՈՒ Խ II
Քայլում է Հիսուս Քրիստոսի Օվկիանիա WAYOF
«Մտադիր է ունենալ Թոփ Յիսուս, երբ տեսաւ ուրիշ երկու եղբայրներ, Յակոբոս Զեբեդեան եւ անոր եղբայրը, որ նաւակի Զեբեդէոսի իրենց հոր, mending իրենց ցանցերի, եւ նրանց էլ կանչեց. Նրանք անմիջապես հեռացել են նավակ եւ իրենց հոր, եւ հետեւեցան անոր» (Մատթէոս 4: 21-22):
Եկեղեցին, որպես Communio
Gift եւ Mystery
10. Երբ Հիսուսը քայլում է ծովի ափին Գալիլեայի նա Ես մարդկանց վերցնել ճանապարհը աշակերտ. Նա հրավիրեց նրանց քայլել է իր ճանապարհը, հետեւել, քանի որ դա եղել է իր հետքերով. «Promptest, Սուրբ Հոգով, որ եկեղեցին պետք է քայլել նույն ճանապարհով, որով Քրիստոս քայլեց, իսկ Եկեղեցու միջոցները բոլորս, Գրանցված միասին պես մարմին ստացող իր կենսատու ազդեցություն Տէր Յիսուս» (17), ճանապարհը Հիսուսի միշտ ուղին առաքելության.
Armenian
John Paul II, առաքելական հորդորները
[EN - ES - FR - IT - PT]
MAIL-IN Օվկիանիա Synodal Apostolica Եկեղեցու քարոզ Pope John Paul II Նորին Սրբությունը Bishop քահանան եւ DEACON ԵՆ ՏՂԱՄԱՐԴԿԱՆՑ ԵՎ ԿԱՆԱՆՑ կյանքում եւ բոլոր Lay օծվել ՀԱՎԱՏԱՐԻՄ
Հիսուս Քրիստոսի եւ ժողովուրդներին Օվկիանիա: ՔԱՅԼՈՂ իր ճանապարհը, պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր ԿՅԱՆՔԸ
ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ
1. Եկեղեցին Օվկիանիայի Ապահովում է Աստծուն փառք է լուսաբացին երրորդ հազարամյակի եւ հռչակում նրան հույս ունենք, որ աշխարհում. Նրա երախտագիտություն Աստուծոյ բարձրանում իր զննում բազմաթիվ նվերների, նա ստացել է, այդ թվում հարստությունը ժողովուրդների եւ մշակույթների եւ հրաշալիքներից ստեղծման. Բայց ամենից կա հսկայական Հավատքի Հիսուս Քրիստոսի, որ «բոլոր արարածներուն անդրանիկը,« (Col 1:15). Իսկ վերջին հազարամյակում Եկեղեցին Օվկիանիայի ողջունել եւ գանձերը այս պարգեւը հավատքի, եւ ունի yokes, դա հավատարմորեն նոր սերունդներին. Համար, որ ամբողջ եկեղեցին Ապահովում է գովասանքի է Ամենասուրբ Երրորդության.
Սկսած հնագույն ժամանակներից, իսկ ժողովուրդները Օվկիանիայի տեղափոխվել է աստվածային ներկայության հարստության բնության եւ մշակույթի. Բայց դա wasnt Մինչեւ օտարերկրյա միսիոներները եկան են crates կեսը երկրորդ հազարամյակի սրանք, որ Original բնակիչները առաջին անգամ լսել Հիսուս Քրիստոսի Word մարմին. Նրանք, ովքեր գաղթել են Եվրոպայից եւ այլ մասերում աշխարհում brought` նրանց հետ, իրենց հավատի համար. Բոլորի համար, որ Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը, ստացել է հավատքի եւ ապրել է Communio Եկեղեցու, brought` ամենախորը կատարումը է longings սրտի, դուրս ցանկացած մարդու ակնկալիքով. Եկեղեցին Օվկիանիայի ուժեղ է հույսով, որովհետեւ նա է զգացել Աստծու անսահման բարության Քրիստոսի. Այս օրը, որ գանձ քրիստոնեական հավատքի undiminished իր Dynamise ու խոստմանը, որովհետեւ Աստծո Հոգին միշտ նոր է եւ զարմանալի. Եկեղեցին ողջ աշխարհում կիսում է հույսը ժողովուրդների Օվկիանիայի ապագայում, որ կբերեն նոր եւ ավելի հրաշալի նվերներ, շնորհով Նույնիսկ հողերի մեծ օվկիանոս.
2. A Very Առանձնահատուկ պահ, որի Եկեղեցին Օվկիանիայի կարող խոսել իր երախտագիտությունն ու հույսով էր հատուկ ժողովը Սինոդի եպիսկոպոսների համար Օվկիանիայի, որը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 22-ին, դեկտեմբերի 12-ին, 1998 թ., Իմ առաքելական նամակ Երրորդ Millennio I Adveniente ունեցել ենք առաջարկել օգտակարությունը այնպիսի հավաքների, ինչպես նաեւ մեկը մի շարք մայրցամաքային ժողովների մտադիր է պատրաստվել Եկեղեցու նոր հազարամյակում (1) The Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի միացան եպիսկոպոսների այլ մայրցամաքներում եւ ղեկավարների dicasteries Հռոմեական Curia. Այլ Եկեղեցու անդամները Մասնակիցների թվում են եղել, այդ թվում քահանաների, պառկել ժողովրդին եւ օծվեց կրոնական, ինչպես նաեւ եղբայրական պատվիրակներ այլ եկեղեցիների եւ համայնքների Եկեղեցի. Վեհաժողովը, Minna եւ մենք քննարկել առկա իրավիճակը Եկեղեցու Օվկիանիայի պլանավորելու նպատակով ավելի արդյունավետ ապագայի համար. Այն նաեւ ուղղված է ուշադրությունը համընդհանուր Եկեղեցու վրա հույսերով եւ մարտահրավերներ, հնարավորություններ եւ կարիքների, ուրախությունների եւ վշտերի մարդկային գոբելեն, որն Օվկիանիայի.
Հանդիպումը Հռոմի շատ եպիսկոպոսների, հավաքված, եւ շուրջ իրավահաջորդի Պետրոսի էր հրաշալի առիթ է տոնելու պարգեւներից շնորհով, որը օգնեցին, որպեսզի առատ բերք ժողովուրդների Օվկիանիայի. Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ հավատքը հիմքն էր եւ ուշադրության կենտրոնում Մասնակիցների քննարկումներին եւ իրենց աղոթքի. Եպիսկոպոսներով ու բոլոր նրանց, ովքեր էին նրանց հետ էին անիմացիոն կողմից մեկ հավատքի Քրիստոսի. Բոլորը ոգեշնչված եւ ամրապնդվել է Communio Եկեղեցի Որ զանոնք կապած, եւ միասին են հայտնել միջոցով օրերին Սինոդի ասամբլեայի առավել հզոր եւ շարժվում այնպես, ինչպես մի իսկական միասնության մեջ բազմազանության.
ԳԼՈՒԽ I
Հիսուս Քրիստոսի եւ PeopleSoft Օվկիանիա
«Քանի որ Հիսուսը քայլում է Գալիլեայի ծովուն եզերքը, տեսաւ երկու եղբայրների, Սիմոնին որ Պետրոս կը կոչուի, եւ անոր եղբայրը, Անդրէասը արկեալ ուռկան կը նետէին ծովը, որովհետեւ ձկնորս էին: Եւ նա ասաց նրանց,« Հետեւեք ինձ, եւ ես կդարձնեմ Դուք մարդկանց որսորդներ »: Նրանք անմիջապես մնացել են իրենց ցանցերի եւ հետեւեցան անոր» (Մատթ. 4: 18-20):
Անձը, Հիսուսի
The Call
3. Սինոդի ժողովում, համընդհանուր եկեղեցին եկել էր տեսնել, թե ավելի հստակ, թե ինչպես է Տէր Յիսուս encountering շատ ժողովուրդների Օվկիանիայի վրա իրենց հողերը եւ նրանց բազմաթիվ կղզիներ են. Դրա համար է, որ Տերն Ինքն, ով նայում է անում մարդկանց հետ սիրով որը ներկայանում է որպես մարտահրավեր, եւ զանգի. Like Սիմոն Պետրոսի եւ նրա եղբայրը Անդրէաս, նրանք հրավիրվում են հեռանալ հերթին, դիմել նրան, ով է Տերը կյանքի, եւ հետեւեցան անոր: Նրանք դուրս են ոչ միայն մեղավոր ուղիներ, այլեւ ստերիլ մտածելակերպ եւ որոշակի մայրցամաքի գործող, որպեսզի ուղին երբեւէ ավելի խորը հավատքով, եւ հետեւել Տիրոջը երբեւէ Մեծ Հավատարմության.
Տերն ունի Եկեղեցին Օվկիանիայի կանչեց: Ինչպես միշտ կանչի Ներգրավված չորրորդ է ուղարկելու փոխանցման. Նպատակն Հիսուսի հետ անցկացրած է գնա Հիսուսի, իր իշխանության եւ նրա շնորհով. Քրիստոսն այժմ կանչում եկեղեցին կիսել է իր առաքելությունը նոր եռանդով եւ ստեղծագործական. Սինոդի տեսա այս Ակնհայտ է, որ կյանքում Եկեղեցու Օվկիանիայի.
Եպիսկոպոսներին ուրախացան է տեսնել, որ Օվկիանիայի Տէր Յիսուս Ինքն ունի շոու է իր խոստումը: «Ես միշտ ձեզ հետ, մինչեւ վերջ տարեկանից» (Մատթեոս 28.20). The ապահովումը իր ներկայությամբ Տալիս է ուժ եւ քաջություն աշակերտների դառնալ «մարդկանց որսորդներ»: Ընթացքում ՀՀ հատուկ ժողով, Տիրոջ ներկայությունը փորձառու աղոթքի, որ փոխանակման հույսերի ու մտահոգությունները, եւ պարտատոմսի Communio Եկեղեցի. Հավատք Հիսուսի ներկայության թվում իր ժողովրդի Օվկիանիայի միշտ կատարել է հնարավոր նոր եւ հրաշալի որոնցով նրա հետ, եւ այդ նոր հանդիպումները ակնկալում է ստանալ սերմերը նոր առաքելությունը.
Երբ մենք քայլում ենք, Տերը, մենք թողնում նրա հետ ամբողջ մեր բեռը եւ ուժ է իրականացնել այդ conferta առաքելությունը: Նա տալիս է մեզ. Նա, ով տանում է մեզ համար տալիս է մեզ. Նա վերցնում է իր մեր թուլության եւ թույլ է տալիս մեզ իր ուժը. Սա մեծ առեղծված է կյանքի աշակերտին եւ առաքեալ. Այն է, որ Քրիստոսն է աշխատում մեզ հետ եւ մեր ներսում, քանի որ մենք «դնում է դեպի խորը ջրերում», քանի որ այժմ մենք պետք է. Երբ անգամ են դժվար եւ անհեռանկարային է, որ Տերն Ինքն կոչ է անում մեզ «գցել մեր ցանցերը մեկ անգամ եւս» (Ղուկ. 5: 1-11): (2) Մենք չպետք է հնազանդվում.
Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին
4. Կենտրոնական մտահոգությունն Սինոդի վեհաժողովի էր գտնել ուղիներ ներկայացնելու համապատասխան ժողովուրդների Օվկիանիայի այսօր Հիսուս Քրիստոսին որպես Տեր եւ Փրկիչ: Բայց ինչ է այդ նոր միջոց է ներկայացնել նրան, որ այդքան շատ ավելին հանդիպել նրան եւ հավատում են նրան. Միջամտությունները Սինոդի Հայրերի արտացոլումը մարտահրավերներն ու դժվարությունները, այլ նաեւ հույս է հայտնել, ու հնարավորությունները evoked է այս հարցին.
Ընթացքում պատմության մեջ, շնորհիվ Եկեղեցու արտահերթ միսիոներ եւ հովվերգություն ջանքերին, ժողովուրդները Օվկիանիայի հանդիպել Հիսուս Քրիստոսին, ով չի դադարում է զանգահարել նրանց նրանց տալ հավատ ու նոր կյանք. Ի գաղութային ժամանակներում կաթոլիկ հոգեւորականների եւ կրոնական հաստատությունների արագ ստեղծվել է օգնելու նոր կարգավորումներ է Ավստրալիայում եւ Նոր Զելանդիայում է պահպանել եւ ամրապնդել իրենց հավատի համար. Միսիոներները brought` Ավետարանը է բուն բնակիչների Օվկիանիայի, հրավիրելով նրանց հավատալ Քրիստոսին եւ գտնել իրենց իսկական տանը իր եկեղեցին. Այն մարդիկ, արձագանքեց մեծ թվերի կոչին, becames Քրիստոսի հետեւորդներին եւ սկսեց ապրել Նրա խոսքով. Սինոդի Ձախ ոչ մի կասկած, որ եկեղեցին է, հավատացյալների Communio, այժմ կենսունակ իրականություն թիվս բազմաթիվ ժողովուրդների Օվկիանիայի. Այսօր Հիսուսը, կրկին դառնում է նրա սիրառատ ուշադրություն է նրանց, Նրանց կոչ անելով դեռեւս խորը հավատի եւ դեռեւս հարուստ կյանքի իրեն. Ահա թե ինչու, ես չեմ կարող ֆայլ եպիսկոպոսներին խնդրել: Ինչպես կարող է եկեղեցին լինել գործիք արդյունավետ Հիսուս Քրիստոսի, որոնք այժմ ցանկանում է հանդիպել ժողովուրդներին Օվկիանիայի նոր ձեւերով.
Հիսուս Քրիստոսը: Shepherd, Մարգարե եւ քահանա
5. Իր անսահման սիրով է աշխարհում, Աստված իր միածին Որդուն տուեց է Աստված-հետ-մեզ. Անհնար իրեն նմանուէք մեզ, Յիսուս ծնվել է Մարիամ Աստվածածնի պարզությամբ եւ աղքատության. Որպես մեկը, ով լիովին դատարկ է, եւ աղքատների վրա խաչի, Հիսուսը սիրելի Որդին Աստուծոյ, Փրկիչ աշխարհի իր ողջ դատարկություն եւ աղքատության: (3) Երբ Քրիստոսը բնակուեց մեր մէջ, նա հայտարարեց, որ բարի լուրը, որ Աստծու Թագավորությունը եկել է, Թագավորության խաղաղության, արդարության եւ ճշմարտության: Շատ մարդիկ, մասնավորապես աղքատների, կարիքավորների ու անտուն, հետեւել նրան, բայց մեծ մասը, հզոր է աշխարհի դարձան նրա դեմ. Նրանք դատապարտել նրան, եւ nailed է նրան, որ խաչի. Նման ամոթալի մահվան, ընդունվում է Հոր, որպես զոհաբերության սիրո աշխարհի պատճառով, տվեց մի փառահեղ Հարության զորությամբ Հոր սիրո. Հիսուսն էր դրանով ստեղծվել թագավորի տիեզերքի, Մարգարեի համար, բոլոր մարդկանց, եւ Քահանայապետ հավերժական սրբավայրը. Նա է Մարգարե, քահանա եւ թագավորը ոչ միայն նրա համար, այլեւ նրանց համար, ովքեր հետեւում են բոլոր ժողովուրդներին երկրի վրա. The Հայր առաջարկում է նրան, քանի որ ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը բոլոր տղամարդկանց եւ կանանց, բոլոր ընտանիքների եւ համայնքների, բոլոր ազգերի եւ բոլոր սերունդների համար.
Քանի որ Դավթի որդին, Հիսուսը ոչ միայն թագավորը, այլ նաեւ լավ Shepherd, ովքեր լսում են նրա ձայնը են. Նա գիտի եւ սիրում է նրանց, ովքեր հետեւում են նրան: (4) Նա գլխավոր Shepherd մեր հոգիների, եւ հովիվ բոլոր ժողովուրդների. Նա առաջնորդում է Եկեղեցին զօրութեամբ Սուրբ Հոգիին, որ կը բնակի լիարժեք նրան, եւ որին նա շունչ է իր աշակերտներին (տես Նկ 20:22). Հոգին առաջնորդում է մի ուժի սիրո ից խորը ներսում, շոշափելու սրտերը ու միտքը ժողովուրդների Օվկիանիայի եւ նրանց ազատ ապրել առատ կյանքը, որի համար նրանք են ստեղծվում.
Քանի որ Աստծո խոսքն է, Հիսուսը ունիվերսալ մարգարէն, ընդհանուր հայտնությունը Աստուծոյ. (5) Նա է Ճշմարտությունը, մարդկանց հրավիրում է հավատալ նրան, եւ իր կյանքը. Նրա Հոգին առաջնորդում է մկրտվել է ամենօրյա ճանապարհորդության մեջ նոր խորքերը ճշմարտությունը, որ. Տեղափոխվել է Սուրբ Հոգով, Սինոդի հայրերը քննարկել մտահոգությունները շատերի բխող իրենց հովվերգություն փորձի եւ իրենց սիրո Աստծու ժողովրդին. Ոչ բոլոր պատասխանները կարելի է գտնել օրերին Սինոդի, որովհետեւ շատ հարցեր զանգահարել է ավելի մտորումների, փորձի եւ աղոթքի: Բայց ես, վրա, իրենց որոնման համար լուսավորության Եպիսկոպոսները լիովին կիսում է այն համոզմունքը, եւ դավանում, որ ճշմարտությունը փրկության կարելի է միայն Հիսուս Քրիստոսին, եւ նրա Հոգին, որ ապահովում է մխիթարություն եւ ուղղորդում է նրանց, ովքեր գալիս են նրա հետ, խնդիրների եւ իրենց բեռը.
Խաչված եւ հարություն առած Տերը քահանայապետը, որը առաջարկում է իրեն, որ Հայրը, որպես հավերժական զոհաբերության համար կյանքի աշխարհում. Նա իր կյանքը բոլորի համար, եւ շարունակում է լրացնել իր հետեւորդներին իր կյանքի միջոցով հյուսիսարեւելյան Մանավանդ Սակրամենտո. Իր աղոթքի, աղոթքները բոլոր հավատացյալների բարձրանալ դեպի Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, նա հնարավորություն է տվել նրանց ապրել կյանքը ինտիմ միության Աստծո հետ եւ ավելի մեծահոգի բարեգործական եղբոր ու քույրերի, մասնավորապես աղքատ եւ կարիքավոր. Սինոդի քննարկումներ ընդգծել է, ներկայացնելով Հիսուսին, որ եկեղեցին պետք է ցույց տալ իր կարեկցող սիրո մի աշխարհում կարիք բուժման. Բոլոր մկրտվել են կոչվում են լինել Աստծո ժողովուրդը քահանայական պատկերով Հիսուսի, Կայիափա քահանայապետի մօտ Քահանայական եւ որպես մի ժողովրդի, նրանք հանձնարարել հասնելու ողորմածությամբ բոլոր, հատկապես առավել զրկված, առավել հեռավոր, որ կորցրել. Ի հասնում, եւ առաջարկում է կյանքը Հիսուսի անունով, որ եկեղեցին Օվկիանիայի այսօր լինելու է խորհուրդ աստվածային արդարության եւ խաղաղության: (6)
Ժողովուրդները Օվկիանիայի
Տեղ եւ Time
6. Համամիութիւն տվել ճանաչում է ոչ միայն յուրահատուկ տարածքի ուղղորդելով գրեթե մեկ երրորդը երկրի մակերեսին, այլեւ մեծ թվով բնիկ ժողովուրդների, որի ուրախ ընդունում է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանի ակնհայտ է իրենց խանդավառ տոնակատարությանը հաղորդագրության փրկության: (7), այդ մարդիկ ձեւավորել մի յուրահատուկ մասն մարդկության մի յուրահատուկ տարածաշրջանում. Աշխարհագրորեն, Օվկիանիա, որի կազմում են մայրցամաքում Ավստրալիայի, շատ կղզիների, մեծ ու փոքր, եւ ծախսերը ջրի. Ծովը եւ երկիրը, ջուրը եւ երկիրը հանդիպել է անվերջ ձեւերով, հաճախ հարվածելու մարդկային աչքի մեծ շուքով ու գեղեցկությունը. Չնայած նրան, որ Օվկիանիա աշխարհագրորեն շատ մեծ է, դրա բնակչությունը հավասարաչափ բաշխվում Համեմատաբար փոքր է, եւ, չնայած այն կազմում է մի մեծ թվով բնիկ եւ միգրանտների ժողովուրդների. Նրանցից շատերի համար, հողը ամենակարեւոր դրա պարարտ հող կամ դրա անապատներում, նրա բազմազանությունը բույսերի եւ կենդանիների, իր առատությամբ կամ սակավությունից: Մյուսները, թեեւ ապրում է հողի, ավելի կախված է գետերի ու ծովը. The Water թույլ է տալիս ճանապարհորդել կղզի դեպի կղզի, ափից ափին. Մեծ բազմազանություն լեզուներով 700 Պապուա Նոր Գվինեա միայնակ հետ համատեղ համապատասխան հեռավորությունների եւ տարածքների միջեւ կղզիներ կատարել հաղորդակցության ողջ տարածաշրջանում, մասնավորապես, մարտահրավեր. Շատ մասերում Օվկիանիայի ծովագնացությունը եւ օդային շատ ավելի կարեւոր է, քան ցամաքային ճանապարհը. Զրույց կարող է դեռեւս լինել դանդաղ, եւ, ինչպես դժվար ժամանակներում վաղ, թեեւ մեր օրերում շատ ոլորտներում տեղեկատվությունը փոխանցվում ակնթարթում շնորհիվ, նոր էլեկտրոնային տեխնոլոգիաների (8)
Ամենամեծ երկիրը Օվկիանիայի, այնպես էլ չափի ու բնակչության Ավստրալիայում, ուր տեղացի ժողովուրդը ապրում էր հազարավոր տարիներ, շարժվում է մեծ tracts հողի եւ ապրելով խորը ներդաշնակության բնության հետ. Հայտնաբերվել եւ գաղութացվել եվրոպական մարդիկ, ովքեր անունը այն հարավային երկիր Սուրբ Հոգու (Terra Australis de Spiritu Sancto), Ավստրալիան դարձել է շատ արեւմտյան իր մշակութային նախշերով եւ սոցիալական կառուցվածքը. Խորապես ներգրավված է գիտական, տեխնոլոգիական, սոցիալական եւ զարգացումները արեւմտյան աշխարհում, Australia այժմ հիմնականում քաղաքային, ժամանակակից եւ աշխարհիկացած ազգը, որի հաջորդական immigrations Եվրոպայի եւ Ասիայի նպաստել է, որպեսզի այն բազմամշակութային հասարակությունը. Ավստրալիացիները, հետեւաբար, «բերում բնօրինակը մարդիկ, արդյունք է հանդիպման ժողովրդի շատ տարբեր ազգերի, լեզուների եւ քաղաքակրթությունների»: (9)
The Christian հավատը brought` է ներգաղթածների եկած Եվրոպայից. Շատ քահանաներ ու կրոնական Գրանցված է նրանց, եւ իրենց հովվերգություն նվիրվածության եւ ուսումնական աշխատանք օգնեց ներգաղթածները ապրել քրիստոնեական կյանքը մի տարօրինակ նոր հողի. Տեղական քահանայական Vocations եւ կրոնական, եւ շատ պառկած մարդկանց վրա արված իրենց սեփական անփոխարինելի Ավստրալիա ներդրումը աճի եկեղեցու եւ կայացման իր առաքելությունը. Նրանց թվում էր մի ուշագրավ կին կրոնական Օրհնեալ Մերի MacKillop, ով մահացել է 1909 թ, եւ ում դա էր իմ ուրախություն beatify 1995-ին: Մի առիթով հիշեցի, որ «ի հռչակելը նրան« Օրհնյա՜լ «Եկեղեցին, ասելով, որ Սրբությունը պահանջեց է Ավետարանն Ավստրալիայի, քանի որ նա եղել է ավստրալիական ": (10) հարաբերությունը Եկեղեցու տեղացի ժողովուրդների եւ Torres Strait այլենդերս մնացորդները դժվար եւ կարեւոր է, քանի որ անցյալի եւ ներկայի, անարդարությունների եւ մշակութային տարբերությունների. Բացի այդ այս մարտահրավերը, Եկեղեցին Ավստրալիայում այժմ կանգնած է բազմաթիվ ժամանակակից «անապատներ» (11) նման են այլ արեւմտյան երկրների.
The Original բնակիչները Նոր Զելանդիայում, կղզեբնակներ էին մաորի մարդիկ, ովքեր կոչ եմ անում են իրենց երկրի համար Aotearoa, "Land Մեծ Սպիտակ Cloud». Գաղութացման եւ հետագայում ներգաղթը արդեն ձեւավորված է ազգը մեջ Բի-մշակութային հասարակության, ՈՐՏԵՂ ինտեգրումը մաորի եւ Արեւմտյան մշակույթի շարունակում է մնալ հրատապ մարտահրավեր. Արտաքին միսիոներներն առաջին անգամ հռչակվեց Ավետարանը է Maori ժողովրդին. Երբ եվրոպական վերաբնակները, ապա գալիս է ավելի մեծ թվով, քահանաների եւ կրոնական եկան, ինչպես նաեւ, եւ օգնեցին պահպանել եւ զարգացնել Եկեղեցին: Ժամանակակից զարգացումներ են դարձրել New Zealand ավելի քաղաքային եւ աշխարհիկացած հասարակություն, որ եկեղեցին կանգնած է մարտահրավերների առջեւ, որում նման են Ավստրալիայում: Թեեւ կա Կաթոլիկ ժողովրդի է «Բարձրացում տեղեկացվածության եկեղեցուն պատկանող« ճիշտ է նաեւ, որ, ընդհանուր առմամբ, «այն իմաստով Աստծո եւ իր սիրող նախախնամության նվազել». Նման «մի աշխարհիկացած հասարակությունը պետք է կանգնեցրել կրկին ավետարանի փրկության Հիսուս Քրիստոսի հետ» (12)
Պապուա Նոր Գվինեա է ամենամեծն է Melanesian ժողովուրդների. Դա հիմնականում Christian հասարակությունը շատ տարբերակման տեղական լեզուներով, եւ մեծ հարստության մշակույթների. Հավանել այլ Derek Melanesian կղզու ազգերի այն ձեռք է բերել քաղաքական անկախություն է բավական վերջին ժամանակներում, եւ նրա պատմությունը, քանի որ դրանից հետո արդեն ձեւավորված է պայքարում կայուն ժողովրդավարության, սոցիալական արդարության եւ անբաժանելի զարգացման Հավասարակշռված ու նրա ժողովրդին: ԱՅՍ պայքարում Պապուա Նոր Գվինեա եւ այլ մասերում Մելանեզիայի վերջերս նշանավորվեց բռնության եւ անջատողական շարժումների, որտեղ մարդիկ եւ կառույցները տուժել. Եկեղեցու ղեկավարները եւ շատ քրիստոնյաներ արել է մեծ գործարք է բերել խաղաղություն եւ հաշտեցման, եւ սա պետք է շարունակի Ակնհայտ է մի շատ անկայուն իրավիճակում, որը մնում:
The Island ժողովուրդները Polynesia եւ Միկրոնեզիայի համեմատաբար փոքր է, յուրաքանչյուրը իր սեփական բնիկ լեզվի եւ մշակույթի. Նրանք նույնպես կանգնած grappling եւ մարտահրավերները ժամանակակից աշխարհում, որը գործադրում հզոր ազդեցություն իրենց հասարակության մեջ. Առանց կորցնելու իրենց ինքնության կամ լքելով իրենց ավանդական արժեքների, նրանք ցանկանում են կիսվել է զարգացման արդյունքում ավելի անմիջական եւ բարդ փոխազդեցության հետ, այլ ժողովուրդների եւ մշակույթների. Դա ապացուցելու, որ նուրբ հավասարակշռությունը, որ փոքր եւ խոցելի ԱՅՍ հասարակությունների, որոնցից մի քանիսը, որոնք կանգնած է շատ անորոշ ապագան է, ոչ միայն այն պատճառով, լայնածավալ արտագաղթի, այլ նաեւ աճող ծովային մակարդակների ՊԱՏՃԱՌՈՎ պայմանավորված է գլոբալ տաքացման. Նրանց համար, կլիմայի փոփոխությունը շատ ավելին է, քան այն հարցին, տնտեսագիտության.
Առաքելություն եւ մշակույթ
7. Դեռեւս տասնվեցերորդ դարում, քանի որ մենք հասել առաջին օտարերկրյա միսիոներներին Օվկիանիա, կղզի Ժողովուրդները լսեցին եւ ընդունել է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը: Ի թիվս Սկսել Նրանք, ովքեր ունեն միսիոներական աշխատանքը եւ տեղափոխել էին սրբերը եւ նահատակներ. եւ նրանք են ոչ միայն մեծագույն փառքը Եկեղեցու անցյալի Օվկիանիայի, այլեւ նրա Sureste աղբյուրը հույսի ապագայի համար. Լաւագոյն Սրանք թիվս վկաների հավատքի են Saint Peter Chanel, նահատակվեց 1841-ին կղզու Ֆուտունա Օրհնեալ Diego Լուիս դե San Vitores եւ Օրհնեալ Պեդրո Calungsod, սպանվել միասին 1672 Guam, Օրհնեալ Ջովաննի Mazzuco նահատակվել է 1851 է Woodlark Island. եւ օրհնեալ Peter է հոտում, սպանվել է New Britain 1945-ին, դեպի ավարտին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի. With շատ ուրիշներ, հերոսներ քրիստոնեական հավատքի Սրանք Նպաստել, յուրաքանչյուրն իր ուրույն ձեւով, ինչպես իմպլանտացիայի Եկեղեցու վրա կղզիների Օվկիանիայի. May իրենց հիշողության մեջ երբեք չի մոռացել Թող որ նրանք երբեք չեն դադարում Intercel համար սիրելի ժողովուրդների որոնց համար նրանք թափել են իրենց արյան մեջ.
Երբ միսիոներները առաջին անգամ brought` ավետարանը բնիկ կամ Maori մարդկանց, կամ կղզու ազգերի, նրանք գտել ժողովուրդներին, որոնք օժտված հինավուրց եւ խորը Արդեն զգացում սուրբ. Կրոնական փորձը եւ ծես էին շատ մասն իրենց առօրյա կյանքում, եւ մանրակրկիտ ներծծված իրենց մշակույթների. Միսիոներները brought` ճշմարտությունը Ավետարանի Որը արտաքին ոչ մեկը. բայց երբեմն ոմանք Soughton պարտադրել Որ տարրեր էին մշակութային խորթ է ժողովրդին. Կա այժմ նրանց համար է զգույշ լինել, խորաթափանցությունը տեսնել, թե ինչ է Ավետարանի եւ ինչ չէ, ինչ է անհրաժեշտ, եւ ինչ է պակաս. Նման խնդիր է, ապա պետք է ասել, որ կազմել է ավելի դժվար, քանի որ գործընթացի գաղութացման եւ արդիականացում, որն ունի blurred գծի տեղական եւ ներկրված.
Ավանդական ժողովուրդները Օվկիանիայի կազմում է խճանկարը շատ տարբեր մշակույթների: տեղացի, Melanesian, Պոլինեզիայում եւ Micronesian. Քանի որ այդ ժամանակ գաղութացման, Western մշակույթը ձեւավորվել է տարածաշրջանը. Վերջին տարիներին ասիական մշակույթներ նույնպես եղել է մշակութային ասպարեզում, մասնավորապես, Ավստրալիայում: Յուրաքանչյուր մշակութային խումբը, տարբեր չափի եւ ուժով, ունի իր ավանդույթներն ու իր փորձը ինտեգրման նոր հողի. Նրանք խիստ են հասարակությունների հետ ամուր ավանդական եւ կոմունալ առանձնահատկություններ, նրանց, որոնք հիմնականում Արեւմտյան եւ ժամանակակից կնիքով. Նոր Զելանդիայում, իսկ Ավստրալիայում Նույնիսկ ավելին, գաղութային եւ հետգաղութային քաղաքականությունը ներգաղթի են արել բնիկների փոքրամասնություն իրենց սեփական հողի, եւ շատ առումներով, մի իրավազուրկ մշակութային խումբ.
Մեկը առավել նշանավոր հատկանիշները ժողովուրդների Օվկիանիայի է իրենց հզոր իմաստով համայնքի եւ համերաշխության ընտանիքի եւ ցեղ, գյուղում կամ թաղամասում. Սա նշանակում է, որ որոշումները կոնսենսուսի հասնել ձեռք բերվել Հաճախ երկար եւ բարդ գործընթացի երկխոսության. Անդրադարձել է Աստծո շնորհով, որ ժողովրդի բնական զգացում համայնքի կազմել նրանց ընկալունակ առեղծվածը Քրիստոսի Communio առաջարկվում. Եկեղեցին Օվկիանիայի ցույց է տալիս իրական ոգին համագործակցության, տարբեր քրիստոնեական համայնքների երկարաձգելու եւ բոլոր մարդկանց բարի կամքի. Deep հարգանքը ավանդույթի եւ իշխանության է նաեւ մաս ավանդական մշակույթների Օվկիանիայի. Հետեւաբար ներկա սերունդը զգացումը համերաշխության հետ, ովքեր կերթար անոնց առջեւէն, ու բացառիկ մարմինը տրամադրվում է ծնողների եւ ավանդական առաջնորդների.
Մշակութային բազմազանությունը Օվկիանիայի անձեռնմխելի չէ, որ համաշխարհային գործընթացի արդիականացման օգնության, որը թե դրական, թե բացասական հետեւանքները: Իհարկե, ժամանակակից անգամ տրվում է նոր եւ Բարձրագույն դիտարկում է դրական մարդկային արժեքներին, ինչպիսիք են հարգանքը համար անկապտելի իրավունքների անձի, ներդրումը հակաժողովրդավարական ընթացակարգերի կառավարման եւ կառավարության, the-հրաժարվում է ընդունել կառուցվածքային աղքատությունը որպես անփոփոխ վիճակում, որ թողեցիր Հյուրատետր ահաբեկչությունը, բռնության եւ խոշտանգումների, ինչպես նաեւ միջոց քաղաքական փոփոխությունների, իրավունքի կրթության, առողջապահության եւ բնակարանային բոլորի համար. ԱՅՍ արժեքները, հաճախ արմատացած է քրիստոնեության - Նույնիսկ, եթե ոչ բացահայտ, որոնք գործադրում է դրական ազդեցություն ունենալ Օվկիանիա. եւ Եկեղեցին չի կարող անել այն ամենը, իր իշխանության պետք է խրախուսելու այս գործընթացին:
Սակայն արդիականացումը ունի նաեւ իր բացասական հետեւանքները տարածաշրջանում, ինչպես նաեւ ավանդական հասարակությունների Պայքարում է պահպանել իրենց ինքնության, քանի որ նրանք գալիս են շփման հետ աշխարհիկացած եւ urbanized արեւմտյան հասարակությունների եւ աճող մշակութային ազդեցության Ասիայի ներգաղթածների. Եպիսկոպոսների խոսեց, օրինակ, մի աստիճանական նվազեցման եւ բնական կրոնական իմաստով, որը հանգեցրել է ապակողմնորոշելու մարդկանց բարոյական կյանքի եւ խղճի. Մեծ մասը Օվկիանիայի, մասնավորապես Ավստրալիայի եւ Նոր Զելանդիայի, ունի անձնական Ընդունվել վրա անցումն նշվում է աշխարհականացման. Հասարակական կյանքին, կրոնի, եւ, հատկապես քրիստոնեության, որը տեղափոխվել է միջակայքն եւ հակված է բացառապես մասնավոր նրանից regardes, ինչպես է անհատի քիչ առնչությունը հասարակական կյանքին. Կրոնական համոզմունքները եւ Insights հավատքի երբեմն հերքում է իրենց պատշաճ դերի ձեւավորման մարդկանց խղճի. Նմանապես, Եկեղեցին եւ այլ կրոնական մարմինների պետք է փոքրացված ձայն հասարակական գործերում: Այսօրվա աշխարհում, ավելի առաջադեմ տեխնոլոգիաների, Մեծ իմացություն մարդկային բնության եւ վարքի եւ աշխարհում քաղաքական եւ տնտեսական զարգացումների ստեղծում նոր եւ դժվար հարցերը ժողովուրդների Օվկիանիայի. Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը, ի պատասխան Սեւ Եկեղեցու նոր եւ արդյունավետ ուղիները է այդ բարոյական եւ սոցիալական հարցերի, առանց երբեւէ թույլ է տալիս իր ձայնը պետք է լռել, կամ նրա վկան է մեկուսացված.
Հատուկ Համամիութիւն ժողովը
The Theme
8. Որպես արդյունքում առաջարկությունների նախընտրական Սինոդի խորհրդի, գրանցելու մտահոգությունները Soughton որը եպիսկոպոսների Օվկիանիայի, թեման ընտրվել է հատուկ վեհաժողովի Օվկիանիայի էր: Հիսուս Քրիստոսը, եւ ժողովուրդներ Օվկիանիայի, Ոտքով է իր ճանապարհը, Պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր life.The թեման ոգեշնչված է խոսքերով Հովհաննեսի Ավետարանի, Հիսուսի վերաբերում է իրեն, քանի որ, ՈՒՐ Ճանապարհը, Ճշմարտությունը եւ Կյանքը (14: 6), եւ այն ԵՏ ԿԱՆՉԵԼ որը նա տարածվում հրավերը բոլոր ժողովուրդներին Օվկիանիայի: Նրանք հրավիրվել են հանդիպելու նրան, հավատում են նրան, եւ հռչակել նրան որպես Տիրոջ բոլոր. Այն նաեւ հիշեցնում է եկեղեցին Օվկիանիայի Որ նա հավաքում են միասին, որպես Աստծու ժողովրդի ճամբորդէր է ուխտագնացություն է Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, որ Հայրը կոչ է անում հավատացյալներին - անհատապես եւ համայնքում - քայլել ճանապարհը Հիսուսը քայլում է, որ, ինչպես ասել, բոլոր ազգերուն, որ ճշմարտությունը, որ Հիսուսը, ապրել լիարժեք կյանքը, որ Հիսուսը ապրել եւ շարունակում է կիսել մեզ հետ:
The թեման հատկապես հարմար է Եկեղեցու Օվկիանիայի այսօր, ժողովուրդները Խաղաղ օվկիանոսի պայքարում են միասնության եւ ինքնության. Նրանց թվում կա մտահոգություն է խաղաղության, արդարության եւ ամբողջականության ստեղծման. եւ շատ մարդիկ են փնտրում կյանքի իմաստը. Միայն ընդունելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհին ժողովուրդները Օվկիանիայի գտնել, ինչն իրենք այժմ փնտրում եւ պայքարում. Ճանապարհը Քրիստոսի չի կարող քայլում առանց վառ իմաստով առաքելության. եւ միջուկը Եկեղեցու առաքելությունն է հռչակում Հիսուս Քրիստոսին որպես կենդանի ճշմարտության մի ճշմարտություն է բացահայտվել, ճշմարտություն է Բացատրեց, հասկանալի եւ ողջունել է հավատքով, ճշմարտություն է yokes է նոր սերունդների համար: Ճշմարտությունն Հիսուսի միշտ Greater քան ինքներս մեզ, Greater քան մեր սիրտը, քանի որ դա բխում է խորքերը Սուրբ Երրորդության. եւ դա մի ճշմարտություն է, որ է, որը պահանջում են եկեղեցին պատասխան խնդիրներին այսօր եւ մարտահրավերները. Լույսի ներքո Ավետարանի, մենք բացահայտել Հիսուսին որպես կյանքի. Կյանքը Քրիստոսի առաջարկվում է նաեւ որպես ապաքինող շնորհքով, որ ստիպում է դա հնարավոր է, մարդկությունը պետք է այն, ինչ Creator նախատեսված, որ այն լինի: Ապրել կյանքը Հիսուս Քրիստոսի ենթադրում է խորը հարգանք ողջ կյանքում. Այն նաեւ նախատեսում կենդանի հոգեւորը եւ վավերական բարոյականությունը, ամրապնդվել է Աստծո Խոսքից աստվածաշունչ եւ նշում է, որ Sacramento Եկեղեցու: Երբ քրիստոնյաները ապրել կյանքը Քրիստոսի խորը հավատքով, հույսով աճում է ավելի ուժեղ եւ իրենց համար իրենց բարեգործության, ավելի պայծառ. Դա եղել որի նպատակն է Սինոդի, եւ դա այն է, որ նպատակը նոր evangelization որի Հոգին արդ կանչում ամբողջ եկեղեցին.
The Experience
9. Այն կցամասեր Սինոդի ժողովն սկսեց Դա է Հանդիսավորություն Քրիստոսի թագավորը եկեղեցին տոնում Հիսուսին որպես Երբ Տերն որուն Աստծո Թագավորությունը հաստատվել է ողջ աշխարհում, եւ բոլոր պատմության մեջ: Ժամանակ Վեհաժողովի, այն becames ավելի ու ավելի պարզ է դառնում, որ դա եղել է Քրիստոսն է, ով էր տանում ճանապարհը, որ դա եղել է նա, ով թագաւորեց մեջ վեհաժողովի. Բացման եւ փակման պատարագների ներառված նշաններ եւ խորհրդանիշներ վերցված Խաղաղ Օվկիանոսի մշակույթների են արտահայտություններ հավատքի եւ ակնածանքով: Մի յուրահատուկ խառնուրդ, այդ միջոցառումները Արտահայտված միասնությունը հավատի բազմազանության կաթոլիկության. եւ նրանք ցույց տվեցին միանգամայն գունեղ, թե ինչպես է կաթոլիկ հավատը, հասնում է հեռավոր ափին մեծ օվկիանոսում, եւ որ բոլոր գտնել իրենց տանը կաթոլիկ եկեղեցու. Որպես խորհրդանշական փոխանակման նվերների, որ պատարագները Արտահայտված խորը Communio միջեւ եկեղեցում Հռոմի եւ տեղական եկեղեցիների Օվկիանիայի. Եպիսկոպոսներին brought` Վատիկանում իրենց հարուստ զանգված փորձառությունների եւ մշակութային գանձերի, եւ նրանք էլ իրենց հերթին ամրապնդվել է պարտատոմսի տեղական եւ համընդհանուր Communio, որը մի մեծ հյուրասիրություն է նրանց համար եւ խթանումը ապագայի համար.
Տարբերիչ հատկանիշները Եկեղեցու Օվկիանիայի կատարվել կարեւոր է հրավիրել առանձին փոխարժեքի սինոդի ժողով. Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կազմակերպվում են չորս Խորհրդաժողովների Որ գալիս միասին, որպես ֆեդերացիայի Կաթոլիկ եպիսկոպոսների կոնֆերանսների Օվկիանիայի (FCBCO). Ընդհանուր թիվը եպիսկոպոսների համեմատաբար փոքր է, ինչը թույլ է տվել Սինոդի համախմբել բոլոր ակտիվ եպիսկոպոսների, ներկայացնելը բոլոր մասնավորապես եկեղեցիները. Մասնակիցները Շատերի համար դա իսկական հայտնագործություն է կրոնական նվերների, մշակույթների եւ պատմությունների ժողովուրդների Օվկիանիայի. Նրանք becames ավելի տեղյակ թաքնված Հաճախ չճանաչված կամ զարդարում, որ Տերը շնորհել է իր եկեղեցին, եւ դա էլ մեծ աղբյուր խրախուսման. Երկխոսությունը եւ խորաթափանցությունը Սինոդի բացեց աչքերը սրտի եւ հոգու բացահայտել, թե ինչ կարելի է անել, որպեսզի ապրել քրիստոնեական հավատը ավելի լիարժեք ու արդյունավետ: Կային բազմաթիվ պատճառներ գովասանքի եւ փառք Աստծո, գանձեր, կամ գնահատվում հայտնաբերել նորովի.
For եպիսկոպոսների, Վեհաժողովը էր փորձը եղբայրության եւ շուրջ Communio այս, Պետրոսի. Տեղի է ունենում Վատիկանում, այն հնարավորություն տվեց բոլոր մասնակիցները, զգալ ինչպես տանը », ինչպես նաեւ եպիսկոպոս Հռոմում. Այն նաեւ թույլ տվեց եպիսկոպոսը Հռոմի "զգալ ինչպես տանը», նրանց հետ եւ լսել, թե որքան են նրանք գնահատել այդ եզակի փորձը ունիվերսալության Եկեղեցու: The զգացումը միասնության եւ հավատարմության ամպամած մեծ հեռավորությունների աշխարհագրության եւ մշակույթի միջեւ Հռոմում եւ Օվկիանիայի. Այս փորձը մեկն էր այն բազմաթիվ պարգեւներից, որ Քրիստոսն է իր բարության շնորհվում ընթացքում Սինոդի.
Իրարու հետ եւս Եպիսկոպոսները մի նոր եւ ուժեղ զգացում ինքնության եւ Communio. Նրանցից շատերը, որոնք բաժանված են մեծ հեռավորությունների Հաճախ, եւ կանոնավոր հաղորդակցության հեշտ չէ. Եկեղեցու համար, որպես ամբողջություն, որ բազմազանությունը մշակույթների Օվկիանիայի է անընդհատ մարտահրավեր է աշխատել Մեծ միասնության. Եպիսկոպոսներին ցանկանում են ամրապնդել իրենց Communio եւ օգնել ժողովուրդները Օվկիանիայի միասին աշխատել ավելի արդյունավետ. Տեղական եկեղեցիները այս տարածաշրջանում եզակի մասն է համընդհանուր եկեղեցու. Ուրախ եմ, որ նրանք հասկացան,, որ նրանք կարող են, որովհետեւ նրանց հատուկ նվերներ եւ սեւ մասնակի լայն եկեղեցին. Ես աղոթում եմ, որ միջոցով Սինոդի, Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կզգաք ավելի, քան երբեւէ, որ նրանք պատկանում են միասին: Այդ եւ, որ, ինչպես իրենց տեղական եկեղեցիների, նրանք պատկանում լիովին համընդհանուր եկեղեցու, որի նրանք բերել հատուկ հարստացման: (13)
Դա եղել է Սինոդը վեհաժողովը կարեւոր է, որ տեղի է ունեցել այն ժամանակ, անհապաղ նախապատրաստման համար մեծ հոբելյանի 2000 թվականից Բուլ The Հայտարարելով Հոբելյանի Incarnationis Առեղծված, որ հրապարակված Ժամանակ Սինոդի, իսկ ժողովը հնարավորություն էր ինքն իր համար Եկեղեցին Օվկիանիայի նախապատրաստելու համար պարգեւի համար Սուրբ տարին. Իհարկե, Վեհաժողովը օգնեց եկեղեցիներուն է Խաղաղ օվկիանոսի, նշելու հոբելյանական թարմ փորձերի բերում հաշտեցման եւ խաղաղության, ավելի գիտակից, քան երբեւէ, որ «եկեղեցին, ստացած Քրիստոս իշխանությունը ներել է իր անունով, գտնվում է աշխարհի կենդանի ներկայությունը սիրո Աստծո, որը դառնում է բոլոր մարդկային թուլության ողջունել այն գրկախառնումը իր ողորմությամբ »(14): Դա կլինի մի հրաշալի պտուղը հոբելյանական, եթե եկեղեցու Օվկիանիա, ամրանալ է շատ ձեւերով է փորձի է synod, կարող է շարունակել իրականացնել հոբելյանական ի երկայնքով տողեր Խորաթափանցություն եւ բողոքների առաքելական նամակ Novo - ի առաջարկվող Millennio Ineunte. Որպես հոբելյանական հռչակեց անսահման խորքերը Աստծո ողորմության բացահայտվել Քրիստոսի, այնպես որ դա թափահարած նոր էներգիաների համար խնդիրը հանդիպման մարտահրավերները Որ Սինոդի հայտնաբերվել եւ քննարկված: (15) «Իր ներող սիրո մի նոր երկինք ու նոր երկիրը նախատեսվում «(16) Թող տեսլականը նոր երկինքն ու նոր երկիրը երբեք չի դադարում հրավիրել ժողովուրդներին Օվկիանիայի ավելի խորը մեջ այս նոր կեանքի.
Գ Լ ՈՒ Խ II
Քայլում է Հիսուս Քրիստոսի Օվկիանիա WAYOF
«Մտադիր է ունենալ Թոփ Յիսուս, երբ տեսաւ ուրիշ երկու եղբայրներ, Յակոբոս Զեբեդեան եւ անոր եղբայրը, որ նաւակի Զեբեդէոսի իրենց հոր, mending իրենց ցանցերի, եւ նրանց էլ կանչեց. Նրանք անմիջապես հեռացել են նավակ եւ իրենց հոր, եւ հետեւեցան անոր» (Մատթէոս 4: 21-22):
Եկեղեցին, որպես Communio
Gift եւ Mystery
10. Երբ Հիսուսը քայլում է ծովի ափին Գալիլեայի նա Ես մարդկանց վերցնել ճանապարհը աշակերտ. Նա հրավիրեց նրանց քայլել է իր ճանապարհը, հետեւել, քանի որ դա եղել է իր հետքերով. «Promptest, Սուրբ Հոգով, որ եկեղեցին պետք է քայլել նույն ճանապարհով, որով Քրիստոս քայլեց, իսկ Եկեղեցու միջոցները բոլորս, Գրանցված միասին պես մարմին ստացող իր կենսատու ազդեցություն Տէր Յիսուս» (17), ճանապարհը Հիսուսի միշտ ուղին առաքելության.
[EN - ES - FR - IT - PT]
MAIL-IN Օվկիանիա Synodal Apostolica Եկեղեցու քարոզ Pope John Paul II Նորին Սրբությունը Bishop քահանան եւ DEACON ԵՆ ՏՂԱՄԱՐԴԿԱՆՑ ԵՎ ԿԱՆԱՆՑ կյանքում եւ բոլոր Lay օծվել ՀԱՎԱՏԱՐԻՄ
Հիսուս Քրիստոսի եւ ժողովուրդներին Օվկիանիա: ՔԱՅԼՈՂ իր ճանապարհը, պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր ԿՅԱՆՔԸ
ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ
1. Եկեղեցին Օվկիանիայի Ապահովում է Աստծուն փառք է լուսաբացին երրորդ հազարամյակի եւ հռչակում նրան հույս ունենք, որ աշխարհում. Նրա երախտագիտություն Աստուծոյ բարձրանում իր զննում բազմաթիվ նվերների, նա ստացել է, այդ թվում հարստությունը ժողովուրդների եւ մշակույթների եւ հրաշալիքներից ստեղծման. Բայց ամենից կա հսկայական Հավատքի Հիսուս Քրիստոսի, որ «բոլոր արարածներուն անդրանիկը,« (Col 1:15). Իսկ վերջին հազարամյակում Եկեղեցին Օվկիանիայի ողջունել եւ գանձերը այս պարգեւը հավատքի, եւ ունի yokes, դա հավատարմորեն նոր սերունդներին. Համար, որ ամբողջ եկեղեցին Ապահովում է գովասանքի է Ամենասուրբ Երրորդության.
Սկսած հնագույն ժամանակներից, իսկ ժողովուրդները Օվկիանիայի տեղափոխվել է աստվածային ներկայության հարստության բնության եւ մշակույթի. Բայց դա wasnt Մինչեւ օտարերկրյա միսիոներները եկան են crates կեսը երկրորդ հազարամյակի սրանք, որ Original բնակիչները առաջին անգամ լսել Հիսուս Քրիստոսի Word մարմին. Նրանք, ովքեր գաղթել են Եվրոպայից եւ այլ մասերում աշխարհում brought` նրանց հետ, իրենց հավատի համար. Բոլորի համար, որ Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը, ստացել է հավատքի եւ ապրել է Communio Եկեղեցու, brought` ամենախորը կատարումը է longings սրտի, դուրս ցանկացած մարդու ակնկալիքով. Եկեղեցին Օվկիանիայի ուժեղ է հույսով, որովհետեւ նա է զգացել Աստծու անսահման բարության Քրիստոսի. Այս օրը, որ գանձ քրիստոնեական հավատքի undiminished իր Dynamise ու խոստմանը, որովհետեւ Աստծո Հոգին միշտ նոր է եւ զարմանալի. Եկեղեցին ողջ աշխարհում կիսում է հույսը ժողովուրդների Օվկիանիայի ապագայում, որ կբերեն նոր եւ ավելի հրաշալի նվերներ, շնորհով Նույնիսկ հողերի մեծ օվկիանոս.
2. A Very Առանձնահատուկ պահ, որի Եկեղեցին Օվկիանիայի կարող խոսել իր երախտագիտությունն ու հույսով էր հատուկ ժողովը Սինոդի եպիսկոպոսների համար Օվկիանիայի, որը տեղի է ունեցել նոյեմբերի 22-ին, դեկտեմբերի 12-ին, 1998 թ., Իմ առաքելական նամակ Երրորդ Millennio I Adveniente ունեցել ենք առաջարկել օգտակարությունը այնպիսի հավաքների, ինչպես նաեւ մեկը մի շարք մայրցամաքային ժողովների մտադիր է պատրաստվել Եկեղեցու նոր հազարամյակում (1) The Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի միացան եպիսկոպոսների այլ մայրցամաքներում եւ ղեկավարների dicasteries Հռոմեական Curia. Այլ Եկեղեցու անդամները Մասնակիցների թվում են եղել, այդ թվում քահանաների, պառկել ժողովրդին եւ օծվեց կրոնական, ինչպես նաեւ եղբայրական պատվիրակներ այլ եկեղեցիների եւ համայնքների Եկեղեցի. Վեհաժողովը, Minna եւ մենք քննարկել առկա իրավիճակը Եկեղեցու Օվկիանիայի պլանավորելու նպատակով ավելի արդյունավետ ապագայի համար. Այն նաեւ ուղղված է ուշադրությունը համընդհանուր Եկեղեցու վրա հույսերով եւ մարտահրավերներ, հնարավորություններ եւ կարիքների, ուրախությունների եւ վշտերի մարդկային գոբելեն, որն Օվկիանիայի.
Հանդիպումը Հռոմի շատ եպիսկոպոսների, հավաքված, եւ շուրջ իրավահաջորդի Պետրոսի էր հրաշալի առիթ է տոնելու պարգեւներից շնորհով, որը օգնեցին, որպեսզի առատ բերք ժողովուրդների Օվկիանիայի. Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ հավատքը հիմքն էր եւ ուշադրության կենտրոնում Մասնակիցների քննարկումներին եւ իրենց աղոթքի. Եպիսկոպոսներով ու բոլոր նրանց, ովքեր էին նրանց հետ էին անիմացիոն կողմից մեկ հավատքի Քրիստոսի. Բոլորը ոգեշնչված եւ ամրապնդվել է Communio Եկեղեցի Որ զանոնք կապած, եւ միասին են հայտնել միջոցով օրերին Սինոդի ասամբլեայի առավել հզոր եւ շարժվում այնպես, ինչպես մի իսկական միասնության մեջ բազմազանության.
ԳԼՈՒԽ I
Հիսուս Քրիստոսի եւ PeopleSoft Օվկիանիա
«Քանի որ Հիսուսը քայլում է Գալիլեայի ծովուն եզերքը, տեսաւ երկու եղբայրների, Սիմոնին որ Պետրոս կը կոչուի, եւ անոր եղբայրը, Անդրէասը արկեալ ուռկան կը նետէին ծովը, որովհետեւ ձկնորս էին: Եւ նա ասաց նրանց,« Հետեւեք ինձ, եւ ես կդարձնեմ Դուք մարդկանց որսորդներ »: Նրանք անմիջապես մնացել են իրենց ցանցերի եւ հետեւեցան անոր» (Մատթ. 4: 18-20):
Անձը, Հիսուսի
The Call
3. Սինոդի ժողովում, համընդհանուր եկեղեցին եկել էր տեսնել, թե ավելի հստակ, թե ինչպես է Տէր Յիսուս encountering շատ ժողովուրդների Օվկիանիայի վրա իրենց հողերը եւ նրանց բազմաթիվ կղզիներ են. Դրա համար է, որ Տերն Ինքն, ով նայում է անում մարդկանց հետ սիրով որը ներկայանում է որպես մարտահրավեր, եւ զանգի. Like Սիմոն Պետրոսի եւ նրա եղբայրը Անդրէաս, նրանք հրավիրվում են հեռանալ հերթին, դիմել նրան, ով է Տերը կյանքի, եւ հետեւեցան անոր: Նրանք դուրս են ոչ միայն մեղավոր ուղիներ, այլեւ ստերիլ մտածելակերպ եւ որոշակի մայրցամաքի գործող, որպեսզի ուղին երբեւէ ավելի խորը հավատքով, եւ հետեւել Տիրոջը երբեւէ Մեծ Հավատարմության.
Տերն ունի Եկեղեցին Օվկիանիայի կանչեց: Ինչպես միշտ կանչի Ներգրավված չորրորդ է ուղարկելու փոխանցման. Նպատակն Հիսուսի հետ անցկացրած է գնա Հիսուսի, իր իշխանության եւ նրա շնորհով. Քրիստոսն այժմ կանչում եկեղեցին կիսել է իր առաքելությունը նոր եռանդով եւ ստեղծագործական. Սինոդի տեսա այս Ակնհայտ է, որ կյանքում Եկեղեցու Օվկիանիայի.
Եպիսկոպոսներին ուրախացան է տեսնել, որ Օվկիանիայի Տէր Յիսուս Ինքն ունի շոու է իր խոստումը: «Ես միշտ ձեզ հետ, մինչեւ վերջ տարեկանից» (Մատթեոս 28.20). The ապահովումը իր ներկայությամբ Տալիս է ուժ եւ քաջություն աշակերտների դառնալ «մարդկանց որսորդներ»: Ընթացքում ՀՀ հատուկ ժողով, Տիրոջ ներկայությունը փորձառու աղոթքի, որ փոխանակման հույսերի ու մտահոգությունները, եւ պարտատոմսի Communio Եկեղեցի. Հավատք Հիսուսի ներկայության թվում իր ժողովրդի Օվկիանիայի միշտ կատարել է հնարավոր նոր եւ հրաշալի որոնցով նրա հետ, եւ այդ նոր հանդիպումները ակնկալում է ստանալ սերմերը նոր առաքելությունը.
Երբ մենք քայլում ենք, Տերը, մենք թողնում նրա հետ ամբողջ մեր բեռը եւ ուժ է իրականացնել այդ conferta առաքելությունը: Նա տալիս է մեզ. Նա, ով տանում է մեզ համար տալիս է մեզ. Նա վերցնում է իր մեր թուլության եւ թույլ է տալիս մեզ իր ուժը. Սա մեծ առեղծված է կյանքի աշակերտին եւ առաքեալ. Այն է, որ Քրիստոսն է աշխատում մեզ հետ եւ մեր ներսում, քանի որ մենք «դնում է դեպի խորը ջրերում», քանի որ այժմ մենք պետք է. Երբ անգամ են դժվար եւ անհեռանկարային է, որ Տերն Ինքն կոչ է անում մեզ «գցել մեր ցանցերը մեկ անգամ եւս» (Ղուկ. 5: 1-11): (2) Մենք չպետք է հնազանդվում.
Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին
4. Կենտրոնական մտահոգությունն Սինոդի վեհաժողովի էր գտնել ուղիներ ներկայացնելու համապատասխան ժողովուրդների Օվկիանիայի այսօր Հիսուս Քրիստոսին որպես Տեր եւ Փրկիչ: Բայց ինչ է այդ նոր միջոց է ներկայացնել նրան, որ այդքան շատ ավելին հանդիպել նրան եւ հավատում են նրան. Միջամտությունները Սինոդի Հայրերի արտացոլումը մարտահրավերներն ու դժվարությունները, այլ նաեւ հույս է հայտնել, ու հնարավորությունները evoked է այս հարցին.
Ընթացքում պատմության մեջ, շնորհիվ Եկեղեցու արտահերթ միսիոներ եւ հովվերգություն ջանքերին, ժողովուրդները Օվկիանիայի հանդիպել Հիսուս Քրիստոսին, ով չի դադարում է զանգահարել նրանց նրանց տալ հավատ ու նոր կյանք. Ի գաղութային ժամանակներում կաթոլիկ հոգեւորականների եւ կրոնական հաստատությունների արագ ստեղծվել է օգնելու նոր կարգավորումներ է Ավստրալիայում եւ Նոր Զելանդիայում է պահպանել եւ ամրապնդել իրենց հավատի համար. Միսիոներները brought` Ավետարանը է բուն բնակիչների Օվկիանիայի, հրավիրելով նրանց հավատալ Քրիստոսին եւ գտնել իրենց իսկական տանը իր եկեղեցին. Այն մարդիկ, արձագանքեց մեծ թվերի կոչին, becames Քրիստոսի հետեւորդներին եւ սկսեց ապրել Նրա խոսքով. Սինոդի Ձախ ոչ մի կասկած, որ եկեղեցին է, հավատացյալների Communio, այժմ կենսունակ իրականություն թիվս բազմաթիվ ժողովուրդների Օվկիանիայի. Այսօր Հիսուսը, կրկին դառնում է նրա սիրառատ ուշադրություն է նրանց, Նրանց կոչ անելով դեռեւս խորը հավատի եւ դեռեւս հարուստ կյանքի իրեն. Ահա թե ինչու, ես չեմ կարող ֆայլ եպիսկոպոսներին խնդրել: Ինչպես կարող է եկեղեցին լինել գործիք արդյունավետ Հիսուս Քրիստոսի, որոնք այժմ ցանկանում է հանդիպել ժողովուրդներին Օվկիանիայի նոր ձեւերով.
Հիսուս Քրիստոսը: Shepherd, Մարգարե եւ քահանա
5. Իր անսահման սիրով է աշխարհում, Աստված իր միածին Որդուն տուեց է Աստված-հետ-մեզ. Անհնար իրեն նմանուէք մեզ, Յիսուս ծնվել է Մարիամ Աստվածածնի պարզությամբ եւ աղքատության. Որպես մեկը, ով լիովին դատարկ է, եւ աղքատների վրա խաչի, Հիսուսը սիրելի Որդին Աստուծոյ, Փրկիչ աշխարհի իր ողջ դատարկություն եւ աղքատության: (3) Երբ Քրիստոսը բնակուեց մեր մէջ, նա հայտարարեց, որ բարի լուրը, որ Աստծու Թագավորությունը եկել է, Թագավորության խաղաղության, արդարության եւ ճշմարտության: Շատ մարդիկ, մասնավորապես աղքատների, կարիքավորների ու անտուն, հետեւել նրան, բայց մեծ մասը, հզոր է աշխարհի դարձան նրա դեմ. Նրանք դատապարտել նրան, եւ nailed է նրան, որ խաչի. Նման ամոթալի մահվան, ընդունվում է Հոր, որպես զոհաբերության սիրո աշխարհի պատճառով, տվեց մի փառահեղ Հարության զորությամբ Հոր սիրո. Հիսուսն էր դրանով ստեղծվել թագավորի տիեզերքի, Մարգարեի համար, բոլոր մարդկանց, եւ Քահանայապետ հավերժական սրբավայրը. Նա է Մարգարե, քահանա եւ թագավորը ոչ միայն նրա համար, այլեւ նրանց համար, ովքեր հետեւում են բոլոր ժողովուրդներին երկրի վրա. The Հայր առաջարկում է նրան, քանի որ ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը բոլոր տղամարդկանց եւ կանանց, բոլոր ընտանիքների եւ համայնքների, բոլոր ազգերի եւ բոլոր սերունդների համար.
Քանի որ Դավթի որդին, Հիսուսը ոչ միայն թագավորը, այլ նաեւ լավ Shepherd, ովքեր լսում են նրա ձայնը են. Նա գիտի եւ սիրում է նրանց, ովքեր հետեւում են նրան: (4) Նա գլխավոր Shepherd մեր հոգիների, եւ հովիվ բոլոր ժողովուրդների. Նա առաջնորդում է Եկեղեցին զօրութեամբ Սուրբ Հոգիին, որ կը բնակի լիարժեք նրան, եւ որին նա շունչ է իր աշակերտներին (տես Նկ 20:22). Հոգին առաջնորդում է մի ուժի սիրո ից խորը ներսում, շոշափելու սրտերը ու միտքը ժողովուրդների Օվկիանիայի եւ նրանց ազատ ապրել առատ կյանքը, որի համար նրանք են ստեղծվում.
Քանի որ Աստծո խոսքն է, Հիսուսը ունիվերսալ մարգարէն, ընդհանուր հայտնությունը Աստուծոյ. (5) Նա է Ճշմարտությունը, մարդկանց հրավիրում է հավատալ նրան, եւ իր կյանքը. Նրա Հոգին առաջնորդում է մկրտվել է ամենօրյա ճանապարհորդության մեջ նոր խորքերը ճշմարտությունը, որ. Տեղափոխվել է Սուրբ Հոգով, Սինոդի հայրերը քննարկել մտահոգությունները շատերի բխող իրենց հովվերգություն փորձի եւ իրենց սիրո Աստծու ժողովրդին. Ոչ բոլոր պատասխանները կարելի է գտնել օրերին Սինոդի, որովհետեւ շատ հարցեր զանգահարել է ավելի մտորումների, փորձի եւ աղոթքի: Բայց ես, վրա, իրենց որոնման համար լուսավորության Եպիսկոպոսները լիովին կիսում է այն համոզմունքը, եւ դավանում, որ ճշմարտությունը փրկության կարելի է միայն Հիսուս Քրիստոսին, եւ նրա Հոգին, որ ապահովում է մխիթարություն եւ ուղղորդում է նրանց, ովքեր գալիս են նրա հետ, խնդիրների եւ իրենց բեռը.
Խաչված եւ հարություն առած Տերը քահանայապետը, որը առաջարկում է իրեն, որ Հայրը, որպես հավերժական զոհաբերության համար կյանքի աշխարհում. Նա իր կյանքը բոլորի համար, եւ շարունակում է լրացնել իր հետեւորդներին իր կյանքի միջոցով հյուսիսարեւելյան Մանավանդ Սակրամենտո. Իր աղոթքի, աղոթքները բոլոր հավատացյալների բարձրանալ դեպի Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, նա հնարավորություն է տվել նրանց ապրել կյանքը ինտիմ միության Աստծո հետ եւ ավելի մեծահոգի բարեգործական եղբոր ու քույրերի, մասնավորապես աղքատ եւ կարիքավոր. Սինոդի քննարկումներ ընդգծել է, ներկայացնելով Հիսուսին, որ եկեղեցին պետք է ցույց տալ իր կարեկցող սիրո մի աշխարհում կարիք բուժման. Բոլոր մկրտվել են կոչվում են լինել Աստծո ժողովուրդը քահանայական պատկերով Հիսուսի, Կայիափա քահանայապետի մօտ Քահանայական եւ որպես մի ժողովրդի, նրանք հանձնարարել հասնելու ողորմածությամբ բոլոր, հատկապես առավել զրկված, առավել հեռավոր, որ կորցրել. Ի հասնում, եւ առաջարկում է կյանքը Հիսուսի անունով, որ եկեղեցին Օվկիանիայի այսօր լինելու է խորհուրդ աստվածային արդարության եւ խաղաղության: (6)
Ժողովուրդները Օվկիանիայի
Տեղ եւ Time
6. Համամիութիւն տվել ճանաչում է ոչ միայն յուրահատուկ տարածքի ուղղորդելով գրեթե մեկ երրորդը երկրի մակերեսին, այլեւ մեծ թվով բնիկ ժողովուրդների, որի ուրախ ընդունում է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանի ակնհայտ է իրենց խանդավառ տոնակատարությանը հաղորդագրության փրկության: (7), այդ մարդիկ ձեւավորել մի յուրահատուկ մասն մարդկության մի յուրահատուկ տարածաշրջանում. Աշխարհագրորեն, Օվկիանիա, որի կազմում են մայրցամաքում Ավստրալիայի, շատ կղզիների, մեծ ու փոքր, եւ ծախսերը ջրի. Ծովը եւ երկիրը, ջուրը եւ երկիրը հանդիպել է անվերջ ձեւերով, հաճախ հարվածելու մարդկային աչքի մեծ շուքով ու գեղեցկությունը. Չնայած նրան, որ Օվկիանիա աշխարհագրորեն շատ մեծ է, դրա բնակչությունը հավասարաչափ բաշխվում Համեմատաբար փոքր է, եւ, չնայած այն կազմում է մի մեծ թվով բնիկ եւ միգրանտների ժողովուրդների. Նրանցից շատերի համար, հողը ամենակարեւոր դրա պարարտ հող կամ դրա անապատներում, նրա բազմազանությունը բույսերի եւ կենդանիների, իր առատությամբ կամ սակավությունից: Մյուսները, թեեւ ապրում է հողի, ավելի կախված է գետերի ու ծովը. The Water թույլ է տալիս ճանապարհորդել կղզի դեպի կղզի, ափից ափին. Մեծ բազմազանություն լեզուներով 700 Պապուա Նոր Գվինեա միայնակ հետ համատեղ համապատասխան հեռավորությունների եւ տարածքների միջեւ կղզիներ կատարել հաղորդակցության ողջ տարածաշրջանում, մասնավորապես, մարտահրավեր. Շատ մասերում Օվկիանիայի ծովագնացությունը եւ օդային շատ ավելի կարեւոր է, քան ցամաքային ճանապարհը. Զրույց կարող է դեռեւս լինել դանդաղ, եւ, ինչպես դժվար ժամանակներում վաղ, թեեւ մեր օրերում շատ ոլորտներում տեղեկատվությունը փոխանցվում ակնթարթում շնորհիվ, նոր էլեկտրոնային տեխնոլոգիաների (8)
Ամենամեծ երկիրը Օվկիանիայի, այնպես էլ չափի ու բնակչության Ավստրալիայում, ուր տեղացի ժողովուրդը ապրում էր հազարավոր տարիներ, շարժվում է մեծ tracts հողի եւ ապրելով խորը ներդաշնակության բնության հետ. Հայտնաբերվել եւ գաղութացվել եվրոպական մարդիկ, ովքեր անունը այն հարավային երկիր Սուրբ Հոգու (Terra Australis de Spiritu Sancto), Ավստրալիան դարձել է շատ արեւմտյան իր մշակութային նախշերով եւ սոցիալական կառուցվածքը. Խորապես ներգրավված է գիտական, տեխնոլոգիական, սոցիալական եւ զարգացումները արեւմտյան աշխարհում, Australia այժմ հիմնականում քաղաքային, ժամանակակից եւ աշխարհիկացած ազգը, որի հաջորդական immigrations Եվրոպայի եւ Ասիայի նպաստել է, որպեսզի այն բազմամշակութային հասարակությունը. Ավստրալիացիները, հետեւաբար, «բերում բնօրինակը մարդիկ, արդյունք է հանդիպման ժողովրդի շատ տարբեր ազգերի, լեզուների եւ քաղաքակրթությունների»: (9)
The Christian հավատը brought` է ներգաղթածների եկած Եվրոպայից. Շատ քահանաներ ու կրոնական Գրանցված է նրանց, եւ իրենց հովվերգություն նվիրվածության եւ ուսումնական աշխատանք օգնեց ներգաղթածները ապրել քրիստոնեական կյանքը մի տարօրինակ նոր հողի. Տեղական քահանայական Vocations եւ կրոնական, եւ շատ պառկած մարդկանց վրա արված իրենց սեփական անփոխարինելի Ավստրալիա ներդրումը աճի եկեղեցու եւ կայացման իր առաքելությունը. Նրանց թվում էր մի ուշագրավ կին կրոնական Օրհնեալ Մերի MacKillop, ով մահացել է 1909 թ, եւ ում դա էր իմ ուրախություն beatify 1995-ին: Մի առիթով հիշեցի, որ «ի հռչակելը նրան« Օրհնյա՜լ «Եկեղեցին, ասելով, որ Սրբությունը պահանջեց է Ավետարանն Ավստրալիայի, քանի որ նա եղել է ավստրալիական ": (10) հարաբերությունը Եկեղեցու տեղացի ժողովուրդների եւ Torres Strait այլենդերս մնացորդները դժվար եւ կարեւոր է, քանի որ անցյալի եւ ներկայի, անարդարությունների եւ մշակութային տարբերությունների. Բացի այդ այս մարտահրավերը, Եկեղեցին Ավստրալիայում այժմ կանգնած է բազմաթիվ ժամանակակից «անապատներ» (11) նման են այլ արեւմտյան երկրների.
The Original բնակիչները Նոր Զելանդիայում, կղզեբնակներ էին մաորի մարդիկ, ովքեր կոչ եմ անում են իրենց երկրի համար Aotearoa, "Land Մեծ Սպիտակ Cloud». Գաղութացման եւ հետագայում ներգաղթը արդեն ձեւավորված է ազգը մեջ Բի-մշակութային հասարակության, ՈՐՏԵՂ ինտեգրումը մաորի եւ Արեւմտյան մշակույթի շարունակում է մնալ հրատապ մարտահրավեր. Արտաքին միսիոներներն առաջին անգամ հռչակվեց Ավետարանը է Maori ժողովրդին. Երբ եվրոպական վերաբնակները, ապա գալիս է ավելի մեծ թվով, քահանաների եւ կրոնական եկան, ինչպես նաեւ, եւ օգնեցին պահպանել եւ զարգացնել Եկեղեցին: Ժամանակակից զարգացումներ են դարձրել New Zealand ավելի քաղաքային եւ աշխարհիկացած հասարակություն, որ եկեղեցին կանգնած է մարտահրավերների առջեւ, որում նման են Ավստրալիայում: Թեեւ կա Կաթոլիկ ժողովրդի է «Բարձրացում տեղեկացվածության եկեղեցուն պատկանող« ճիշտ է նաեւ, որ, ընդհանուր առմամբ, «այն իմաստով Աստծո եւ իր սիրող նախախնամության նվազել». Նման «մի աշխարհիկացած հասարակությունը պետք է կանգնեցրել կրկին ավետարանի փրկության Հիսուս Քրիստոսի հետ» (12)
Պապուա Նոր Գվինեա է ամենամեծն է Melanesian ժողովուրդների. Դա հիմնականում Christian հասարակությունը շատ տարբերակման տեղական լեզուներով, եւ մեծ հարստության մշակույթների. Հավանել այլ Derek Melanesian կղզու ազգերի այն ձեռք է բերել քաղաքական անկախություն է բավական վերջին ժամանակներում, եւ նրա պատմությունը, քանի որ դրանից հետո արդեն ձեւավորված է պայքարում կայուն ժողովրդավարության, սոցիալական արդարության եւ անբաժանելի զարգացման Հավասարակշռված ու նրա ժողովրդին: ԱՅՍ պայքարում Պապուա Նոր Գվինեա եւ այլ մասերում Մելանեզիայի վերջերս նշանավորվեց բռնության եւ անջատողական շարժումների, որտեղ մարդիկ եւ կառույցները տուժել. Եկեղեցու ղեկավարները եւ շատ քրիստոնյաներ արել է մեծ գործարք է բերել խաղաղություն եւ հաշտեցման, եւ սա պետք է շարունակի Ակնհայտ է մի շատ անկայուն իրավիճակում, որը մնում:
The Island ժողովուրդները Polynesia եւ Միկրոնեզիայի համեմատաբար փոքր է, յուրաքանչյուրը իր սեփական բնիկ լեզվի եւ մշակույթի. Նրանք նույնպես կանգնած grappling եւ մարտահրավերները ժամանակակից աշխարհում, որը գործադրում հզոր ազդեցություն իրենց հասարակության մեջ. Առանց կորցնելու իրենց ինքնության կամ լքելով իրենց ավանդական արժեքների, նրանք ցանկանում են կիսվել է զարգացման արդյունքում ավելի անմիջական եւ բարդ փոխազդեցության հետ, այլ ժողովուրդների եւ մշակույթների. Դա ապացուցելու, որ նուրբ հավասարակշռությունը, որ փոքր եւ խոցելի ԱՅՍ հասարակությունների, որոնցից մի քանիսը, որոնք կանգնած է շատ անորոշ ապագան է, ոչ միայն այն պատճառով, լայնածավալ արտագաղթի, այլ նաեւ աճող ծովային մակարդակների ՊԱՏՃԱՌՈՎ պայմանավորված է գլոբալ տաքացման. Նրանց համար, կլիմայի փոփոխությունը շատ ավելին է, քան այն հարցին, տնտեսագիտության.
Առաքելություն եւ մշակույթ
7. Դեռեւս տասնվեցերորդ դարում, քանի որ մենք հասել առաջին օտարերկրյա միսիոներներին Օվկիանիա, կղզի Ժողովուրդները լսեցին եւ ընդունել է Հիսուս Քրիստոսի ավետարանը: Ի թիվս Սկսել Նրանք, ովքեր ունեն միսիոներական աշխատանքը եւ տեղափոխել էին սրբերը եւ նահատակներ. եւ նրանք են ոչ միայն մեծագույն փառքը Եկեղեցու անցյալի Օվկիանիայի, այլեւ նրա Sureste աղբյուրը հույսի ապագայի համար. Լաւագոյն Սրանք թիվս վկաների հավատքի են Saint Peter Chanel, նահատակվեց 1841-ին կղզու Ֆուտունա Օրհնեալ Diego Լուիս դե San Vitores եւ Օրհնեալ Պեդրո Calungsod, սպանվել միասին 1672 Guam, Օրհնեալ Ջովաննի Mazzuco նահատակվել է 1851 է Woodlark Island. եւ օրհնեալ Peter է հոտում, սպանվել է New Britain 1945-ին, դեպի ավարտին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի. With շատ ուրիշներ, հերոսներ քրիստոնեական հավատքի Սրանք Նպաստել, յուրաքանչյուրն իր ուրույն ձեւով, ինչպես իմպլանտացիայի Եկեղեցու վրա կղզիների Օվկիանիայի. May իրենց հիշողության մեջ երբեք չի մոռացել Թող որ նրանք երբեք չեն դադարում Intercel համար սիրելի ժողովուրդների որոնց համար նրանք թափել են իրենց արյան մեջ.
Երբ միսիոներները առաջին անգամ brought` ավետարանը բնիկ կամ Maori մարդկանց, կամ կղզու ազգերի, նրանք գտել ժողովուրդներին, որոնք օժտված հինավուրց եւ խորը Արդեն զգացում սուրբ. Կրոնական փորձը եւ ծես էին շատ մասն իրենց առօրյա կյանքում, եւ մանրակրկիտ ներծծված իրենց մշակույթների. Միսիոներները brought` ճշմարտությունը Ավետարանի Որը արտաքին ոչ մեկը. բայց երբեմն ոմանք Soughton պարտադրել Որ տարրեր էին մշակութային խորթ է ժողովրդին. Կա այժմ նրանց համար է զգույշ լինել, խորաթափանցությունը տեսնել, թե ինչ է Ավետարանի եւ ինչ չէ, ինչ է անհրաժեշտ, եւ ինչ է պակաս. Նման խնդիր է, ապա պետք է ասել, որ կազմել է ավելի դժվար, քանի որ գործընթացի գաղութացման եւ արդիականացում, որն ունի blurred գծի տեղական եւ ներկրված.
Ավանդական ժողովուրդները Օվկիանիայի կազմում է խճանկարը շատ տարբեր մշակույթների: տեղացի, Melanesian, Պոլինեզիայում եւ Micronesian. Քանի որ այդ ժամանակ գաղութացման, Western մշակույթը ձեւավորվել է տարածաշրջանը. Վերջին տարիներին ասիական մշակույթներ նույնպես եղել է մշակութային ասպարեզում, մասնավորապես, Ավստրալիայում: Յուրաքանչյուր մշակութային խումբը, տարբեր չափի եւ ուժով, ունի իր ավանդույթներն ու իր փորձը ինտեգրման նոր հողի. Նրանք խիստ են հասարակությունների հետ ամուր ավանդական եւ կոմունալ առանձնահատկություններ, նրանց, որոնք հիմնականում Արեւմտյան եւ ժամանակակից կնիքով. Նոր Զելանդիայում, իսկ Ավստրալիայում Նույնիսկ ավելին, գաղութային եւ հետգաղութային քաղաքականությունը ներգաղթի են արել բնիկների փոքրամասնություն իրենց սեփական հողի, եւ շատ առումներով, մի իրավազուրկ մշակութային խումբ.
Մեկը առավել նշանավոր հատկանիշները ժողովուրդների Օվկիանիայի է իրենց հզոր իմաստով համայնքի եւ համերաշխության ընտանիքի եւ ցեղ, գյուղում կամ թաղամասում. Սա նշանակում է, որ որոշումները կոնսենսուսի հասնել ձեռք բերվել Հաճախ երկար եւ բարդ գործընթացի երկխոսության. Անդրադարձել է Աստծո շնորհով, որ ժողովրդի բնական զգացում համայնքի կազմել նրանց ընկալունակ առեղծվածը Քրիստոսի Communio առաջարկվում. Եկեղեցին Օվկիանիայի ցույց է տալիս իրական ոգին համագործակցության, տարբեր քրիստոնեական համայնքների երկարաձգելու եւ բոլոր մարդկանց բարի կամքի. Deep հարգանքը ավանդույթի եւ իշխանության է նաեւ մաս ավանդական մշակույթների Օվկիանիայի. Հետեւաբար ներկա սերունդը զգացումը համերաշխության հետ, ովքեր կերթար անոնց առջեւէն, ու բացառիկ մարմինը տրամադրվում է ծնողների եւ ավանդական առաջնորդների.
Մշակութային բազմազանությունը Օվկիանիայի անձեռնմխելի չէ, որ համաշխարհային գործընթացի արդիականացման օգնության, որը թե դրական, թե բացասական հետեւանքները: Իհարկե, ժամանակակից անգամ տրվում է նոր եւ Բարձրագույն դիտարկում է դրական մարդկային արժեքներին, ինչպիսիք են հարգանքը համար անկապտելի իրավունքների անձի, ներդրումը հակաժողովրդավարական ընթացակարգերի կառավարման եւ կառավարության, the-հրաժարվում է ընդունել կառուցվածքային աղքատությունը որպես անփոփոխ վիճակում, որ թողեցիր Հյուրատետր ահաբեկչությունը, բռնության եւ խոշտանգումների, ինչպես նաեւ միջոց քաղաքական փոփոխությունների, իրավունքի կրթության, առողջապահության եւ բնակարանային բոլորի համար. ԱՅՍ արժեքները, հաճախ արմատացած է քրիստոնեության - Նույնիսկ, եթե ոչ բացահայտ, որոնք գործադրում է դրական ազդեցություն ունենալ Օվկիանիա. եւ Եկեղեցին չի կարող անել այն ամենը, իր իշխանության պետք է խրախուսելու այս գործընթացին:
Սակայն արդիականացումը ունի նաեւ իր բացասական հետեւանքները տարածաշրջանում, ինչպես նաեւ ավանդական հասարակությունների Պայքարում է պահպանել իրենց ինքնության, քանի որ նրանք գալիս են շփման հետ աշխարհիկացած եւ urbanized արեւմտյան հասարակությունների եւ աճող մշակութային ազդեցության Ասիայի ներգաղթածների. Եպիսկոպոսների խոսեց, օրինակ, մի աստիճանական նվազեցման եւ բնական կրոնական իմաստով, որը հանգեցրել է ապակողմնորոշելու մարդկանց բարոյական կյանքի եւ խղճի. Մեծ մասը Օվկիանիայի, մասնավորապես Ավստրալիայի եւ Նոր Զելանդիայի, ունի անձնական Ընդունվել վրա անցումն նշվում է աշխարհականացման. Հասարակական կյանքին, կրոնի, եւ, հատկապես քրիստոնեության, որը տեղափոխվել է միջակայքն եւ հակված է բացառապես մասնավոր նրանից regardes, ինչպես է անհատի քիչ առնչությունը հասարակական կյանքին. Կրոնական համոզմունքները եւ Insights հավատքի երբեմն հերքում է իրենց պատշաճ դերի ձեւավորման մարդկանց խղճի. Նմանապես, Եկեղեցին եւ այլ կրոնական մարմինների պետք է փոքրացված ձայն հասարակական գործերում: Այսօրվա աշխարհում, ավելի առաջադեմ տեխնոլոգիաների, Մեծ իմացություն մարդկային բնության եւ վարքի եւ աշխարհում քաղաքական եւ տնտեսական զարգացումների ստեղծում նոր եւ դժվար հարցերը ժողովուրդների Օվկիանիայի. Ներկայացնելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհը, ճշմարտությունը եւ կյանքը, ի պատասխան Սեւ Եկեղեցու նոր եւ արդյունավետ ուղիները է այդ բարոյական եւ սոցիալական հարցերի, առանց երբեւէ թույլ է տալիս իր ձայնը պետք է լռել, կամ նրա վկան է մեկուսացված.
Հատուկ Համամիութիւն ժողովը
The Theme
8. Որպես արդյունքում առաջարկությունների նախընտրական Սինոդի խորհրդի, գրանցելու մտահոգությունները Soughton որը եպիսկոպոսների Օվկիանիայի, թեման ընտրվել է հատուկ վեհաժողովի Օվկիանիայի էր: Հիսուս Քրիստոսը, եւ ժողովուրդներ Օվկիանիայի, Ոտքով է իր ճանապարհը, Պատմում է իր ճշմարտությունը, ապրում իր life.The թեման ոգեշնչված է խոսքերով Հովհաննեսի Ավետարանի, Հիսուսի վերաբերում է իրեն, քանի որ, ՈՒՐ Ճանապարհը, Ճշմարտությունը եւ Կյանքը (14: 6), եւ այն ԵՏ ԿԱՆՉԵԼ որը նա տարածվում հրավերը բոլոր ժողովուրդներին Օվկիանիայի: Նրանք հրավիրվել են հանդիպելու նրան, հավատում են նրան, եւ հռչակել նրան որպես Տիրոջ բոլոր. Այն նաեւ հիշեցնում է եկեղեցին Օվկիանիայի Որ նա հավաքում են միասին, որպես Աստծու ժողովրդի ճամբորդէր է ուխտագնացություն է Հոր մոտ: Սուրբ Հոգու միջոցով, որ Հայրը կոչ է անում հավատացյալներին - անհատապես եւ համայնքում - քայլել ճանապարհը Հիսուսը քայլում է, որ, ինչպես ասել, բոլոր ազգերուն, որ ճշմարտությունը, որ Հիսուսը, ապրել լիարժեք կյանքը, որ Հիսուսը ապրել եւ շարունակում է կիսել մեզ հետ:
The թեման հատկապես հարմար է Եկեղեցու Օվկիանիայի այսօր, ժողովուրդները Խաղաղ օվկիանոսի պայքարում են միասնության եւ ինքնության. Նրանց թվում կա մտահոգություն է խաղաղության, արդարության եւ ամբողջականության ստեղծման. եւ շատ մարդիկ են փնտրում կյանքի իմաստը. Միայն ընդունելով Հիսուս Քրիստոսին որպես ճանապարհին ժողովուրդները Օվկիանիայի գտնել, ինչն իրենք այժմ փնտրում եւ պայքարում. Ճանապարհը Քրիստոսի չի կարող քայլում առանց վառ իմաստով առաքելության. եւ միջուկը Եկեղեցու առաքելությունն է հռչակում Հիսուս Քրիստոսին որպես կենդանի ճշմարտության մի ճշմարտություն է բացահայտվել, ճշմարտություն է Բացատրեց, հասկանալի եւ ողջունել է հավատքով, ճշմարտություն է yokes է նոր սերունդների համար: Ճշմարտությունն Հիսուսի միշտ Greater քան ինքներս մեզ, Greater քան մեր սիրտը, քանի որ դա բխում է խորքերը Սուրբ Երրորդության. եւ դա մի ճշմարտություն է, որ է, որը պահանջում են եկեղեցին պատասխան խնդիրներին այսօր եւ մարտահրավերները. Լույսի ներքո Ավետարանի, մենք բացահայտել Հիսուսին որպես կյանքի. Կյանքը Քրիստոսի առաջարկվում է նաեւ որպես ապաքինող շնորհքով, որ ստիպում է դա հնարավոր է, մարդկությունը պետք է այն, ինչ Creator նախատեսված, որ այն լինի: Ապրել կյանքը Հիսուս Քրիստոսի ենթադրում է խորը հարգանք ողջ կյանքում. Այն նաեւ նախատեսում կենդանի հոգեւորը եւ վավերական բարոյականությունը, ամրապնդվել է Աստծո Խոսքից աստվածաշունչ եւ նշում է, որ Sacramento Եկեղեցու: Երբ քրիստոնյաները ապրել կյանքը Քրիստոսի խորը հավատքով, հույսով աճում է ավելի ուժեղ եւ իրենց համար իրենց բարեգործության, ավելի պայծառ. Դա եղել որի նպատակն է Սինոդի, եւ դա այն է, որ նպատակը նոր evangelization որի Հոգին արդ կանչում ամբողջ եկեղեցին.
The Experience
9. Այն կցամասեր Սինոդի ժողովն սկսեց Դա է Հանդիսավորություն Քրիստոսի թագավորը եկեղեցին տոնում Հիսուսին որպես Երբ Տերն որուն Աստծո Թագավորությունը հաստատվել է ողջ աշխարհում, եւ բոլոր պատմության մեջ: Ժամանակ Վեհաժողովի, այն becames ավելի ու ավելի պարզ է դառնում, որ դա եղել է Քրիստոսն է, ով էր տանում ճանապարհը, որ դա եղել է նա, ով թագաւորեց մեջ վեհաժողովի. Բացման եւ փակման պատարագների ներառված նշաններ եւ խորհրդանիշներ վերցված Խաղաղ Օվկիանոսի մշակույթների են արտահայտություններ հավատքի եւ ակնածանքով: Մի յուրահատուկ խառնուրդ, այդ միջոցառումները Արտահայտված միասնությունը հավատի բազմազանության կաթոլիկության. եւ նրանք ցույց տվեցին միանգամայն գունեղ, թե ինչպես է կաթոլիկ հավատը, հասնում է հեռավոր ափին մեծ օվկիանոսում, եւ որ բոլոր գտնել իրենց տանը կաթոլիկ եկեղեցու. Որպես խորհրդանշական փոխանակման նվերների, որ պատարագները Արտահայտված խորը Communio միջեւ եկեղեցում Հռոմի եւ տեղական եկեղեցիների Օվկիանիայի. Եպիսկոպոսներին brought` Վատիկանում իրենց հարուստ զանգված փորձառությունների եւ մշակութային գանձերի, եւ նրանք էլ իրենց հերթին ամրապնդվել է պարտատոմսի տեղական եւ համընդհանուր Communio, որը մի մեծ հյուրասիրություն է նրանց համար եւ խթանումը ապագայի համար.
Տարբերիչ հատկանիշները Եկեղեցու Օվկիանիայի կատարվել կարեւոր է հրավիրել առանձին փոխարժեքի սինոդի ժողով. Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կազմակերպվում են չորս Խորհրդաժողովների Որ գալիս միասին, որպես ֆեդերացիայի Կաթոլիկ եպիսկոպոսների կոնֆերանսների Օվկիանիայի (FCBCO). Ընդհանուր թիվը եպիսկոպոսների համեմատաբար փոքր է, ինչը թույլ է տվել Սինոդի համախմբել բոլոր ակտիվ եպիսկոպոսների, ներկայացնելը բոլոր մասնավորապես եկեղեցիները. Մասնակիցները Շատերի համար դա իսկական հայտնագործություն է կրոնական նվերների, մշակույթների եւ պատմությունների ժողովուրդների Օվկիանիայի. Նրանք becames ավելի տեղյակ թաքնված Հաճախ չճանաչված կամ զարդարում, որ Տերը շնորհել է իր եկեղեցին, եւ դա էլ մեծ աղբյուր խրախուսման. Երկխոսությունը եւ խորաթափանցությունը Սինոդի բացեց աչքերը սրտի եւ հոգու բացահայտել, թե ինչ կարելի է անել, որպեսզի ապրել քրիստոնեական հավատը ավելի լիարժեք ու արդյունավետ: Կային բազմաթիվ պատճառներ գովասանքի եւ փառք Աստծո, գանձեր, կամ գնահատվում հայտնաբերել նորովի.
For եպիսկոպոսների, Վեհաժողովը էր փորձը եղբայրության եւ շուրջ Communio այս, Պետրոսի. Տեղի է ունենում Վատիկանում, այն հնարավորություն տվեց բոլոր մասնակիցները, զգալ ինչպես տանը », ինչպես նաեւ եպիսկոպոս Հռոմում. Այն նաեւ թույլ տվեց եպիսկոպոսը Հռոմի "զգալ ինչպես տանը», նրանց հետ եւ լսել, թե որքան են նրանք գնահատել այդ եզակի փորձը ունիվերսալության Եկեղեցու: The զգացումը միասնության եւ հավատարմության ամպամած մեծ հեռավորությունների աշխարհագրության եւ մշակույթի միջեւ Հռոմում եւ Օվկիանիայի. Այս փորձը մեկն էր այն բազմաթիվ պարգեւներից, որ Քրիստոսն է իր բարության շնորհվում ընթացքում Սինոդի.
Իրարու հետ եւս Եպիսկոպոսները մի նոր եւ ուժեղ զգացում ինքնության եւ Communio. Նրանցից շատերը, որոնք բաժանված են մեծ հեռավորությունների Հաճախ, եւ կանոնավոր հաղորդակցության հեշտ չէ. Եկեղեցու համար, որպես ամբողջություն, որ բազմազանությունը մշակույթների Օվկիանիայի է անընդհատ մարտահրավեր է աշխատել Մեծ միասնության. Եպիսկոպոսներին ցանկանում են ամրապնդել իրենց Communio եւ օգնել ժողովուրդները Օվկիանիայի միասին աշխատել ավելի արդյունավետ. Տեղական եկեղեցիները այս տարածաշրջանում եզակի մասն է համընդհանուր եկեղեցու. Ուրախ եմ, որ նրանք հասկացան,, որ նրանք կարող են, որովհետեւ նրանց հատուկ նվերներ եւ սեւ մասնակի լայն եկեղեցին. Ես աղոթում եմ, որ միջոցով Սինոդի, Եպիսկոպոսները Օվկիանիայի կզգաք ավելի, քան երբեւէ, որ նրանք պատկանում են միասին: Այդ եւ, որ, ինչպես իրենց տեղական եկեղեցիների, նրանք պատկանում լիովին համընդհանուր եկեղեցու, որի նրանք բերել հատուկ հարստացման: (13)
Դա եղել է Սինոդը վեհաժողովը կարեւոր է, որ տեղի է ունեցել այն ժամանակ, անհապաղ նախապատրաստման համար մեծ հոբելյանի 2000 թվականից Բուլ The Հայտարարելով Հոբելյանի Incarnationis Առեղծված, որ հրապարակված Ժամանակ Սինոդի, իսկ ժողովը հնարավորություն էր ինքն իր համար Եկեղեցին Օվկիանիայի նախապատրաստելու համար պարգեւի համար Սուրբ տարին. Իհարկե, Վեհաժողովը օգնեց եկեղեցիներուն է Խաղաղ օվկիանոսի, նշելու հոբելյանական թարմ փորձերի բերում հաշտեցման եւ խաղաղության, ավելի գիտակից, քան երբեւէ, որ «եկեղեցին, ստացած Քրիստոս իշխանությունը ներել է իր անունով, գտնվում է աշխարհի կենդանի ներկայությունը սիրո Աստծո, որը դառնում է բոլոր մարդկային թուլության ողջունել այն գրկախառնումը իր ողորմությամբ »(14): Դա կլինի մի հրաշալի պտուղը հոբելյանական, եթե եկեղեցու Օվկիանիա, ամրանալ է շատ ձեւերով է փորձի է synod, կարող է շարունակել իրականացնել հոբելյանական ի երկայնքով տողեր Խորաթափանցություն եւ բողոքների առաքելական նամակ Novo - ի առաջարկվող Millennio Ineunte. Որպես հոբելյանական հռչակեց անսահման խորքերը Աստծո ողորմության բացահայտվել Քրիստոսի, այնպես որ դա թափահարած նոր էներգիաների համար խնդիրը հանդիպման մարտահրավերները Որ Սինոդի հայտնաբերվել եւ քննարկված: (15) «Իր ներող սիրո մի նոր երկինք ու նոր երկիրը նախատեսվում «(16) Թող տեսլականը նոր երկինքն ու նոր երկիրը երբեք չի դադարում հրավիրել ժողովուրդներին Օվկիանիայի ավելի խորը մեջ այս նոր կեանքի.
Գ Լ ՈՒ Խ II
Քայլում է Հիսուս Քրիստոսի Օվկիանիա WAYOF
«Մտադիր է ունենալ Թոփ Յիսուս, երբ տեսաւ ուրիշ երկու եղբայրներ, Յակոբոս Զեբեդեան եւ անոր եղբայրը, որ նաւակի Զեբեդէոսի իրենց հոր, mending իրենց ցանցերի, եւ նրանց էլ կանչեց. Նրանք անմիջապես հեռացել են նավակ եւ իրենց հոր, եւ հետեւեցան անոր» (Մատթէոս 4: 21-22):
Եկեղեցին, որպես Communio
Gift եւ Mystery
10. Երբ Հիսուսը քայլում է ծովի ափին Գալիլեայի նա Ես մարդկանց վերցնել ճանապարհը աշակերտ. Նա հրավիրեց նրանց քայլել է իր ճանապարհը, հետեւել, քանի որ դա եղել է իր հետքերով. «Promptest, Սուրբ Հոգով, որ եկեղեցին պետք է քայլել նույն ճանապարհով, որով Քրիստոս քայլեց, իսկ Եկեղեցու միջոցները բոլորս, Գրանցված միասին պես մարմին ստացող իր կենսատու ազդեցություն Տէր Յիսուս» (17), ճանապարհը Հիսուսի միշտ ուղին առաքելության.
Subscribe to:
Posts (Atom)